To ακόλουθο κείμενο σοσιαλιστικού ρεαλισμού πρωτοεμφανίστηκε στην ιστοσελίδα του ΠΑΣΟΚ από τον Τομέα Επικοινωνίας στις 11 Ιουνίου του 2010 και θυμίζει ανάλογα ηρωικά πονήματα που έβλεπαν το φως της δημοσιότητας την εποχή που άρχιζε η πτώση του Χρηματιστηρίου, στα τέλη του 1999.
Τότε, τα στελέχη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ καθησύχαζαν ότι όλα θα γίνουν όπως πριν, ενώ με οργισμένη επιστημονικοφάνεια επέμεναν στην ανάγκη να παραμείνουν οι Ελληνες μικροεπενδυτές στην κεφαλαιαγορά.
Οι Ελληνες τους εμπιστεύτηκαν και έμειναν με τον μουντζούρη, ενώ οι ξένοι πούλησαν στα υψηλά και έφυγαν.
Κάτι αντίστοιχο γίνεται και σήμερα, που η χρεοκοπία μάς χτυπάει την πόρτα. Οι περισσότεροι από τους υπευθύνους για την κατάντια της Ελλάδας έχουν ήδη μεταφέρει τα λεφτά τους στην Ελβετία ή αλλού, προκειμένου να τα διασφαλίσουν. Το κείμενο ανέφερε τα εξής:
«Η Ελλάδα δεν φοβάται.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δίνει τη μάχη της διάσωσης της οικονομίας μας. Και η προσπάθεια αυτή αποδίδει, καθώς ήδη τους πρώτους πέντε μήνες του 2010 το έλλειμμα διαμορφώθηκε στα 8.973 εκατ. ευρώ, από 14.655 εκατ. ευρώ στο αντίστοιχο διάστημα του 2009, και περιορίστηκε κατά 38,8%, όταν ο ετήσιος στόχος μείωσης που προβλέπεται στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΠΣΑ) ήταν 35,1%.
Η διάσωση της οικονομία, είναι σήμερα η απόλυτη προτεραιότητα για κάθε Ελληνα και Ελληνίδα, για κάθε προοδευτικό πολίτη. Δεν έχουμε άλλη επιλογή, δεν έχουμε άλλο δρόμο. Εχουμε όμως την ιστορική ευκαιρία αλλά και την υποχρέωση να αλλάξουμε γρήγορα και ριζικά τη χώρα, ώστε να επανέλθει σε αναπτυξιακή τροχιά και να είναι σε θέση να αποδώσει στους εργαζομένους το μερίδιο του εθνικού πλούτου που τους αναλογεί.
Η μάχη
Η Ελλάδα στις 23 Απριλίου 2010 ζήτησε την ενεργοποίηση του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης, όταν πλέον είχε εξαντληθεί κάθε άλλο περιθώριο αντιμετώπισης της κρίσης με τις δικές μας δυνάμεις και αφού είχε αποτύχει κάθε προσπάθεια μεταστροφής του κλίματος στις αγορές, τόσο από την Ελλάδα όσο και από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Με την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης, όταν πλέον δεν υπήρχε άλλη επιλογή, η Ελλάδα κερδίζει τον χρόνο που χρειάζεται για να γυρίσει σελίδα. Αυτό τον χρόνο πρέπει τώρα να αξιοποιήσουμε όλοι οι Ελληνες και οι Ελληνίδες, ώστε βγαίνοντας από την κρίση η πατρίδα μας να είναι ισχυρότερη και πιο δημιουργική από ποτέ. Δεν υπάρχει, όμως, ούτε λεπτό για χάσιμο. Γιατί δεν θα υπάρξει άλλη ευκαιρία.
Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένοι που, αντί να συστρατευθούν στη μεγάλη προσπάθεια, υποδεικνύουν ως λύση την αναδιάρθρωση του χρέους ή τη στάση πληρωμών. Ουσιαστικά προτείνεται η πτώχευση της χώρας, με την προσδοκία ότι μέρος του χρέους θα διαγραφεί.
Πρόκειται για ανεύθυνη και επικίνδυνη προσέγγιση. Για το ΠΑΣΟΚ, η κατάρρευση της οικονομίας και της κοινωνίας μας δεν είναι επιλογή, είναι αντίθετα ο μεγάλος αντίπαλος που μαχόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις. Η στάση πληρωμών θα ήταν το τίμημα της αποτυχίας, δεν μπορεί όμως να είναι η εθελούσια επιλογή μας.
Είναι προφανές ότι με την πτώχευση της χώρας απειλείται, ανάμεσα σε άλλα, η έξοδος από τη ζώνη του ευρώ, η κατάρρευση των ελληνικών τραπεζών και των ασφαλιστικών ταμείων, η εξανέμιση των αποταμιεύσεων, με δυο λόγια καταφέρεται δυσβάσταχτο πλήγμα στη χώρα μας.
Μπορεί αυτός ο οικονομικός και κοινωνικός Αρμαγεδδών να προκαλεί συνειρμούς επαναστατικού ηρωισμού σε ορισμένους ή φαντασιώσεις οικονομικής και κοινωνικής έκρηξης σε συνθήκες εργαστηρίου σε άλλους, στην πραγματικότητα όμως απειλεί ευθέως όλους μας, όλους τους πολίτες και πολύ περισσότερο τους πιο αδύναμους από αυτούς.
Το ΠΑΣΟΚ θα υπερασπίσει το δικαίωμα και τη δυνατότητα της χώρας μας και της κοινωνίας μας να υπάρχει.
Συμπέρασμα:
– Η αναδιάρθρωση του χρέους καταλήγει σε επιβάρυνση μεγαλύτερη από το αρχικό ποσό του διακανονιζόμενου χρέους.
– Οι επιπτώσεις στο εθνικό οικονομικό σύστημα είναι άμεσες και συμπεριλαμβάνουν μεγάλη κρίση ρευστότητας και χρεοκοπία τραπεζών.
– Οι επιπτώσεις στο διεθνές οικονομικό σύστημα εγείρουν τεράστιες πολιτικές πιέσεις για ικανοποίηση των πιστωτών.
– Οι πιέσεις αυτές αφορούν τόσο την πολιτική διαπραγμάτευση για τον διακανονισμό του χρέους όσο και τις άμεσες διεθνείς οικονομικές συναλλαγές της χώρας.
– Η χώρα τίθεται σε δυσμενή θέση στο πλαίσιο των διεθνών πολιτικών και οικονομικών της σχέσεων.
– Η χώρα ουσιαστικά εξοβελίζεται από τις διεθνείς αγορές».
