Δυσοίωνα μηνύματα από τον διεθνή οίκο που «ψαλιδίζει» την ελληνική ανάπτυξη για το 2026 – Η γεωπολιτική αστάθεια και το ενεργειακό κόστος θολώνουν το κυβερνητικό αφήγημα.
Σημαντική υποβάθμιση των προοπτικών της ελληνικής οικονομίας για το 2026 ανακοίνωσε η Standard & Poor’s, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα ότι οι ημέρες της υψηλής ανάπτυξης φαίνεται να ανήκουν στο παρελθόν. Ο οίκος μείωσε την πρόβλεψή του για το ΑΕΠ στο 1,7%, από το 2,3% που εκτιμούσε προηγουμένως, αποτυπώνοντας την πίεση που δέχεται η χώρα από το εκρηκτικό διεθνές περιβάλλον.
Τα τρία «χτυπήματα» στην οικονομία
Σύμφωνα με την έκθεση, η ελληνική οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια «τέλεια καταιγίδα» εξωτερικών παραγόντων που φρενάρουν την επέκτασή της. Η S&P προσδιορίζει τρία κρίσιμα κανάλια μέσω των οποίων η κρίση πλήττει τη χώρα:
Ενεργειακό κόστος: Η άνοδος των τιμών σε πετρέλαιο και μεταφορές επιβαρύνει δυσανάλογα τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, ροκανίζοντας το διαθέσιμο εισόδημα.
Τουρισμός υπό πίεση: Η γεωπολιτική ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή δημιουργεί αβεβαιότητα σε έναν κλάδο που αποτελεί τη «βαριά βιομηχανία» της χώρας.
Εξασθένηση της ευρωπαϊκής ζήτησης: Η γενικότερη επιβράδυνση στην Ευρώπη απειλεί να φρενάρει τις ελληνικές εξαγωγές και τις επενδυτικές ροές.
Από την υψηλή ανάπτυξη στη «μετριοπάθεια»
Η αναθεώρηση αυτή της S&P έρχεται να προσγειώσει απότομα τις κυβερνητικές προσδοκίες. Αν και ο οίκος αποφεύγει να κάνει λόγο για «εύθραυστη» κατάσταση, η μετάβαση σε μια φάση «πιο μετριοπαθούς επέκτασης» σημαίνει ότι τα περιθώρια για δημοσιονομικούς ελιγμούς στενεύουν. Το 1,7% αποτελεί μια σαφή υποχώρηση, η οποία, παρά το γεγονός ότι παραμένει πάνω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης, δείχνει ότι οι αντοχές της ελληνικής οικονομίας δοκιμάζονται σκληρά.
Τα στηρίγματα που απομένουν
Παρά την υποβάθμιση, η έκθεση σημειώνει ότι υπάρχουν ακόμα ορισμένα «αναχώματα», όπως οι πόροι από το Ταμείο Ανάκαμψης και οι επενδύσεις σε υποδομές, που λειτουργούν ως φρένο στην πλήρη καθίζηση. Ωστόσο, η ουσία παραμένει: το κόστος ζωής και η διεθνής αβεβαιότητα αποτελούν πλέον τροχοπέδη που η κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί σε ένα περιβάλλον όπου οι «υψηλές πτήσεις» του ΑΕΠ αποτελούν παρελθόν.
