Η πρόκληση με τον «αλβανικό αετό» και η ανησυχία (σε περίπτωση σύρραξης) για την εθνική ασφάλεια και την άμυνα της χώρας
Από τον
Ανδρέα Κούτρα
Οι προκλήσεις των στρατιωτών αλβανικής καταγωγής, που με τα χέρια τους σχημάτισαν τον «αλβανικό αετό» στο Μεσολόγγι και στην Κύπρο, και πάνω στην ενέργειά τους αυτή ήρθε να κάνει «σπέκουλα» η πολιτική ηγεσία των Τιράνων, προκαλούν προβληματισμό στην κυβέρνηση και την ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, αλλά υπάρχει ακόμη μεγαλύτερος κίνδυνος. Αυτός είναι οι μη Ελληνες στο γένος που μπορούν πλέον να εισάγονται στις στρατιωτικές σχολές και να είναι αύριο αξιωματικοί και υπαξιωματικοί.
Ενδεχομένως ένας στρατιωτικός αλβανικής καταγωγής, ο οποίος πήρε την ελληνική ιθαγένεια με τον νόμο που ψηφίστηκε το καλοκαίρι του 2015 από τον ΣΥΡΙΖΑ με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, του Ποταμιού και του ΚΚΕ (είχαν αντιδράσει οι ΑΝ.ΕΛ. και καταψηφίσει, προκαλώντας την πρώτη εσωκομματική ισχυρή διαφωνία, ενώ σημειώνεται ότι ο Πάνος Καμμένος είχε καταγγείλει την κυβέρνηση Σημίτη για τις αθρόες ελληνοποιήσεις) και μπήκε ή πρόκειται να μπει στις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, να μην προβάλει τις αλυτρωτικές επιδιώξεις της Αλβανίας με τον τρόπο που το έκαναν οι επτά στρατιώτες στο Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων στο Μεσολόγγι ή στην ΕΛΔΥΚ, αλλά μπορεί να είναι ένας δυνάμει πολύ πιο σοβαρός κίνδυνος για τη χώρα και τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, «βόμβα» για την εθνική άμυνα και την ασφάλεια. Και δεν μιλάμε μόνο για δεύτερης γενιάς Αλβανούς, αλλά και για εθνικότητες όπως οι Πακιστανοί ή οι Αφγανοί, οι οποίοι μπορούν πλέον να λάβουν την ελληνική ιθαγένεια και να εισαχθούν στις Ενοπλες Δυνάμεις. Υπάρχει επίσης και η διαφορετικότητα όσον αφορά το θρήσκευμα, καθώς βάσει Συντάγματος μπορούν να μπαίνουν στο Στράτευμα και μη χριστιανοί ορθόδοξοι.
Τα ερωτήματα που μπαίνουν, λοιπόν, είναι τι θα συμβεί αν υπάρχει μεγάλος αριθμός στρατιωτικών μη Ελλήνων στο γένος ή μουσουλμάνων ή άλλων θρησκειών στις Ενοπλες Δυνάμεις, αν η χώρα βρεθεί σε μια ελληνοτουρκική κρίση ή σε αντιπαράθεση με την προκλητική Αλβανία που λειτουργεί ως δορυφόρος της Τουρκίας και προβάλλει αξιώσεις. Πώς μπορεί να χρησιμοποιηθούν ευαίσθητες πληροφορίες από στελέχη που δεν είναι ελληνικής καταγωγής; Οι Ενοπλες Δυνάμεις σίγουρα έχουν λάβει τα μέτρα τους όσον αφορά τόσο την εισαγωγή ανθρώπων μη Ελλήνων στο γένος όσο και κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους στις στρατιωτικές σχολές και ενδεχομένως και παραπέρα. Ομως αυτό αρκεί; Είναι ένα ερώτημα που δεν μπορεί να απαντηθεί επί του παρόντος. Οι ευθύνες είναι καθαρά πολιτικές.
Δεύτερη γενιά
Στρατιωτικοί είχαν αντιταχθεί στην ψήφιση του νομοσχεδίου για την ελληνική ιθαγένεια στους δεύτερης γενιάς μετανάστες και ειδικά όσον αφορά τις Ενοπλες Δυνάμεις είχαν τονίσει ότι «αποτελούν τον βασικό θεσμό που διαφυλάσσει την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας, και ιδίως σε περίοδο κρίσεως είναι απαραίτητο να διαθέτουν συνοχή και υψηλό ηθικό». Εξ αυτού σημείωναν: «Είναι απαραίτητο εν όψει της γεωπολιτικής θέσεως της χώρας, όπως προκύπτει από τη νεότερη Ιστορία της, και του ευαίσθητου χαρακτήρα των Ενόπλων Δυνάμεων, ιδίως σε περίοδο κρίσεως, αυτές να στελεχώνονται μόνο από Ελληνες πολίτες με ελληνική καταγωγή».
Ορισμένοι θεωρούν ότι δεν μπορεί να γίνει σύγκριση στρατιωτών που σχηματίζουν τον «αλβανικό αετό» πριν καν την ορκωμοσία τους με επαγγελματίες στρατιωτικούς, οι οποίοι για τρία ή τέσσερα χρόνια βρέθηκαν και εκπαιδεύτηκαν στις παραγωγικές σχολές. Ομως η απάντηση είναι ότι σε ξένους στρατούς (όπως αυτός της Αυστρίας) υπήρξαν περιστατικά όπου και μόνιμοι στρατιωτικοί έκαναν ό,τι οι στρατιώτες αλβανικής καταγωγής στο Μεσολόγγι. Σχημάτισαν, δηλαδή, τον «αλβανικό αετό» δείχνοντας ότι δεν ξεχνούν από πού προέρχονται. Συνεπώς κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει οτιδήποτε.
Αλλωστε, αυτός είναι και ο λόγος που ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Πάνος Καμμένος από την πρώτη στιγμή έσπευσε να ζητήσει να επιβληθούν οι αυστηρότερες προβλεπόμενες ποινές στους στρατιώτες που προκάλεσαν με τον «αλβανικό χαιρετισμό» στο Μεσολόγγι και στην ΕΛΔΥΚ. Γνωρίζει πολύ καλά ο Πάνος Καμμένος -όπως και η στρατιωτική ηγεσία- ότι, αν δεν υπάρξει παραδειγματική τιμωρία, τότε τέτοιου είδους κρούσματα ενδεχομένως τα επόμενα χρόνια να λάβουν γενικευμένη μορφή. Η παρέμβαση του εισαγγελέα και οι ποινές φυλάκισης, οι οποίες μπορεί να φτάσουν έως και τα επτά χρόνια, θεωρείται ότι μπορούν να κόψουν τα φτερά του «αλβανικού αετού».
