Σπούδασε μουσική αλλά τον κέρδισε η φωτογραφία. Ο Βαγγέλης Γιωτόπουλος από την Πρέβεζα ακολούθησε το όνειρό του να ζει πίσω από τον «φακό» και απέδειξε ότι αρκεί κάποιος να αγαπά αυτό που κάνει για να ξεχωρίσει διεθνώς, ακόμα κι αν εργάζεται σε επαρχιακή πόλη της Ελλάδας. Φωτογράφος γάμων από το 1987, οπότε άνοιξε το πρώτο δικό του εργαστήριο στην πόλη, ο κ. Γιωτόπουλος στην ηλικία σήμερα των 48 ετών έχει καταφέρει να αποσπάσει πολλές διακρίσεις και να τιμηθεί ως «Φωτογράφος της Χρονιάς» σε διάφορες κατηγορίες, από την παγκόσμια ομοσπονδία φωτογραφίας γάμου και πορτρέτου SWPP.
Εχοντας τιμηθεί για δύο συνεχόμενες χρονιές, το 2010 και το 2011, με το πρώτο βραβείο στην κατηγορία «Fine Art» του διεθνούς διαγωνισμού, απέναντι σε δεκάδες χιλιάδες διαγωνιζομένους από κάθε μεριά του πλανήτη, φέτος κέρδισε ακόμα μία πρωτιά, στην κατηγορία «Γάμος», για τη «μαυροφορεμένη» νύφη του, που κατάφερε να εντυπωσιάσει τους κριτές. Ο τίτλος τιμής όμως, αυτή τη χρονιά, ήταν διπλός για τον επαγγελματία φωτογράφο, ο οποίος είδε και τον 22χρονο γιο του Αλέξανδρο να κατακτά το πρώτο βραβείο στην κατηγορία «Media» του ίδιου διαγωνισμού. «Η διάκριση του γιου μου ήταν η μεγαλύτερη ηθική επιβράβευση για εμένα, ακόμα πιο σημαντική από τους τίτλους που έχω κερδίσει» λέει ο κ. Γιωτόπουλος και δεν κρύβει τη χαρά του που η αγάπη του για τη φωτογραφία κυλάει στο «αίμα» της οικογένειας.
Με σπουδές στο βιολί και στη μουσική θεωρία, δεν αντιστάθηκε στον πειρασμό να ασχοληθεί με το αντικείμενο που τον ενθουσίαζε κι ας μην το είχε σπουδάσει ποτέ. Η «ματιά» δεν διδάσκεται άλλωστε. «Ολη η μαγεία στη φωτογραφία είναι να αιχμαλωτίσεις τη στιγμή. Εκείνη τη μοναδική στιγμή που συμβαίνει, όπως συμβαίνει ένα μικρό θαύμα, πρέπει να δει ο φωτογράφος και να την προλάβει προτού σβήσει» λέει. Τη δουλειά του την παρομοιάζει με εκείνη του πολεμικού ανταποκριτή: «Οπως ένας φωτογράφος στον πόλεμο είναι σε εγρήγορση καραδοκώντας για το κλικ, έτσι κι ένας φωτογράφος γάμων, αν του αρέσει η δουλειά του πραγματικά, κλέβει ένα χάδι, ένα δάκρυ, μια αγκαλιά».
Η επαρχιακή πόλη δεν περιόρισε τα όνειρά του, ίσα ίσα που του προσέφερε γόνιμο έδαφος για ακόμα πιο ενδιαφέρουσες δημιουργίες. «Το νερό είναι ένα στοιχείο που με εμπνέει. Μου αρέσει να φωτογραφίζω τα ζευγάρια δίπλα στη θάλασσα της Πρέβεζας ή στους ποταμούς και στις λίμνες της Ηπείρου» λέει και ομολογεί ότι η φύση της Θεσπρωτίας με τα παραμυθένια δάση της αποτελεί αστείρευτη πηγή έμπνευσης για τον ίδιο.
Στη μανιασμένη θάλασσα της Πρέβεζας, στα νερά του Ιονίου, τραβήχτηκε άλλωστε και η εντυπωσιακή φωτογραφία του γιου του, που απεικονίζει την αγωνιώδη προσπάθεια διάσωσης του πληρώματος ενός πλοίου το οποίο λόγω της κακοκαιρίας είχε μόλις προσαράξει σε αβαθή. Οι θυελλώδεις άνεμοι που έπνεαν εκείνη την ημέρα στην περιοχή καθιστούσαν αδύνατη τη διάσωσή τους από θαλάσσης, οπότε επιστρατεύτηκε ελικόπτερο Σούπερ Πούμα, το οποίο παρέλαβε τελικά τους ναυτικούς. Ο νεαρός φωτογράφος βρέθηκε στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη στιγμή και με την ικανότητά του ξεχώρισε ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους διαγωνιζομένους.
Χρυσάνθη Λαμπροπούλου
