Η Ιστορία διδάσκει ότι οι επαναστάσεις ανέκαθεν γεννιούνταν από τη μήτρα της αστικής τάξης. Αν γενικότερα λοιπόν η «επανάσταση» ή, απλώς, «το διαφορετικό» παραδοσιακά αποτελούσαν γέννημα των δυνάμεων της συντήρησης, τότε η παραίτηση του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ’ από τον θρόνο του αποδεικνύει περίτρανα την ισχύ του κανόνα. Αλλωστε, δεν είναι και λίγο μια παράδοση αιώνων που θέλει τους Πάπες να πεθαίνουν στον θρόνο τους να σπάει από έναν «πραγματικά υπερσυντηρητικό Ποντίφικα».
Το Βατικανό χθες αποκάλυπτε ότι εδώ και χρόνια ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ’ έφερε βηματοδότη, ωστόσο ο πατέρας Φεντερίκο Λομπάρντι, εκπρόσωπος της Αγίας Εδρας, δήλωνε ότι ο Ποντίφικας δεν παραιτείται εξαιτίας μιας συγκεκριμένης ασθένειας. Κανείς όμως δεν μοιάζει να ασχολείται πια με τα αίτια της παραίτησης, καθώς όλοι κοιτούν προς την επόμενη μέρα.
Οπως και να έχει, ο 265ος επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ποτέ δεν λογίστηκε ως «τυπική περίπτωση Πάπα». Προτού ακόμη βγει ο λευκός καπνός από την καμινάδα της Καπέλα Σιστίνα τον Απρίλιο του 2005 κι ακουστεί το «Habemus Papam», ακόμη και οι καλύτεροι «βατικανολόγοι» δεν τοποθετούσαν καν τον Γιόζεφ Ράτσινγκερ στη λίστα των φαβορί. Αλλωστε τον θεωρούσαν υπερβολικά συνεσταλμένο, αλλά και πολύ… Γερμανό.
Παρ’ όλα αυτά όμως, ο μετέπειτα Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ’ τα κατάφερε, εξελέγη απρόσμενα νέος Πάπας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και σ’ όλη τη διάρκεια της θητείας του παρέμεινε απρόβλεπτος. Ο Γιόζεφ Ράτσινγκερ ποτέ δεν κατάφερε να κερδίσει με την πολιτική του τους φιλελεύθερους ρωμαιοκαθολικούς, οι οποίοι ευθύς εξαρχής δυσαρεστήθηκαν με την εκλογή του. Σε αυτό συντέλεσαν βέβαια οι απόψεις του, τόσο για το θέμα των αμβλώσεων όσο και για το θέμα της χρήσης προφυλακτικού ως μέσου αντισύλληψης. Ο Ποντίφικας όμως δεν κέρδισε ούτε τους συντηρητικούς πιστούς, για τους οποίους αποτελούσε προσωπικότητα ιδιαιτέρως αινιγματική. Τη θητεία του βέβαια βαραίνει ακόμη η σκιά των σκανδάλων παιδεραστίας, αλλά κι εκείνου της υπεξαίρεσης εμπιστευτικών εγγράφων από την Αγία Εδρα που προκάλεσαν ποικίλα σχόλια.
Η βαθμονόμηση της συντηρητικότητάς του μένει τώρα να κριθεί από την Ιστορία. Το «ροντβάιλερ του Θεού» όμως, όπως χαρακτήριζαν πολλοί τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ’, όχι μόνο… δεν δάγκωνε, αλλά σπάνια γάβγιζε. Κι ίσως αυτό τελικά να ήταν που τον έκανε λιγότερο «συναρπαστικό».
Γιώργος Τραπεζιώτης
