Η μείωση του ζωικού πληθυσμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίστηκε και το 2025, επιβεβαιώνοντας μια τάση συρρίκνωσης που διαρκεί ήδη μία δεκαετία, σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία που δημοσίευσε η Eurostat. Η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία κατέγραψε φέτος 131,5 εκατομμύρια χοίρους, 71,6 εκατομμύρια βοοειδή, 55,3 εκατομμύρια πρόβατα και 10,2 εκατομμύρια αίγες. Σε σχέση με το 2024, όλες οι κατηγορίες παρουσίασαν πτώση, με τους χοίρους να μειώνονται κατά 0,5%, τα βοοειδή κατά 0,4%, τα πρόβατα κατά 2,2% και τις αίγες κατά 2,5%.
Η ετήσια αυτή υποχώρηση αποτελεί κομμάτι μιας ευρύτερης μακροχρόνιας τάσης. Σε σύγκριση με το 2015, ο αριθμός των χοίρων στην ΕΕ εμφανίζεται μειωμένος κατά 8,9%, των βοοειδών κατά 9,7%, των προβάτων κατά 12,2%, ενώ οι αίγες κατέγραψαν τη μεγαλύτερη συνολική απώλεια στη δεκαετία, αγγίζοντας το 17,5%.
Όπως μετέδωσε το ertnews.gr, το μεγαλύτερο μέρος του ζωικού κεφαλαίου της ΕΕ παραμένει συγκεντρωμένο σε λίγες μόνο χώρες. Η Ισπανία κατέχει περίπου το ένα τέταρτο των χοίρων (26,2%) και των προβάτων (23,8%) της Κοινότητας, η Γαλλία διατηρεί το 22,9% των βοοειδών, ενώ η Ελλάδα κατέχει το 24,6% του συνολικού πληθυσμού αιγών της ΕΕ.
Η γεωγραφική κατανομή και η ελληνική πρωτοκαθεδρία
Σύμφωνα με τα στοιχεία ανά κράτος-μέλος, αρκετές χώρες παρουσιάζουν έντονη εξειδίκευση. Η Ιρλανδία συγκεντρώνει το 8,8% των βοοειδών, ξεπερνώντας οριακά την Ισπανία και την Ιταλία, ενώ η Δανία κατέχει το 8,8% των χοίρων, πλησιάζοντας τη Γαλλία. Στην εκτροφή προβάτων, πίσω από την πρωτοπόρο Ισπανία, ακολουθούν η Ρουμανία με 18,5% και η Ελλάδα με 13,8%.
Στον τομέα της παραγωγής κρέατος, τα τρία τέταρτα του πρόβειου και κατσικίσιου κρέατος στην ΕΕ προέρχονται από τέσσερις χώρες:
Ισπανία: 26,2%
Γαλλία: 18,1% (σχεδόν αποκλειστικά πρόβειο)
Ιρλανδία: 15,4% (αποκλειστικά πρόβειο)
Ελλάδα: 14,0%
Παράλληλα, με βάση τις νεότερες προβλέψεις της Eurostat για το 2026, η Ελλάδα διατηρεί σταθερά τη θέση του μεγαλύτερου παραγωγού κατσικίσιου κρέατος σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι αναλυτές του κλάδου αποδίδουν τη συνεχιζόμενη αυτή συρρίκνωση του κτηνοτροφικού κεφαλαίου σε έναν συνδυασμό παραγόντων. Σημαντικότεροι εξ αυτών είναι η κατακόρυφη άνοδος του κόστους παραγωγής, οι κλιματικές και περιβαλλοντικές πιέσεις, η δημογραφική γήρανση του αγροτικού πληθυσμού, καθώς και η στροφή των καταναλωτών προς διατροφικά πρότυπα με χαμηλότερη αποτύπωση στην κτηνοτροφία.
