Οι λιγότεροι εκπαιδευτικοί μετά το 1950 (!) αναμένεται να διοριστούν φέτος, σύμφωνα με στοιχεία του ΚΥΣΠΕ (Κέντρο Υπηρεσιών Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης), το οποίο κρούει ανοιχτά τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον του δημόσιου σχολείου. Η πρόθεση της κυβέρνησης να περιορίσει σε μόλις 600 τους μόνιμους διορισμούς στη δημόσια εκπαίδευση, μειώνοντας στις μισές σε σχέση με πέρυσι τις προσλήψεις αναπληρωτών, αποτελεί άμεση απειλή για τη δημόσια παιδεία, όπως επισημαίνουν οι εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών. Με αυτά τα δεδομένα, τα κενά εκπαιδευτικών μόνο στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση αναμένονται με την έναρξη της σχολικής χρονιάς να αγγίξουν τα 20.000.
«Οι φετινοί διορισμοί δεν θα είναι απλά οι λιγότεροι μετά το 1950, αλλά σηματοδοτούν και την πρόθεση της κυβέρνησης για πλήρη απαξίωση της δημόσιας εκπαίδευσης. Στον βωμό της εξοικονόμησης πόρων, η κυβέρνηση θυσιάζει το δημόσιο σχολείο» σημειώνει ο εκπαιδευτικός και αιρετός εκπρόσωπος του ΚΥΣΠΕ, Βασίλης Παλήγιαννης.
Σύμφωνα με τα τηρούμενα στοιχεία της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας, ο υψηλότερος αριθμός διορισμών εκπαιδευτικών, από τις αρχές της δεκαετίας, καταγράφηκε το 2002, όταν άγγιξε τους 4.341, ενώ το 2001 είχαν πραγματοποιηθεί 3.885 διορισμοί. Το 2003 είχαν προσληφθεί 2.698 εκπαιδευτικοί, το 2008 ο αριθμός ανέβηκε στους 3.515, για να μειωθεί πέρυσι στους 1.400 και φέτος να φτάσει στο αρνητικό ρεκόρ των 600 διορισμών.
«Οταν η ίδια η υπουργός έχει ανακοινώσει ότι συνταξιοδοτούνται φέτος 10.000 εκπαιδευτικοί, πώς ακριβώς περιμένει να λειτουργήσει το σύστημα με την πρόσληψη μόλις 600 συναδέλφων; Στη δε Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση θα διοριστούν μόλις 200 δάσκαλοι. Πρόκειται περί διάλυσης» αναφέρει ο κ. Παλήγιαννης και εξηγεί: «Προκειμένου να εξοικονομήσει εκπαιδευτικούς, η κυβέρνηση κλείνει τα ομογενειακά σχολεία, ανακαλεί εκπαιδευτικές άδειες, στερώντας το δικαίωμα των εκπαιδευτικών στη μετεκπαίδευσή τους, συγχωνεύει σχολεία και καταργεί αιφνιδιαστικά ολοήμερα τμήματα, η πλειονότητα των οποίων λειτουργεί σε ολιγοθέσια σχολεία της ελληνικής υπαίθρου, όπου οι μαθητές χρειάζονται περαιτέρω στήριξη. Θεωρεί το υπουργείο ότι με αυτόν τον τρόπο θα καλύψει τα κενά; Είναι σαφές ότι προχωρούμε δίχως κανέναν σχεδιασμό, με μόνη βάρκα την ελπίδα» υπογραμμίζει.
Τα λειτουργικά προβλήματα των σχολείων από τη μία πλευρά και η μείωση των αποδοχών των εκπαιδευτικών από την άλλη συνθέτουν το εκρηκτικό κλίμα εν μέσω του οποίου θα κληθούν να λειτουργήσουν τα σχολεία από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, που προδιαγράφεται εξαιρετικά θερμός για εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. «Σε δύσκολες περιόδους, όπως αυτή που διανύουμε, η Πολιτεία θα έπρεπε να επενδύει στην εκπαίδευση. Αντιθέτως, αυτό που βιώνουμε είναι η βάναυση υποβάθμιση της δημόσιας δωρεάν παιδείας, με καταιγισμό αντιεκπαιδευτικών μέτρων που δεν έχουν τέλος. Οι εκπαιδευτικοί θα αντιδράσουν» τονίζει ο κ. Παλήγιαννης.
Χρυσάνθη Λαμπροπούλου
