Η ταχύτητα με την οποία η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) ενέκρινε τη χρηματοδότηση με 650.000.000 ευρώ των βαλτωμένων οδικών αξόνων δείχνει πώς αντιλαμβάνονται οι δανειστές, αλλά και κάποιοι στην κυβέρνηση, την ανάπτυξη.
Πρώτος στόχος είναι η διάσωση των Ευρωπαίων και εγχώριων μεγαλοκατασκευαστών που συμμετέχουν στους πέντε οδικούς άξονες. Ακούγεται ότι ακόμα και το τμήμα Κόρινθος – Τρίπολη – Καλαμάτα, που υποτίθεται ότι πήγαινε καλά, θα ενταχτεί στο πακέτο σωτηρίας με τα εκατοντάδες εκατομμύρια.
Την ίδια ώρα, χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις βρίσκονται προ του λουκέτου, όχι επειδή δεν έχουν ζήτηση τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες τους, αλλά επειδή αδυνατούν να εξασφαλίσουν στοιχειώδη κεφάλαια κίνησης. Τα χρήματα της ΕΤΕπ για τους μικρομεσαίους «έρχονται» εδώ και περίπου ενάμιση χρόνο, από τον καιρό που πηγαινοερχόταν στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες ο τότε υπουργός Ανάπτυξης Μιχ. Χρυσοχοΐδης. Η «τελική συμφωνία» έχει εξαγγελθεί από τρεις υπουργούς Ανάπτυξης, χωρίς να πέσει ούτε ευρώ στην αγορά.
Οι κατασκευαστές μπορεί να έχουν δίκιο, όταν λένε ότι η ανεργία στον κλάδο τους φτάνει το 50%, αλλά στην υπόλοιπη οικονομία απολύονται περί τους 1.000 εργαζομένους ημερησίως. Τα κονδύλια της ΕΤΕπ θα μπορούσαν να αναχαιτίσουν το συγκεκριμένο κύμα, που διαλύει τον κοινωνικό ιστό της χώρας. Η επανεκκίνηση των έργων θα δημιουργήσει 30.000 θέσεις εργασίας, αλλά μέχρι τότε θα έχουν χάσει τη δουλειά τους πολύ περισσότεροι, επειδή οι κοινοτικοί τραπεζίτες επέτρεψαν το στέγνωμα της αγοράς από ρευστότητα.
Η διοίκηση της τράπεζας βιάστηκε να στηρίξει τους κολοσσούς -όπως η γερμανική Hochtief και η γαλλική Vinci- με έσοδα δισεκατομμυρίων, αλλά δεν δείχνει την ίδια σπουδή για τη βοήθεια προς τις ελληνικές επιχειρήσεις. Εδώ και μήνες η διοίκηση της ΕΤΕπ έρχεται στην Ελλάδα και δηλώνει ότι είναι έτοιμη να στηρίξει την οικονομία, αλλά απαιτεί εγγυήσεις και «ρήτρες δραχμής», όπως είχε αποκαλυφτεί στην περίπτωση της ΔΕΗ.
Αλλά και κάποια κυβερνητικά στελέχη φαίνεται ότι πιέζονται από το λόμπι των μεγαλοεργολάβων, οι οποίοι απειλούν με αποζημιώσεις «δισεκατομμυρίων», αν δεν προχωρήσουν «εδώ και τώρα» τα μεγάλα έργα με συμβάσεις παραχώρησης. Η αλήθεια είναι ότι μόνο με τεράστια επιδότηση από το Δημόσιο, δηλαδή τον Ελληνα φορολογούμενο, μπορούν να ολοκληρωθούν τα έργα, αφού σχεδιάστηκαν σε εποχές όπου η κυκλοφορία (και συνεπώς τα έσοδα από διόδια) ήταν 40% έως 50% υψηλότερη. Επιπλέον, οι πολίτες καλούνται να συνεισφέρουν κάποια δισ. για έργα που ενδεχομένως δεν χρειάζονται με βάση τα σημερινά δεδομένα. Δεν είναι τυχαία η άγρια κόντρα μεταξύ των εργολάβων για την τύχη του Αξονα Κεντρικής Ελλάδας που διασχίζει τη Θεσσαλία. Ο όμιλος ΕΛΛΑΚΤΩΡ θέλει την ακύρωσή του για να τονώσει τα έσοδα του άξονα Μαλιακός – Κλειδί (τη διάβαση των Τεμπών) και το θερμόμετρο είχε φτάσει πρόσφατα στο κόκκινο.
Κάποιοι στην κυβέρνηση υποστηρίζουν ότι, παρά τις πιέσεις των εργολάβων (που θέτουν ημερομηνίες-ορόσημα, αλλά στη συνέχεια υπαναχωρούν γιατί γνωρίζουν ότι δεν είναι εύκολο να διεκδικήσουν τα δισ. των αποζημιώσεων), η κυβέρνηση πρέπει να στραφεί προς την υπόλοιπη οικονομία. «Ας περιμένουν ένα δυο χρόνια ακόμα τα έργα, αν πρόκειται με τα κονδύλια της ΕΤΕπ να σωθούν χιλιάδες μικρότερες επιχειρήσεις που αποτελούν το οξυγόνο της οικονομίας» τονίζουν.
