Πρέσβεις ελληνικών γεύσεων τα βλίτα, το κατσίκι και οι… πίτες! Η Ναόκο Νισικάουα – Αναγνώστου έχει μάθει να κινείται ανάμεσα σε δύο πατρίδες και δύο κουλτούρες, βρίσκοντας στην κουζίνα έναν φυσικό τρόπο να τις φέρει κοντά. Μέσα από ένα ιστολόγιο και τρία βιβλία για την ελληνική κουζίνα στα ιαπωνικά, εδώ και χρόνια συστήνει τις ελληνικές γεύσεις στους Ιάπωνες συμπατριώτες της.
Η Γιαπωνέζα έχει κάνει δεύτερη πατρίδα της την Ελλάδα, από φοιτήτρια στο Λονδίνο, όπου γνώρισε και τον Ελληνα σύζυγό της και μυήθηκε στις γεύσεις και στα αρώματα της ελληνικής κουζίνας. Σήμερα, με αφορμή την παρουσία της Ιαπωνίας ως τιμωμένης χώρας στην 90ή Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, οικοδομεί νέες γέφυρες γεύσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιαπωνία, μιλά για το τελευταίο της βιβλίο, που είναι αφιερωμένο στους ελληνικούς μεζέδες, τα χόρτα και τις πίτες που βρίσκονται στην κορυφή των γευστικών της προτιμήσεων, αλλά και για τη χαλαρή διάθεση των Ελλήνων, ένα στοιχείο που τιμούν οι συμπατριώτες της στην Ελλάδα.
«Στην Ελλάδα τρώμε πολλά άγρια χόρτα, το ίδιο και στην Ιαπωνία. Νομίζω πως η Ιαπωνία και η Ελλάδα εκτιμούν εξίσου τα εποχικά προϊόντα και τρώμε ό,τι είναι διαθέσιμο κάθε φορά» επισημαίνει. Αν έπρεπε να συστήσει την Ελλάδα σε έναν Ιάπωνα επισκέπτη μέσα από τρία πιάτα, αυτά θα ήταν τα χόρτα, οι πίτες και το κατσικίσιο κρέας. Οπως εξηγεί, «στην Ιαπωνία τρώνε κατσίκι μόνο στην Οκινάουα και λένε ότι μυρίζει λίγο. Στην Ελλάδα όμως είναι πολύ ήπια η γεύση. Μου αρέσει κι εμένα».
Ανάμεσα στα αγαπημένα της εδέσματα βρίσκονται εδώ και χρόνια τα γεμιστά και τα ντολμαδάκια, κάτι που είχε επισημάνει και στο παρελθόν. Εξηγεί τι είναι αυτό που κάνει τα γεμιστά τόσο δημοφιλή: «Πολλοί λένε ότι τους αρέσουν τα γεμιστά. Ισως επειδή είναι πιάτο με ρύζι, αλλά έχει και υπέροχη γεύση από τα λαχανικά, τα μυρωδικά και το ελαιόλαδο. Η συνολική γεύση είναι πολύ καλή και αρέσει σε πολύ κόσμο». Για τα ντολμαδάκια είναι πιο επιφυλακτική, «γιατί αν τα δοκιμάσεις σε εστιατόρια, μπορεί να μην είναι τόσο καλά… Η ποιότητα ποικίλλει πολύ. Τα καλά είναι πολύ καλά, αλλά κάποια έτοιμα όχι…».
Οι Ιάπωνες τουρίστες αρέσκονται στις εδώ επισκέψεις τους στον… γύρο και το σουβλάκι. Σημειώνει, επίσης, πως πλέον το ελληνικό γιαούρτι είναι αρκετά διαδεδομένο στην Ιαπωνία, ενώ αυξάνονται και τα εστιατόρια που σερβίρουν ελληνικά πιάτα. Δεν σταμάτησε όμως εκεί, πρότεινε άγρια βλίτα, προϊόν υπαρκτό αλλά άγνωστο στην περιοχή της, με αβγά, βρήκε ένα είδος ραδικιού και μαγείρεψε φρικασέ με κεφτεδάκια κοτόπουλου, ενώ με τα υπόλοιπα μαγείρεψε αβγολέμονο. Το επόμενο βήμα ευελπιστεί να είναι ένα βιβλίο αφιερωμένο αποκλειστικά στις ελληνικές πίτες, που είναι το αόρατο νήμα που ενώνει τις δύο πατρίδες της.
