Η πηγή της Αρέθουσας στον Αγιο Στέφανο Χαλκίδος, που μέχρι σήμερα αναβρύζει και υπενθυμίζει πού βρισκόταν η αρχαία Χαλκίδα πριν μεταφερθεί στο νότιο λιμάνι (εικάζεται μετά τον 6ο αι. μ.Χ.), είναι μία από τις τρεις ομώνυμες μυθολογικές πηγές (Ιθάκη και Συρακούσες), που είχε επιπλέον την τύχη να υμνηθεί από τον Ευριπίδη («Ιφιγένεια εν Αυλίδι»).
- Δημήτριος Δ. Τριανταφυλλόπουλος
Από εδώ το όνομά της εξακτινώθηκε μέχρι τη Μακεδονία (Ρεντίνα Χαλκιδικής). Τη σεβάστηκαν όλοι οι αιώνες, άθικτη την άφησε και η πυκνή βιομηχανική δόμηση στην περιοχή από τα τέλη του 19ου αι. μέχρι σήμερα. Για καλή της τύχη, δίπλα της στεγάστηκε το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο με την ελκυστική επανέκθεση των αρχαιοτήτων του.
Μέχρι σήμερα η αμαξιτή οδός Χαλκίδας – Αθήνας περνάει δίπλα από την πηγή, που με τον υγροβιότοπό της είναι αγαλλίαση των ματιών, ιστορία ζωντανή πολλών αιώνων. Τελευταία, όμως, με το πρόγραμμα βελτίωσης του οδικού δικτύου Ευβοίας, ακούγονται και γράφονται διάφορα για τη νέα χάραξη της αμαξιτής οδού Χαλκίδας – Αθήνας. Ετσι, εκφράζονται φόβοι για αλλαγή της σημερινής μορφής της πηγής και υποβάθμισής της, όπως αποφασίστηκε ήδη, δυστυχώς, για το παλαιό εκκλησάκι του Αγίου Στεφάνου. Πιστεύουμε ότι η οικεία Εφορεία Αρχαιοτήτων, που στεγάζεται στον ίδιο χώρο, θα αποτρέψει κάθε σοβαρή αλλοίωση της Αρέθουσας!
Εκτενέστερα για την πηγή βλ. Αμαλίας Καραπασχαλίδου, Η θρυλική Αρέθουσα, Χαλκίδα 2007.
*Ομότιμος καθηγητὴς Πανεπιστημίου Κύπρου
