Η κλιματική αλλαγή δημιουργεί ασφυκτικές συνθήκες στην ελαιοκαλλιέργεια, προκαλώντας σημαντική πτώση στην παραγωγή και μειώνοντας τα εισοδήματα των παραγωγών. Η ανομβρία και τα απότομα καιρικά φαινόμενα πλήττουν κατεξοχήν τις μεσογειακές χώρες, εντείνοντας την ανησυχία για τη βιωσιμότητα του κλάδου.
Σύμφωνα με τα ευρήματα παγκόσμιας μελέτης της Wikifarmer, η οποία διεξήχθη από τον Νοέμβριο του 2025 έως τον Μάρτιο του 2026 σε δείγμα 568 αγροτών, ένας στους τρεις παραγωγούς ελιάς (33,7%) δήλωσε πως έχασε πάνω από το 25% της σοδειάς του κατά την τελευταία τριετία. Πρόκειται για το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό ζημιών ανάμεσα στους αγροτικούς τομείς που εξετάστηκαν, πίσω μόνο από την αμπελουργία.
Βασική αιτία αυτής της εικόνας είναι η παρατεταμένη ξηρασία, την οποία το 50,4% των ερωτηθέντων υπέδειξε ως τον πιο καταστροφικό παράγοντα για τις εκμεταλλεύσεις τους. Παράλληλα, οι ελαιοκαλλιεργητές αντιμετώπισαν κατά μέσο όρο 1,66 διαφορετικά δυσμενή καιρικά γεγονότα.
Συρρίκνωση εισοδήματος σε Ελλάδα και Ιταλία
Η πίεση από τον καιρό έχει άμεσο αντίκτυπο στην τσέπη των αγροτών. Σχεδόν οι μισοί (45,8%) ανέφεραν ότι το εισόδημά τους μειώθηκε σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά. Ειδικά στην Ελλάδα και την Ιταλία, τα ποσοστά των σοβαρών απωλειών στην παραγωγή αγγίζουν το 40%, νούμερο αισθητά υψηλότερο από το αντίστοιχο της Ισπανίας που περιορίζεται στο 21,1%.
Αναφορικά με τις τιμές διάθεσης, το 54,2% των ελαιοκαλλιεργητών θεωρεί ότι δεν αμείβεται δίκαια για το προϊόν του. Παρόλα αυτά, τα στοιχεία δείχνουν πως σε παγκόσμιο επίπεδο η ελαιοκομία παρουσιάζει ελαφρώς μικρότερη δυσαρέσκεια σε σχέση με τον γενικό μέσο όρο των υπολοίπων αγροτικών κλάδων.
