Εθιμα που χάνονται στα βάθη του χρόνου και συνδέονται με τη γιορτή της χριστιανοσύνηςΥπάρχουν χιλιάδες ιστορίες γι’ αυτά, για το πώς ξεκίνησαν, διαδόθηκαν και τελικά γνώρισαν την
αγάπη του κόσμου στο πέρασμα των αιώνων. Τα πασχαλινά έθιμα ανά την Ελλάδα αναβιώνουν τις άγιες αυτές μέρες για να υπενθυμίσουν σε όλους την αξία της παράδοσης και να μεταδώσουν το διαχρονικό και χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης. Από τις ρουκέτες στη Χίο έως τους μπότηδες στην Κέρκυρα, καθένα δίνει ένα ιδιαίτερο «χρώμα» στη μεγάλη αυτή γιορτή της χριστιανοσύνης και συνδέεται με ένα ξεχωριστό γεγονός από την πορεία του Θεανθρώπου.
• Κέρκυρα. Το πιο διαδεδομένο ίσως έθιμο είναι το σπάσιμο των πήλινων κανατιών στην Κέρκυρα, όπου οι κάτοικοι στην Πρώτη Ανάσταση, το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, πετούν τους μπότηδες από τα μπαλκόνια τους. Η συγκεκριμένη παράδοση έχει μακρά ιστορία, που χάνεται στην εποχή της Ενετοκρατίας, ωστόσο υπάρχουν διαφορετικές θεωρίες για το πώς άρχισε.
• Χίος. Τον δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα έχει το Πάσχα στη Χίο, όπου το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου κάτοικοι και επισκέπτες του νησιού έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν ένα μοναδικό υπερθέαμα στο Βροντάδο. Εκεί μετά την Ανάσταση οι δύο «αντίπαλες» ενορίες, του Αγίου Μάρκου και της Παναγίας της Ερειθιανής, εκτοξεύουν αυτοσχέδιες ρουκέτες με στόχο το καμπαναριό της αντίπαλης εκκλησίας. Η προέλευση του εθίμου του ρουκετοπόλεμου δεν είναι σαφής, αλλά θεωρείται ότι άρχισε την εποχή της Τουρκοκρατίας.
• Λεωνίδιο. Ακόμη ένα φαντασμαγορικό έθιμο λαμβάνει χώρα στο Λεωνίδιο, όπου η νύχτα της Ανάστασης μετατρέπεται σε μέρα από τα χιλιάδες φωτισμένα αερόστατα που στολίζουν τον ουρανό. Το έθιμο άρχισε τον 19ο αιώνα, χωρίς πλέον να μπορεί κάποιος με σαφήνεια να θυμηθεί την προέλευσή του. Το μόνο σίγουρο είναι ότι κάθε χρόνο επισκέπτες απ’ όλη την Ελλάδα συρρέουν στην περιοχή για να απολαύσουν αυτό το εντυπωσιακό «σόου».
• Υδρα. Σε άκρως κατανυκτική ατμόσφαιρα πραγματοποιείται στην Υδρα η περιφορά του Επιταφίου εντός των υδάτων το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής. Οι νέοι κρατούν τον Επιτάφιο μέσα στο νερό ενώ τελείται δέηση, ώστε να έχουν καλές θάλασσες οι ναυτικοί. Το ξακουστό αυτό έθιμο, που εντυπωσιάζει μικρούς και μεγάλους, αναβιώνει πάνω από 100 χρόνια. Την παράσταση κλέβει το κάψιμο του Ιούδα το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα: ένα ομοίωμα γεμισμένο με εύφλεκτες ύλες ανατινάζεται φαντασμαγορικά στην προκυμαία του λιμανιού.
• Αγρίνιο. Ενα από τα χαρακτηριστικότερα πασχαλινά έθιμα της Ελλάδας λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής στο Αγρίνιο. Οι κάτοικοι της πόλης συγκεντρώνονται στην κεντρική πλατεία και παρακολουθούν τους χαλκουνάδες να επιδίδονται σε έναν εντυπωσιακό χαλκουνοπόλεμο. Η ιστορία του εθίμου χάνεται στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, όταν οι Αγρινιώτες άναβαν τα χαλκούνια κατά την περιφορά του Επιταφίου για να απομακρύνουν τους αλλόθρησκους.
