Στο μικροσκόπιο της Άγκυρας βρίσκεται η στρατηγική σχέση Ελλάδας και Γαλλίας, με την τουρκική πλευρά να επιχειρεί να υποβαθμίσει τη συμμαχία των δύο χωρών παρουσιάζοντάς την ως ένα προϊόν «πολιτικού ρομαντισμού» και οικονομικής ανάγκης.
Σε εκτενή ανάλυσή του στο κρατικό πρακτορείο Anadolu, ο καθηγητής του πανεπιστημίου Hasan Kalyoncu, Murat Aslan χρησιμοποιεί την αλληγορία της «Ιστορίας της Ιζόλδης και του Τριστάνου» για να περιγράψει την προσέγγιση των δύο χωρών, ισχυριζόμενος ότι η Αθήνα λειτουργεί ως μια δόλια «Ιζόλδη» που παρασύρει τον Γάλλο «Τριστάνο».
Σύμφωνα με τον Τούρκο αναλυτή, ο Εμανουέλ Μακρόν εμφανίζεται να υποκύπτει σε μια μορφή συναισθηματικής χειραγώγησης. Ο Ασλάν υποστηρίζει χαρακτηριστικά πως ο Γάλλος Πρόεδρος, κατά την παρουσία του στην Αρχαία Αγορά, «αιχμαλωτίστηκε από τη ρομαντική ατμόσφαιρα» και υπέκυψε στις «χειραγωγικές ερωτήσεις» Ελλήνων δημοσιογράφων, με αποτέλεσμα να επιβεβαιώσει τη στρατιωτική συνδρομή της Γαλλίας προς την Ελλάδα, μια στάση που ο καθηγητής χαρακτηρίζει ως «πολιτικά επιτρεπτή μεροληψία».
Πίσω από τη γαλλική υποστήριξη, η Άγκυρα «βλέπει» ξεκάθαρα εσωτερικά πολιτικά κίνητρα. Ο Ασλάν ισχυρίζεται πως ο Μακρόν χρησιμοποιεί τη φιλελληνική ρητορική ως εργαλείο για να ανακόψει την άνοδο της Μαρίν Λεπέν, υιοθετώντας μια σκληρή στάση κατά της Τουρκίας για να προσελκύσει τους συντηρητικούς ψηφοφόρους. Κατά τον ίδιο, πρόκειται για μια στρατηγική που στερείται βάθους, καθώς «ο Μακρόν δεν διαθέτει ένα μακρόπνοο όραμα για την ευρωπαϊκή ασφάλεια».
Παράλληλα, η τουρκική ανάλυση δίνει ιδιαίτερη έμφαση στα οικονομικά ανταλλάγματα, χαρακτηρίζοντας τα ελληνικά εξοπλιστικά προγράμματα για Rafale και φρεγάτες ως το «μαγικό φίλτρο» που προσφέρει η Αθήνα στο Παρίσι. Υποστηρίζεται ότι η Γαλλία, έχοντας υποστεί πλήγματα στην Αφρική, στρέφεται στην Ελλάδα για να τονώσει τις «αμυντικές της εξαγωγές», μετατρέποντας τη συμμαχία σε μια καθαρά εμπορική συναλλαγή.
Παρά την έντονη κριτική, ο Τούρκος αναλυτής σπεύδει να υπενθυμίσει πως οποιοδήποτε σχέδιο για την ευρωπαϊκή ασφάλεια παραμένει «αδιανόητο χωρίς τη συνεργασία με την Τουρκία». Σημειώνει πως η Άγκυρα είναι ένας «κρίσιμος και αναπόσπαστος πυλώνας του ΝΑΤΟ», υπονοώντας ότι οι τακτικισμοί Παρισιού και Αθήνας είναι παροδικοί.
