Πέθανε χθες ο φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος. Ο υπαρκτός μητσοτακισμός τον παρουσιάζει περίπου σαν οπαδό του Κυριάκου επειδή το 2016 είχαν παραχωρήσει μαζί μια συνέντευξη με θέμα τον λαϊκισμό. Ας θυμηθούμε όμως τι έλεγε ο Ράμφος τον Φεβρουάριο του 2024 για τον γάμο των ομοφυλοφίλων και το δικαίωμά τους στην υιοθεσία. Ακολουθούν αποσπάσματα από συνέντευξη που έδωσε στο capital.gr (δείτε την πατώντας εδώ):
«Επικαλούνται πως ο γάμος είναι δικαίωμα εκ της ισότητος και πως αυτό είναι το κρίσιμο και μ’ αυτό σταματάει η συζήτηση. Δεν πρόκειται περί αυτού. Ο γάμος των φιλομοφύλων διεκδικεί ισότητα, αλλά το κάνει με βάση μια απατηλή ισοδυναμία. Δηλαδή, με βάση την επιθυμία προς τον όμοιο, διεκδικεί ισοδυναμία προς τον γάμο ο οποίος προσθέτει στην επιθυμία προς τον άνθρωπο, του άλλου φύλου, τη γονεϊκότητα.
Δεν αρκεί, αν βάλουμε δίπλα σε κάποιον ένα παιδί, αυτό να τον κάνει γονέα. Δεν αρκεί η επιθυμία ενός ενηλίκου να λογαριάζεται ως γονέας να τον κάνει γονέα. Η γονεϊκότητα είναι μια άλλη κατάσταση».
Στην ερώτηση «θεωρείτε πως η αξίωση για εξίσωση των γάμων είναι μια καταχρηστική αξίωση;» ο Ράμφος απάντησε:
«Είναι ακριβώς το άρθρο του Συντάγματος, αν θυμάμαι καλά είναι το 25, το οποίο προβλέπει πως δεν επιτρέπεται καταχρηστική άσκηση δικαιώματος.
Εκτός από τα σχετικά άρθρα του Συντάγματος, και οι διεθνείς συμβάσεις μιλάνε για οικογένεια με άνδρα και γυναίκα. Αλλά στο όνομα της ισότητος προστίθενται όλα αυτά τα οποία εγώ τα χαρακτηρίζω καταχρηστικά δικαιώματα.
Οι διάφορες μειονότητες είτε για λόγους αποκαταστάσεως είτε για λόγους ιδεολογικούς ή για το πώς αισθάνονται οι ίδιες αρχίζουν και διεκδικούν διάφορα πράγματα εν ονόματι των “δικαιωμάτων”. Δεν είναι μόνο οι διεκδικήσεις των ΛΟΑΤΚΙ+, αυτό το σταυρουδάκι στο τέλος σημαίνει “και ό,τι ήθελε προκύψει”…
Μιλάμε ακριβώς για την κατάσταση που διαμορφώνει αυτό που λέμε η μεταμοντέρνα πραγματικότητα, η οποία δεν έχει σχέση με τον φιλελευθερισμό. Είναι μια εκτροπή του φιλελευθερισμού η οποία γεννήθηκε με την κατάρρευση των ολοκληρωτικών συστημάτων γύρω στα τέλη της δεκαετίας του ’80.
Θέλω να πω πως βρισκόμαστε σε μια περίοδο συγχύσεως και πολιτισμικής κρίσεως».
Διαβάζοντας τα παραπάνω καταλαβαίνουμε πόσο ΔΕΝ ταυτιζόταν με την κυβέρνηση ο εκδημήσας φιλόσοφος.
Από τη στήλη «Ηρεμολόγιο» της «Δημοκρατίας»
