Είναι περίεργα γλυκό το συναίσθημα που πλημμυρίζει μια αίθουσα σύνταξης εκπαιδευμένης να μην επηρεάζεται από όσα γράφει ο δήθεν έγκυρος ξένος Τύπος και να μη δίνει βάση στα ποσοστά των δημοσκοπήσεων που προσπαθούν (σχεδόν πάντα) να χειραγωγήσουν την Κοινή Γνώμη! Η «δημοκρατία» από την πρώτη μέρα της έκδοσής της γράφει ιστορία, επειδή δεν ακούει τίποτα και δεν βλέπει τίποτα πέραν της δαιμονιώδους διαίσθησης που διαθέτει. Διαίσθηση που στηρίζεται στην εις βάθος ανάλυση πραγματικών γεγονότων και όχι στην εύκολη δημοσίευση των μεταδιδόμενων πληροφοριών από το «σύστημα» που παίζει την… Πινακωτή με τα media.
Χωρίς στρατιές ανταποκριτών, χωρίς διασυνδέσεις στην υπερδύναμη, χωρίς άκρες σε φημισμένα πανεπιστήμια, σε μυστικές υπηρεσίες και «δεξαμενές σκέψης» που βγαίνουν συνήθως offside με βαρύγδουπες, αμφιλεγόμενες (για λογούς ασφαλείας) προβλέψεις! Η ίδια διαίσθηση οδήγησε τη «δημοκρατία» να πει -ίσως πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι μπορούσε κανείς να διανοηθεί- πως το Μνημόνιο είναι κατάρα για τη χώρα και όχι ευτυχία, όπως πολλοί «σοβαροί και καταρτισμένοι» υποστήριζαν με πάθος. Μια ματιά στα πρωτοσέλιδα του 2011 και του 2012 θα έπειθε και τους πιο δύσπιστους!
Προειδοποίησε τον Σαμαρά για την κυβίστηση με τη στήριξη της κυβέρνησης του δοτού Παπαδήμου και τη σύμπλευση με τον Βενιζέλο του ΕΝΦΙΑ και του αμαρτωλού PSI που κατέστρεψε μικροομολογιούχους και ασφαλιστικά ταμεία! Χτύπησε τις καμπάνες στον πολιτικό κόσμο για την επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ, που προεκλογικά είχε σωστές τοποθετήσεις (δεν τις… πίστευε φυσικά) και εκτοξεύθηκε στα ύψη στις εκλογικές αναμετρήσεις που ακολούθησαν.
Η «δημοκρατία» κοίταζε την κοινωνία στα μάτια και περιέγραφε χωρίς καθωσπρεπισμούς και φιοριτούρες ό,τι ακριβώς την εντυπωσίαζε. Φώναζε (σχεδόν βράχνιασε) στο περίφημο δημοψήφισμα για τη διάθεση ρήξης που παρουσίαζε η συμπεριφορά της απελπισμένης μεσαίας τάξης, την ώρα που τα κατευθυνόμενα γκάλοπ «έδιναν φτερά» στους «Μένουμε Ευρώπη».
Και μέχρι σήμερα -χωρίς να κινδυνολογεί- αποκαλύπτει με λεπτομέρειες «όλα όσα έρχονται» και απειλούν με ολοκληρωτική καταστροφή την αποσταθεροποιημένη από τη λιτότητα (που επιβάλλει το συμπλεγματικό Βερολίνο) πατρίδα.
Ηταν η μόνη εφημερίδα στην Ελλάδα που έπεσε διάνα στο Brexit και κατάλαβε γρήγορα ότι ο «τυφώνας Τραμπ», η αντισυστημική ψήφος στις ΗΠΑ, θα σαρώσει τους Κλίντον της παγκοσμιοποίησης! Αυτά που δεν μπόρεσαν ούτε καν να υποψιαστούν δηλαδή τα θηριώδη δημοσιογραφικά συγκροτήματα και οι «αφέντες του κόσμου» σε όλον τον πλανήτη.
Χρ. Μ.
«Σφάζονται» κυβέρνηση και Ν.Δ. στην… ποδιά του Μπαράκ Ομπάμα
Την ώρα που το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο άναβε πράσινο για να μιλήσει ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα στις 16 Νοεμβρίου με φόντο την Ακρόπολη, από το πλάτωμα του τηλεσκοπίου Δωρίδη στον αρχαιολογικό χώρο των Δυτικών Λόφων, κοντά στο Αστεροσκοπείο Αθηνών, κυβέρνηση και Ν.Δ. βρέθηκαν πάλι στα χαρακώματα, με αφορμή τη σπουδαιότητα του ταξιδιού του στη χώρα μας.
Το Μαξίμου προσπαθώντας να κρατήσει την ψυχραιμία του ισχυρίζεται ότι ήταν έτοιμο για δύο σενάρια και ότι η επίσκεψη Ομπάμα συνεχίζει να έχει την ίδια δυναμική, προσθέτοντας ότι δεν θα υπάρξουν αλλαγές στον πυρήνα της εξωτερικής πολιτικής της Ουάσινγκτον στα ζητήματα ελληνικού ενδιαφέροντος, δηλαδή στο χρέος και στο Κυπριακό. Από την άλλη πλευρά στελέχη της Ν.Δ. (Μπακογιάννη, Τσιάρας κ.ά.) υποστήριζαν ότι η επίσκεψη Ομπάμα μετά το βατερλό των Δημοκρατικών δεν πρόκειται να ενισχύσει τις προσπάθειες της χώρας μας τόσο για το ΔΝΤ όσο και για το χρέος. Και αυτό γιατί ο απερχόμενος πρόεδρος στήριξε με πάθος τη μεγάλη ηττημένη Χίλαρι Κλίντον.
Αποτέλεσμα, η οργισμένη αντίδραση του κυβερνητικού εκπροσώπου Δ. Τζανακόπουλου, που υποστήριξε: «Ανεξάρτητα από τις εξελίξεις στις ΗΠΑ, η διαπραγμάτευση για το ελληνικό χρέος αποτελεί εθνική υπόθεση, στην οποία θα όφειλε να συνδράμει η αντιπολίτευση. Αντίθετα, η Ν.Δ. σπεύδει να προτάξει τις μικροκομματικές επιδιώξεις της».
