Η συγκλονιστική έρευνα του CNN φέρνει στο φως μια αποτρόπαια πραγματικότητα που υπερβαίνει τα όρια της μεμονωμένης εγκληματικής πράξης. Πρόκειται για μια παγκόσμια, οργανωμένη online κοινότητα μια πραγματική «ακαδημία βιασμού» όπου άνδρες ανταλλάσσουν τεχνογνωσία, φάρμακα και συμβουλές για το πώς να ναρκώνουν και να βιάζουν τις συζύγους τους, διασφαλίζοντας ότι εκείνες δεν θα θυμηθούν ποτέ τίποτα.
Αφορμή για την αποκάλυψη αυτή στάθηκε η δίκη-σοκ του Ντομινίκ Πελικό στη Γαλλία το 2024, ο οποίος επί χρόνια νάρκωνε τη σύζυγό του, Ζιζέλ, και την παρέδιδε σε δεκάδες αγνώστους για να τη βιάσουν. Όμως, η έρευνα αποδεικνύει ότι ο Πελικό δεν ήταν μια εξαίρεση, αλλά μέρος ενός ευρύτερου δικτύου που συνεχίζει να ακμάζει σε πλατφόρμες όπως το Telegram και σε ιστοσελίδες όπως το [suspicious link removed].
Η Μεθοδολογία του Τρόμου: «Sleep Porn» και «Eyecheck»
Στο επίκεντρο αυτής της φρικαλαιότητας βρίσκεται το λεγόμενο «sleep porn» (πορνογραφία ύπνου). Σε πλατφόρμες όπως το Motherless, έχουν εντοπιστεί πάνω από 20.000 βίντεο με το tag #eyecheck. Στα βίντεο αυτά, οι δράστες κινηματογραφούν τον εαυτό τους να σηκώνει τα βλέφαρα των ναρκωμένων γυναικών για να αποδείξουν στους «συναδέλφους» τους στο διαδίκτυο ότι το θύμα είναι σε πλήρη καταστολή και δεν πρόκειται να ξυπνήσει.
Η αλληλεπίδραση σε αυτές τις ομάδες (όπως η ομάδα «Zzz» στο Telegram) θυμίζει εκπαιδευτικό σεμινάριο. Οι χρήστες συζητούν για τις δόσεις φαρμάκων (όπως η ζολπιδέμη), τον τρόπο ανάμειξής τους σε ροφήματα ή γεύματα και το πώς να αποφύγουν την υπερβολική δόση που θα μπορούσε να προδώσει την πράξη τους. Υπάρχουν μάλιστα άτομα που λειτουργούν ως «έμποροι», στέλνοντας σε όλο τον κόσμο άοσμα και άγευστα υγρά υπνωτικά, υποσχόμενοι ότι «η γυναίκα σου δεν θα καταλάβει τίποτα».
Η Εμπορευματοποίηση της Κακοποίησης
Η έρευνα αποκαλύπτει ότι η βία δεν μένει μόνο στην προσωπική ικανοποίηση του δράστη. Υπάρχει μια ολόκληρη οικονομία γύρω από αυτήν. Κάποιοι χρήστες διαφημίζουν livestreams (ζωντανές μεταδόσεις), όπου οι θεατές πληρώνουν (συνήθως σε κρυπτονομίσματα) για να παρακολουθήσουν σε πραγματικό χρόνο τον βιασμό μιας ναρκωμένης γυναίκας. Μάλιστα, οι θεατές συχνά δίνουν οδηγίες στον δράστη για το ποιες πράξεις να εκτελέσει, μετατρέποντας το θύμα σε ένα αντικείμενο χωρίς βούληση.
Οι Μαρτυρίες των Επιζωσών: Η Προδοσία μέσα στο Σπίτι
Το CNN μίλησε με γυναίκες που έζησαν αυτόν τον εφιάλτη. Η Zoe Watts από την Αγγλία ανακάλυψε ότι ο σύζυγός της επί 16 χρόνια έριχνε τα υπνωτικά του γιου τους στο τσάι της για να τη βιάζει. Η ίδια περιγράφει το σοκ της προδοσίας: «Ανησυχούμε για το ποιος περπατάει πίσω μας στον δρόμο, αλλά δεν ανησυχούμε για το ποιος ξαπλώνει δίπλα μας στο κρεβάτι».
Η Amanda Stanhope περιγράφει πώς για πέντε χρόνια ξυπνούσε με μώλωπες και διαφορετικά ρούχα, χωρίς να θυμάται τίποτα. Όταν προσπάθησε να ζητήσει εξηγήσεις, ο σύντροφός της την έκανε να πιστέψει ότι είναι τρελή (gaslighting). Η Valentina από την Ιταλία ανακάλυψε τυχαία βίντεο στον υπολογιστή του συζύγου της, όπου την κακοποιούσε ενώ ήταν αναίσθητη. «Ένιωσα σαν κρέας σε σφαγείο», δηλώνει χαρακτηριστικά.
Το Νομικό Κενό
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αναδεικνύει η έρευνα είναι η δυσκολία δίωξης αυτών των εγκλημάτων. Τα σύγχρονα φάρμακα που χρησιμοποιούνται αποβάλλονται γρήγορα από τον οργανισμό, καθιστώντας τις τοξικολογικές εξετάσεις άχρηστες μετά από λίγες ώρες. Επιπλέον, υπάρχει μια συστηματική απροθυμία των αρχών και των πλατφορμών να αναλάβουν δράση.
Ιστοσελίδες όπως το [suspicious link removed] προστατεύονται από νομοθεσίες περί «ελευθερίας του λόγου» ή «ασφαλούς λιμένα» (safe harbor) στις ΗΠΑ, αποφεύγοντας την ευθύνη για το περιεχόμενο που ανεβάζουν οι χρήστες. Παρόλο που το Telegram έκλεισε κάποιες ομάδες μετά την παρέμβαση του CNN, νέες ξεπηδούν καθημερινά, λειτουργώντας ως ένας «Λερναία Ύδρα» του ψηφιακού εγκλήματος.
Η Ντροπή Πρέπει να Αλλάξει Πλευρά
Οι ειδικοί, όπως η καθηγήτρια Clare McGlynn και η ψυχολόγος Annabelle Montagne, επισημαίνουν ότι αυτή η συμπεριφορά τροφοδοτείται από μια κουλτούρα «αδελφότητας» και ναρκισσισμού. Οι άνδρες αυτοί δεν νιώθουν τύψεις, αλλά υπερηφάνεια που ανήκουν σε μια κλειστή ομάδα «εκλεκτών».
Η Ζιζέλ Πελικό έδωσε το σύνθημα: «Η ντροπή πρέπει να αλλάξει πλευρά». Είναι απαραίτητο η κοινωνία, η αστυνομία και το δικαστικό σύστημα να σταματήσουν να αντιμετωπίζουν τον ενδοοικογενειακό βιασμό μέσω νάρκωσης ως κάτι «λιγότερο σοβαρό» επειδή το θύμα δεν είχε τις αισθήσεις του.
Η σύλληψη του «Piotr» στην Πολωνία ενός από τους βασικούς δράστες που εντόπισε το CNN είναι μια μικρή νίκη, αλλά το πρόβλημα παραμένει παγκόσμιο. Όσο το διαδίκτυο παρέχει ανωνυμία και οι πλατφόρμες αρνούνται να αστυνομεύσουν το περιεχόμενο, οι «ακαδημίες βιασμού» θα συνεχίζουν να εκπαιδεύουν θύτες, καταστρέφοντας τις ζωές ανυποψίαστων γυναικών μέσα στην ίδια τους την εστία. Η ενημέρωση, η αυστηροποίηση των νόμων για τα συνταγογραφούμενα φάρμακα και η θεσμική υποστήριξη των θυμάτων είναι τα μόνα όπλα απέναντι σε αυτόν τον αόρατο πόλεμο.
