Η Νικολέττα Βλαβιανού, που ενσαρκώνει το κορίτσι από τον Πόντο, μιλά για το θεατρικό, το οποίο κάνει πρεμιέρα στις 18 ΑπριλίουΣυνέντευξη στη
Γιώτα Βαζούρα
Mια γυναίκα που υπήρξε «πούπουλο στον αέρα». Ενα κορίτσι από την Κερασούντα του Πόντου, που από μικρό γνώρισε την ορφάνια, τον πόνο να χάνεις τους δικούς σου ανθρώπους, τους διωγμούς των Ελλήνων στην Πόλη, αλλά και τον μεγάλο έρωτα. Αυτή είναι η «Ευθαλία του Γαλατά», η πρωταγωνίστρια της νέας θεατρικής παράστασης, με τη Νικολέττα Βλαβιανού να ενσαρκώνει μια γυναίκα, η ζωή της οποίας καθρεφτίζει την ταραγμένη εποχή του Ελληνισμού αλλά και της Κωνσταντινούπολης στα μέσα του περασμένου αιώνα. Το θεατρικό, που είναι βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα, θα κάνει πρεμιέρα στο Μικρό Γκλόρια, στις 18 Απριλίου, και τη σκηνοθεσία έχει κάνει η Ρέινα Εσκενάζυ.
«Η συγκεκριμένη παράσταση είχε ξαναπαρουσιαστεί πριν από περίπου τρία χρόνια, αλλά τώρα, βέβαια, είναι σαφώς πιο ανανεωμένη» λέει στη «δημοκρατία» η Νικολέττα Βλαβιανού.
«Το εντυπωσιακό είναι πως τότε έρχονταν θεατές μετά το τέλος της παράστασης, οι οποίοι μου έλεγαν ότι χάρη σε αυτήν μπόρεσαν να διαβάσουν και να μάθουν περισσότερα γι’ αυτό το κομμάτι της Ιστορίας, το κομμάτι που αφορά τους διωγμούς των Ελλήνων στην Πόλη, κάτι που δυστυχώς αγνοούμε».
Η παράσταση, που είναι βασισμένη στο βιβλίο του Θωμά Κοροβίνη «Φαχισέ Τσίκα», μιλάει για την πραγματική ιστορία της Ευθαλίας, η οποία, παρά τις δυσκολίες και τα δεινά που αντιμετώπισε, κατάφερε να επιβιώσει, χωρίς να αφήσει ποτέ να την εγκαταλείψει η ελπίδα.
«Ηταν μια εκκεντρική προσωπικότητα, με μεγάλη ευφράδεια, καθαρό πνεύμα και πολύ χιούμορ. Δεν το έβαζε ποτέ κάτω. Οι δυσκολίες δεν την πτοούσαν και αυτό αφού, λόγω του ιδιαίτερου χαρακτήρα της, τα φίλτραρε όλα με μια αθωότητα. Στη ζωή της άνοιγαν και έκλειναν δραματικά οι κύκλοι, αλλά πάντα εκείνη κατάφερνε να σταθεί όρθια». Στην παράσταση μαθαίνουμε πώς έχασε όλη την οικογένειά της- τους γονείς της και τα αδέρφια της- και βρέθηκε σε ηλικία 12 ετών στη θεία της, στην Πόλη. Μάλιστα, κατά την ηθοποιό, εκείνο που κάνει ακόμη πιο ξεχωριστή την ιστορία της είναι ο απλός αλλά συνάμα δυνατός τρόπος της αφήγησής της.
Ξεχωριστή αναφορά στον συνταρακτικό μονόλογό της γίνεται στον Ισπανό αξιωματικό, τον Μαρτσιάνο, τον μεγάλο έρωτα της ζωής της, αλλά και στην Ελλάδα, τη χώρα όπου μπορεί να μην έζησε ποτέ, αλλά τη λάτρευε. «Το μεγάλο πρόβλημά της ήταν η ορφάνια» μας εξηγεί η ηθοποιός. «Ολη η ζωή της ήταν αυτός ο άνδρας, ενώ η Ελλάδα ήταν για εκείνη ό,τι η Ιθάκη για τον Καβάφη. Λέει συνέχεια πως θέλει να πάει στην Ελλάδα για να ακούσει την ελληνική γλώσσα, κάτι που δεν γίνεται στην Πόλη, όπου μας περιγράφει μια ιδιαίτερα ζοφερή κατάσταση για τους Ελληνες, αλλά και για το πώς αυτοί εκδιώχθηκαν από εκεί. Ας μην ξεχνούμε, άλλωστε, πως τέτοιοι διωγμοί συνεχίζονται μέχρι και σήμερα».
Η ιστορία του ξεριζωμού της Ευθαλίας συγκινεί και για ακόμη ένα λόγο τη γνωστή ηθοποιό. Η γιαγιά της, η Κατίνα, ήταν Σμυρνιά και βίωσε και εκείνη, όπως χιλιάδες Ελληνες της περιοχής, τη βίαιη εκδίωξή της από την πόλη την περίοδο της Μικρασιατικής Καταστροφής.
«Βλέποντας την παράσταση συνειδητοποιεί κανείς πως όλος ο πολιτισμός μας και όλη η Ιστορία μας είναι ένα φευγιό» συνεχίζει η κ. Βλαβιανού. «Πρέπει να προσαρμοζόμαστε σε όλες τις συνθήκες. Η ζωή δεν τελειώνει, αλλά συνεχίζεται» συμπληρώνει.
• Info: Η «Ευθαλία του Γαλατά», σε σκηνοθεσία της Ρέινας Εσκενάζυ, θα κάνει πρεμιέρα στο Μικρό Γκλόρια στις 18 Απριλίου για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων. Αμέσως μετά θα κάνει μια μικρή περιοδεία εκτός Αθηνών σε επιλεγμένους σταθμούς.
