● Ο Μιχάλης Παούρης είναι ένα μουσικό φαινόμενο. Βρίσκεται στο 39ο έτος του βίου του και η δεξιότητά του στο μπουζούκι είναι πέραν πάσης περιγραφής και η διεθνής αναγνώρισή του αξιοζήλευτη. Αν ασχολείσαι με το όργανο και τον δεις να παίζει, είτε θα αποφασίσεις να τα παρατήσεις είτε να τριπλασιάσεις τον χρόνο μελέτης και εξάσκησης στο όργανο. Ομως, η Ελλάδα, ως κράτος, έχει επιδιώξει ποτέ να τον αξιοποιήσει;
● Την απάντησή δίνει ο ίδιος σε ανάρτησή του στο facebook: «Εχθές έλαβα ένα μήνυμα από έναν θαυμαστή μου στο Σάο Πάολο (Βραζιλία), λέγοντάς μου ότι ο καθηγητής του στο μουσικό σχολείο τούς έβαλε το βίντεό μου με το κομμάτι μου “Φωτιά στην Πένα Νο 1” προσπαθώντας να το αναλύσει και να μιλήσει για αυτό στους μαθητές του.
● Πριν μέρες έλαβα ένα email που ένας Ελληνας (τον οποίο δεν γνώριζα προσωπικά) βρέθηκε στα σύνορα Τουρκίας – Συρίας και όπως συζητούσε με έναν Τούρκο για τη μουσική, τότε του είπε ο Τούρκος: “Είμαι καθηγητής μουσικού σχολείου. Στην Ελλάδα έχετε τον απόλυτο δεξιοτέχνη και λέγεται Μιχάλης Παούρης και πρέπει να είστε πολύ περήφανοι για αυτόν!”.
● Η Συμφωνική Ορχήστρα σε ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά σχολεία της Αγγλίας θα εκτελέσει σύντομα κάποιο έργο μου και τους έστειλα τις παρτιτούρες για τις πρόβες τους. Δεν μπορώ να πω λεπτομέρειες ακόμη, αλλά σύντομα θα συμβεί.
● Μου ζητήθηκαν παρτιτούρες έργων μου από το Αζερμπαϊτζάν έτσι ώστε παίχτες του εθνικού τους οργάνου Tar να μελετήσουν έργα μου με τους καθηγητές τους στα μουσικά σχολεία.
● Μου ζητήθηκαν παρτιτούρες από φοιτητές σε μουσικό πανεπιστήμιο της Αυστραλίας για να τα παρουσιάσουν εκεί με τη Συμφωνική Ορχήστρα του πανεπιστημίου.
● Εδώ στην Ελλάδα δεν ενδιαφέρθηκε ΠΟΤΕ κανένα μουσικό σχολείο και κανένα πανεπιστήμιο… Είμαι 100% σίγουρος ότι και οι καθηγητές των μουσικών σχολείων της χώρας ούτε καν θα με γνωρίζουν. Αφήστε που πρόσφατα ήρθε στα αυτιά μου ότι δάσκαλος μπουζουκιού μουσικού σχολείου έλεγε στους μαθητές του ότι είμαι “παράδειγμα προς αποφυγήν”.
● Ανοίξτε τα μάτια σας (απευθύνομαι στους ιθύνοντες) και δείτε τι συμβαίνει τώρα και διαλέξτε τη σωστή πλευρά της ιστορίας, διότι σας αφήνει πίσω με ραγδαίους ρυθμούς και σας εκθέτει ανεπανόρθωτα».
π
