Σε μια εξέλιξη που προκαλεί έντονο προβληματισμό για τις ισορροπίες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έπεσαν οι τελικές υπογραφές για την ένταξη του τουρκικού εκπαιδευτικού αεροσκάφους HÜRJET στην Πολεμική Αεροπορία της Ισπανίας. Η τελετή, που πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις της Airbus, σφραγίζει μια πρωτοφανή διείσδυση της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας σε κράτος-μέλος της ΕΕ, παρακάμπτοντας τις παραδοσιακές ευρωπαϊκές και αμερικανικές επιλογές.
Στρατηγική υποχώρηση της ΕΕ και εξάρτηση από την Τουρκία
Η συμφωνία αυτή δεν αφορά μόνο την αγορά εξοπλισμού, αλλά σηματοδοτεί μια βαθύτερη τεχνολογική και επιχειρησιακή εξάρτηση. Οι αναλυτές προειδοποιούν ότι η επιλογή της Μαδρίτης να στραφεί σε «τρίτες χώρες» όπως η Τουρκία, υπονομεύει τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης.
• Τεχνολογική εξάρτηση: Η συμφωνία προβλέπει μόνιμες υποδομές συντήρησης και μακροπρόθεσμη υποστήριξη απευθείας από την Άγκυρα.
• Οικονομικό πλήγμα: 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ κατευθύνονται στην ενίσχυση της τουρκικής πολεμικής μηχανής αντί για ευρωπαϊκά προγράμματα.
• Δημιουργία θέσεων εργασίας: Ενώ η Ευρώπη πασχίζει για ανάπτυξη, το πρόγραμμα αναμένεται να δημιουργήσει 2.500 θέσεις εργασίας, ενισχύοντας το αφήγημα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
«Αξιόπιστος εταίρος» η Άγκυρα για τη Μαδρίτη
Προκλητικές θεωρούνται οι δηλώσεις της Ισπανίδας υφυπουργού Άμυνας, María Amparo Valcarce García, η οποία χαρακτήρισε την Τουρκία «αξιόπιστο εταίρο», αγνοώντας προκλητικά τη συστηματική αποσταθεροποιητική δράση της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο και τις διαρκείς παραβιάσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου.
«Αυτό δεν είναι το τέλος αλλά η αρχή», δήλωσε ο επικεφαλής της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, Χαλούκ Γκιοργκούν, δίνοντας το στίγμα των επεκτατικών βλέψεων της Άγκυρας στην ευρωπαϊκή αγορά όπλων.
Το πρόγραμμα HÜRJET, το οποίο αναμένεται να ενταχθεί πλήρως στην ισπανική αεροπορία την περίοδο 2029-2030, αποτελεί το «όχημα» της Τουρκίας για να εισέλθει στον σκληρό πυρήνα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Η κοινή παραγωγή μεταξύ TUSAŞ και Airbus δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο, όπου τουρκικά οπλικά συστήματα θα αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της αμυντικής αρχιτεκτονικής της Δύσης, προσφέροντας στην Άγκυρα ισχυρά μοχλάκια πίεσης απέναντι σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.
