Αν χρειαστεί να φορέσουν φουστανέλες για να μείνουν στην εξουσία, θα το κάνουν. Θα σιδερώνουν, μάλιστα, πασίχαροι τις δίπλες
Ω, του θαύματος! Οι κυβερνώσες μαζορέτες (αγγλοελληνιστί «τσιρλίντερ») της Αριστεράς και της Προόδου, που ξενάγησαν τον λατρεμένο τους πρόεδρο εις τας Αθήνας, δεν τον πήγαν σε χοτ σποτ. Ούτε στα συριζιάνικα γραφεία της πλατείας Κουμουνδούρου.
Ούτε στη διακεκαυμένη ζώνη της Πατησίων ή στην πλατεία Βικτωρίας και αλλαχού, όπου τα σουαχίλι, τα παστούν και η ουρντού εναλλάσσονται στη θέση της λίνγκουα φράνκα (η κοινή γλώσσα συνεννόησης). Δεν σκέφτηκαν να τον πάνε να καμαρώσει καμιά ωραία κατάληψη. Τον υποδέχτηκαν και τον ξενάγησαν σε τόπους-σύμβολα ενός κόσμου και μιας κοσμοθέασης που πολεμά εδώ και δεκαετίες η παράταξή τους, η αριστερή, «νεωτερική», αποδομητική, «εκσυγχρονιστική» και πάνω τούρλα.
Σε νεοκλασικά μέγαρα και στο Μουσείο της Ακρόπολης μερίμνησαν να πάει ο πρόεδρος των ΗΠΑ για να σχηματίσει καλή γνώμη. Αν τον πήγαιναν στα λημέρια που εκείνοι θεωρούν οικεία, δεν θα είχε φύγει με το προεδρικό αεροπλάνο, θα είχε αποδράσει με διαστημόπλοιο! Η Ελλάδα που αρέσει, η Ελλάδα που πείθει, η Ελλάδα που λάμπει και φωτίζει και τους άλλους βρίσκεται στην κατεύθυνση που δείχνουν όλοι εκείνοι που συκοφαντούνται ως «εθνικιστές», «αναχρονιστές», «συντηρητικοί» και ό,τι άλλο κατέβει στις σκουριασμένες γκλάβες του -μέχρι πρότινος κραταιού- εθνοδιαλυτικού κινήματος.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα από τα ερωτήματα που υπέβαλε ο Ομπάμα στον διευθυντή του Μουσείου της Ακρόπολης αφορούσε την ελληνική γραφή. Συγκεκριμένα, ρώτησε αν χρησιμοποιούμε και σήμερα τα ίδια γράμματα με εκείνα που είδε στις αρχαίες επιγραφές. Η Ιστορία εκδικείται με πιάτα κρύα και φαρμακερά. Εκείνοι που ορκίζονταν στο μουστάκι του Τρότσκι ότι υπάρχει «ασυνέχεια» στην ελληνική πορεία στον χρόνο, κουνούν την ουρά τους σαν ενθουσιασμένα κανισάκια, όταν ο λατρεμένος τους ηγέτης εντυπωσιάζεται με τη… συνέχεια του Ελληνισμού.
Και μαζί με όλους τους όψιμους επιβάτες του εθνικού σκάφους, ο εσμός μιας «διανόησης» που έχτισε σταδιοδρομίες (ενίοτε και επαύλεις) καθυβρίζοντας, σαν Μαλτέζοι βαρκάρηδες, το έθνος και τα σύμβολά του (έλεγαν περιφρονητικά «πανί» τη σημαία μας).
Θλιβερή, κωμικοτραγική τραγικωμωδία…
Παναγιώτης Λιάκος
