Ο Αλέξης επιστρέφει διαφορετικός: Αν στο παρελθόν βρισκόταν απέναντι στο «σύστημα», τώρα έχει φροντίσει να λύσει τις «παρεξηγήσεις» που υπήρχαν μεταξύ τους
- Του Βασίλη Γαλούπη
Αποδείχθηκε πια καθαρά και ξάστερα ότι η κατακερματισμένη Αριστερά κυνηγούσε απλώς την ουρά της όλο αυτό το διάστημα που ο Τσίπρας είχε αποτραβηχτεί στα παρασκήνια, προετοιμάζοντας την επανεμφάνισή του. Διασπάσεις, προσχωρήσεις, καβγάδες, Κασσελακιάδες, ίντριγκες, όλα τελικά χρησίμευαν απλώς και μόνο για να κρατάνε το ενδιαφέρον του κοινού ζωντανό μέχρι να αποφασίσει την επανεμφάνισή του ο Τσίπρας.
Μετά το υποτιθέμενο «σοκ» αποχώρησης Τσίπρα από τη σκηνή το 2023 και τα απανωτά εκλογικά… καμπαναριά με τις βαριές ήττες και τις «βίαιες» πτώσεις ποσοστών, στην Αριστερά θα έπρεπε λογικά να συνεργαστούν για να ελαχιστοποιήσουν τη ζημιά. Αντίθετα, ξέσπασαν μικροί «εμφύλιοι» πόλεμοι. Κάτι όχι ασυνήθιστο για τον συγκεκριμένο χώρο, που έχει περίπου για… χόμπι τις διασπάσεις.
Στον ΣΥΡΙΖΑ, η «ορφάνια» από την ξαφνική εξαφάνιση Τσίπρα προκάλεσε δύο άγριες μάχες. Η πρώτη ήταν για την ηγεσία. Η δεύτερη μάχη ήταν για το «γιατί το κόμμα έχασε»: Εχασε τις εκλογές, έχασε χιλιάδες ψηφοφόρους, έχασε τον Τσίπρα και στο τέλος έχασε και τον δρόμο του.
Το σίριαλ Κασσελάκη ξήλωσε και την τελευταία συνοχή που υπήρχε στο άλλοτε -προσωποπαγές εν τέλει- κόμμα Τσίπρα. Το ίδιο το αφήγημα με το οποίο συστήθηκε ο Stefanos έμπαζε νερά απ’ την αρχή. Εφοπλιστής, αλλά μέσω… τραπεζικού δανεισμού. Στέλεχος της Goldman Sachs που, όμως, είδε το «σύστημα» από μέσα κι απαρνήθηκε τον καπιταλισμό.
Η όλη στρατηγική επικοινωνία του ΣΥΡΙΖΑ συρρικνώθηκε σε ένα lifestyle reality χαμηλού κόστους: Πού γυμνάζεται ο Κασσελάκης, αν έκανε παρέα με τον Μητσοτάκη, αν τον φύτεψε ο Τσίπρας για να τινάξει τον ΣΥΡΙΖΑ στον αέρα.
Τα στελέχη έβλεπαν το κόμμα τους να γελοιοποιείται. Οι υπουργοί της κυβέρνησης Ν.Δ. έβγαιναν στη βραδινή τηλεοπτική πολιτική ζώνη, ο Κασσελάκης, ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έβγαινε στα πρωινάδικα. Το πολιτικό βάρος του ΣΥΡΙΖΑ γκρεμίστηκε στην κατηγορία «φτερού». Το κόμμα χωρίστηκε σε υποομάδες. Τον Νοέμβριο 2023 η «ομάδα Αχτσιόγλου» αποχώρησε.
Αλλά τα πράγματα δεν ανένηψαν ούτε μετά την Κασσελακιάδα. Ο Σωκράτης Φάμελλος, στέλεχος με γνώσεις και ψύχραιμο πολιτικό λόγο, δεν τόλμησε ποτέ να αναλάβει στ’ αλήθεια τον ρόλο του αρχηγού. Αντίθετα, έμοιαζε να λειτουργεί απλά ως διαχειριστής της πολυκατοικίας, κρατώντας τη «θέση» ζεστή για τον Τσίπρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ περίμενε στον προθάλαμο, λειτουργώντας πρακτικά σαν πάρκινγκ ψηφοφόρων για τον Αλέξη ο οποίος, σαν τον Μεσσία, θα ερχόταν, κάποτε.
Τα στελέχη που έφυγαν, Αχτσιόγλου, Χαρίτσης. Τζανακόπουλος, Ηλιόπουλος και σία, δημιούργησαν τη Νέα Αριστερά, που επισήμως έγινε κόμμα τον Μάρτιο 2024. Ομως και η Νέα Αριστερά αποδεικνύεται τώρα ότι απλά ροκάνιζε τον χρόνο. Απέμεινε πια σχεδόν μόνος του ο Τσακαλώτος, μη έχοντας πλέον σε ποιον να κάνει την αγαπημένη του εσωκομματική αντιπολίτευση. Οσο για τους κάποτε πολυδιαφημιζόμενους ως «δελφίνους» Αχτσιόγλου ή και Χαρίτση, «κάηκαν» και οι όποιες φιλοδοξίες τους προσγειώθηκαν ανώμαλα.
Η επανεμφάνιση Τσίπρα τίναξε όλη την αριστερή σκακιέρα στον αέρα. Στον ΣΥΡΙΖΑ το δίλημμα που μέχρι σήμερα κανείς δεν παραδεχόταν φωναχτά, τώρα ανοίγει δημόσια. Θα διαλυθούνε; Θα πάνε με τον Τσίπρα; Θα συνεχίσουν ως ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τις εκλογές και θα «συμμαχήσουν» με την ΕΛΑΣ έπειτα;
Ηδη στο κόμμα άρχισαν οι αποχωρήσεις. Ο Γιάννης Μαντζουράνης παραιτήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς για να πάει στο καινούργιο κόμμα του Τσίπρα, όμως ακόμη αυτό δεν εκδηλώνεται ανοιχτά, παραμένει ταμπού: «Η αποχώρησή μου δεν σημαίνει αποχώρηση από τους αγώνες για εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία και κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά δηλώνει την πρόθεσή μου να συμμετάσχω σ’ αυτούς από όποια θέση κρίνω πιο αποτελεσματική και πρόσφορη» είπε αορίστως ο Μαντζουράνης.
Η Νέα Αριστερά πρακτικά διαλύθηκε. Την περασμένη Πέμπτη, 150 στελέχη αποχώρησαν μαζικά «γιατί πιστεύουμε ότι ο κύκλος που άνοιξε πριν από δύο χρόνια έχει φτάσει στα όριά του». Ολως τυχαίως, η συνειδητοποίηση για «τον κύκλο που έφτασε στα όριά του» συνέβη ομαδικά και ακριβώς μετά την επίσημη παρουσίαση του κόμματος Τσίπρα στο Θησείο. Παρωδία…
Απ’ την πλευρά του, ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει πια καμιά ανάγκη να επιστρέψει στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, μαζί και η Νέα Αριστερά, θα επιστρέψουν σ’ αυτόν.
Ο επαναλανσαρισμένος Αλέξης επιστρέφει βέβαια ελαφρώς διαφορετικός. Αν στο παρελθόν βρισκόταν απέναντι στο «σύστημα», τώρα έχει φροντίσει να λύσει τις «παρεξηγήσεις» που υπήρχαν μεταξύ τους.
Λίγο το πουσάρισμα από τα ΜΜΕ, που τον διατηρούν στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, λίγο η πεποίθησή του ότι εκλογικά θα κάνει γκελ στον κόσμο κυρίως λόγω δικού του χαρίσματος, αλλά και του μπουχτίσματος της κοινωνίας με τον Μητσοτάκη, ο Τσίπρας αισθάνεται και φέρεται σαν ολόκληρη η υπόλοιπη Αριστερά να χρησιμεύει μόνο σαν πρόθυμη μαγιά για το δικό του Ι.Χ. κόμμα.
Οχι άδικα. Και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά αναλώθηκαν σε διαμάχες, ενδοοικογενειακές έριδες κι αλληλοκατηγορίες, χωρίς να θελήσουν ποτέ να αλλάξουν στα σοβαρά την ισορροπία υπέρ τους.
Οπότε, με δική τους ευθύνη, αν υπήρξε ποτέ μάχη για την επόμενη μέρα της Αριστεράς μετά τον Τσίπρα, αυτή έχει ήδη χαθεί. Γιατί όλο αυτό το διάστημα λειτούργησαν απλά σαν «τρέιλερ, προσεχώς» για την επαναφορά του Τσίπρα. Το ερώτημα είναι τι αντίκτυπο έχει όλο αυτό το γαϊτανάκι εξελίξεων στην κοινωνία και πόσο την αγγίζει.
