Ενώπιον νέων μπελάδων και εξονυχιστικής -πλέον- έρευνας των συναλλαγών τους βρίσκονται οι αναφερόμενοι στις λίστες υπόπτων φοροδιαφυγής ή τουλάχιστον όσοι από αυτούς αδυνατούν να δώσουν πειστικές εξηγήσεις για την προέλευση των χρημάτων τους και τις «επενδύσεις» τους σε διεθνείς φορολογικούς παραδείσους.
Εντός των επόμενων εβδομάδων, όπως ανέφερε εκτενώς και η «Ναυτεμπορική» του Σαββάτου, η αρμοδιότητα για τις μεγάλες υποθέσεις φοροδιαφυγής περνά σε μια νέα ελεγκτική υπηρεσία που θα βρίσκεται υπό την εποπτεία των οικονομικών εισαγγελέων. Η υπηρεσία θα διαθέτει επιστημονικό προσωπικό και θα ασχολείται αποκλειστικά με περιπτώσεις φοροδιαφυγής για τις οποίες έχουν εκδοθεί παραγγελίες διενέργειας ελέγχων από τους οικονομικούς εισαγγελείς και οι οποίες έχουν ποινικό χαρακτήρα.
Η ίδρυση της νέας υπηρεσίας προβλέπεται στο προσχέδιο του αναθεωρημένου Μνημονίου και, όπως αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές, δεν είναι η πρώτη φορά που έχει κατατεθεί η σχετική εισήγηση. Παρόμοιες συζητήσεις είχαν γίνει και το καλοκαίρι – φθινόπωρο του 2014, όταν πρωταγωνιστής των συνομιλιών με του δανειστές ήταν ο περίφημος τότε σύμβουλος του Μαξίμου Σταύρος Παπασταύρου.
Ολως τυχαίως, ο κ. Παπασταύρου δεν έδωσε προτεραιότητα στη συγκεκριμένη πρόταση, αλλά έσπευσε να κατευνάσει τη δυσαρέσκεια των δανειστών, προωθώντας άλλες απαιτήσεις τους, όπως η μη εφαρμογή των ρυθμίσεων οφειλών σε 100 δόσεις! Με λίγα λόγια, ο διαπραγματευτής «πούλησε» τους απλούς εργαζομένους και επιχειρηματίες που δεν μπορούσαν να πληρώσουν τους υπέρογκους φόρους, αλλά κάλυψε τον εαυτό του (στις αρχές του 2016 αναγκάστηκε να πληρώσει 3.300.000 για αδήλωτα χρήματα στη «λίστα Λαγκάρντ»), έναν συνεταίρο του (για τον οποίο, από το καλοκαίρι του 2015, εκκρεμεί διεθνές ένταλμα για φοροδιαφυγή και ξέπλυμα χρήματος) κι άλλα τρία τέσσερα μέλη της επενδυτικής ομάδας του που διαβιούν στο εξωτερικό.
