Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να κρατήσει τον έλεγχο του συρρικνωμένου πλέον κόμματός του, ο Μητσοτάκης έκανε γραμματέα έναν μικροκομματάρχη καριερίστα και φιγουρατζή που διετέλεσε… τρολ
- Του Βασίλη Γαλούπη
Ενας ισχυρός ηγέτης ελέγχει το κόμμα του μέσα από τα πολιτικά, εκλογικά και ιδεολογικά κέρδη που φέρνει. Ο Μητσοτάκης θα ελέγχει το κόμμα του μέσω του… Κυρανάκη.
Ο άνθρωπος που ξεκίνησε από φέρελπις παρατρεχάμενος στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, συνέχισε -στα κρυφά- ως κομματικός προπαγανδιστής μισθοδοτούμενος απ’ τη διαβόητη Blue Skies, διορίστηκε υφυπουργός και αναπληρωτής υπουργός και τώρα τοποθετείται στην θέση του γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πράγματι ο πρωθυπουργός που έφερε τα τρολ στην εξουσία.
Πρόκειται για ένα πόστο παλαιοκομματικό εκ φύσεως. Ο Μητσοτάκης πριν είχε τον Σκρέκα, αλλά του «κάηκε» μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ. Και αυτός, όπως και ο Κυρανάκης, υποβαθμίστηκε διά της… αναβαθμίσεως, δηλαδή από υπουργός έγινε αρχικομματάρχης.
Πρακτικά ο Μητσοτάκης στήνει ένα κεντρικό, σφιχτό «συμβούλιο πολέμου» μπροστά στα σενάρια διαχείρισης μιας επικείμενης ήττας. Το σκεπτικό είναι να μπορεί να ελέγξει το κόμμα προ των ζόρικων εκλογών που έρχονται. Να το κρατά σε συνοχή και σκληρή πειθαρχία, από τους μηχανισμούς και τις κατά τόπους επιτροπές του μέχρι το ποιους θα αποφασίσει ο «ηγεμόνας» να προωθήσει.
Κομματάρχης σε όλον αυτόν τον βυζαντινής δομής μητσοτακικό μηχανισμό εύνοιας και δυσμένειας «φυτεύεται» ο Κυρανάκης. Καριερίστας, φιγουρατζής και «της προσκολλήσεως», ο Κυρανάκης ταιριάζει στο προφίλ των στελεχών που αρέσουν στον Μητσοτάκη. Οχι χαρισματικοί -για να μη φοβίζουν τον πρωθυπουργό-, αλλά πιστοί στρατιώτες αν είναι να αναρριχηθούν προσωπικά.
Στο Μέγαρο Μαξίμου «εκτιμούν ότι ο Κυρανάκης έχει δοκιμαστεί και δεν αποφεύγει το πολιτικό ρίσκο. Αντιθέτως, έχει αποδείξει ότι μπορεί να σηκώνει αποστολές υψηλής πίεσης». Μετάφραση: Είναι τόσο διψασμένος για εξουσία, που κάνει ό,τι του πούμε.
Στην ουσία ο νέος γραμματέας της Ν.Δ. ούτε πολιτικό μήνυμα διαθέτει ούτε μπορεί να εκφράσει την ιδεολογία του κόμματος. Τι πολιτικό βάρος να έχει ένας άνθρωπος που αρνιόταν ψευδόμενος ότι δούλευε στον προπαγανδιστικό μηχανισμό της «Ομάδας Αλήθειας», ενώ παράλληλα ήταν και αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου της Ν.Δ.;
Οταν πια δημοσιογράφοι αποκάλυψαν πλήρως την έμμισθη καριέρα του Κυρανάκη ως τρολ, ο ίδιος αναγκάστηκε να το παραδεχτεί, χωρίς καμία απολογία για την απόκρυψη που επιχειρούσε: «Ναι, ισχύει ότι ήμουν σε ιδιωτική εταιρία όταν ήμουν και πολιτικός στέλεχος». Αλλά «ήμουν κανονικά με ένσημα, πλήρωνα και τους φόρους» ήταν η… γκαφατζίδικη δικαιολογία του.
Οπότε ο πρωθυπουργός έκανε νέο γραμματέα της Ν.Δ. κάποιον που σε μεγάλο βαθμό αδιαφορεί να πει την αλήθεια. Και μόνο όταν μια κρατικοδίαιτη «Ομάδα» αυτοπαραμυθιάζεται ως «Αλήθειας» είναι βέβαιο ότι πρεσβεύει το ψέμα.
Το 2020 ο Κυρανάκης, ίσως επειδή εκτοξεύτηκε από έναν κομματικό μηχανισμό φτηνής προπαγάνδας στο κέντρο της δημόσιας ζωής, ένιωσε την ανάγκη να γράψει πάνω από 3.000 λέξεις για να μας περιγράψει, με αστείες σάλτσες, το… βιογραφικό του. Παρά ταύτα, ακόμα και σε εκείνο το κωμικής αλαζονείας μεγα-λογύδριο ο «ξεχασιάρης» Κυρανάκης δεν ανέφερε τι έκανε ως έμμισθος στην Blue Skies από το 2016 έως το 2019.
Οπαδός της φανφάρας και όχι της ουσίας, ο Κυρανάκης -αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι- έχει πάντως προσφέρει στιγμές άφθονου γέλιου στους ταλαιπωρημένους πολίτες.
Ηταν ο άνθρωπος που υποστήριξε δημόσια ότι η κυβέρνηση δεν μειώνει τον ΦΠΑ στα τρόφιμα ώστε να βοηθάει τους φτωχούς επειδή οι… πλούσιοι τρώνε «τα περισσότερα πακέτα μακαρόνια».
Ο πολιτικός της γκάφας «διέγνωσε» με το… πολιτικό του ένστικτο ότι οι άνεργοι φταίνε που δεν έχουν δουλειά διότι «δεν ψάχνουν καλά στο ίντερνετ». Κι όταν τον βάλανε αναπληρωτή υπουργό Μεταφορών, θέλησε να μας πείσει ότι έλυσε το πρόβλημα ασφάλειας στον σιδηρόδρομο. Βγήκε με τουπέ τον Φεβρουάριο του 2026 και ανακοίνωσε ότι φτιάξανε μια ψηφιακή πλατφόρμα που θα επιτρέπει στους πολίτες να παρακολουθούν σε πραγματικό χρόνο τη θέση των τρένων.
«Θα μπορούμε να βλέπουμε με ακρίβεια λίγων εκατοστών πού είναι τα τρένα. Πλέον κάθε γονιός θα ξέρει πού είναι το παιδί του» καυχιόταν ο εκτός τόπου και χρόνου Κυρανάκης. Βέβαια, πώς ακριβώς θα σταματήσει κάθε γονιός τα τρένα αν κατευθύνονται το ένα πάνω στο άλλο; Γιατί αυτοματοποιημένες ειδοποιήσεις κινδύνου έστελνε το σύστημα και στις 28 Φεβρουαρίου 2023 και όλοι είδαμε τι έγινε.
Το πολιτικό έργο του είναι φτωχό, αλλά στη φιγούρα ο Κυρανάκης είναι πρώτος. Τον προηγούμενο μήνα πήρε τις κάμερες και μια μπατανόβουρτσα και πήγε σε έναν σταθμό του ΗΣΑΠ να καθαρίσει τα γκράφιτι. «Πιάνουμε ρολά και τα σαρώνουμε όλα» έκανε κι ανάρτηση.
Με ορμή και αυτοπεποίθηση καταφερτζή πωλητή, απ’ το 2017 διαφήμιζε την Uber «τι να κάνουν τα νέα παιδιά που είναι άνεργα για να δουλέψουν; Να πάρουν το Ι.Χ. τους και να το κάνουν Uber». Τον Μάρτιο βέβαια που ως αναπληρωτής υπουργός Υποδομών αντιμετώπισε τον έξαλλο Θύμιο Λυμπερόπουλο των ταξιτζήδων ανακάλυψε το «πνεύμα διαλόγου και καλής διάθεσης».
Το βασικό πρόβλημα επί Κυριάκου είναι ότι ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να αποφασίσει αν θα είναι ένας «τεχνοκράτης» νεοφιλελεύθερος ή αν στα δύσκολα θα καταφεύγει σ’ αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα: Τις παλαιοκομματικές και μικροκομματικές μεθόδους διατήρησης της εξουσίας. Απ’ αυτή την άποψη, ο Κυρανάκης ίσως και να είναι ο… ιδανικός «μικροκομματάρχης» μιας συρρικνωμένης επί Κυριάκου Ν.Δ.
Τα λεφτά με τα οποία ο Μητσοτάκης μπορούσε να εξαγοράζει ψήφους τώρα τελειώνουν (Ταμείο Ανάπτυξης, ΟΠΕΚΕΠΕ). Τα παραδοσιακά δυνατά σημεία πολιτικής της Ν.Δ. έχουν εγκαταλειφθεί προ πολλού υπέρ της πολύ συγκεκριμένης ατζέντας Κυριάκου. Ως λύση σκέφτηκε τον Κυρανάκη, που καμώνεται και τον πιο… δεξιούλη, για να αποτελέσει το νέο «λαϊκό» πρόσωπο του κόμματος. Αλλά το είδος του τυχάρπαστου πολιτικού στελέχους σαν τον Κυρανάκη γοητεύει τελικά μόνο τον πρωθυπουργό. Για όλους τους άλλους, τους πολίτες, ένα τρολ παραμένει απλά ένα τρολ.