Το μέλλον του Ερντογάν «παίζεται» στο ΜανχάτανΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Στην Αθήνα και στη Θράκη βρίσκονται σε εξέλιξη προετοιμασίες για την επίσκεψη του προέδρου Ερντογάν στην Ελλάδα, την πρώτη αρχηγού του τουρκικού κράτους έπειτα από 60 και πλέον χρόνια. Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο μερών εστιάζονται αυτή τη στιγμή στο τι θα πει ο Ερντογάν στη Θράκη για τη μειονότητα και τη Συνθήκη της Λωζάννης, εκεί βρίσκεται η ουσία της επίσκεψης.
Ωστόσο, στην Αγκυρα το παλάτι του «σουλτάνου» βρίσκεται σε συναγερμό τις δύο τελευταίες μέρες μετά την έναρξη της δίκης στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο του Μανχάταν των ΗΠΑ. Εκεί δικάζονται ο πρώην υπουργός Οικονομίας της Τουρκίας Ζαφέρ Τσαγκλαγιάν και επτά στελέχη της κρατικής τουρκικής τράπεζας Halkbank, τα οποία κατηγορούνται για συνωμοσία και παραβίαση του εμπάργκο σε βάρος του Ιράν και για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος.
Βασικός μάρτυρας κατηγορίας είναι ένα πολύ γνωστό πρόσωπο στον Ερντογάν, ο Τουρκοϊρανοαζέρος έμπορος Ρεζά Ζαράμπ. Ο συγκεκριμένος καταθέτει ήδη στοιχεία για δωροδοκία του πρώην υπουργού Οικονομίας Τσαγκλαγιάν με 52.000.000 δολάρια και του πρώην υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Εγκεμέν Μπαγίς με 1.500.000 δολάρια. Ωστόσο, ο εφιάλτης του Ερντογάν είναι η τυχόν εμπλοκή του ονόματος του υιού του, Μπιλάλ, ο οποίος σύμφωνα με έγγραφα στοιχεία φέρεται ότι δωροδοκήθηκε με ποσό 100.000.000 δολαρίων από τον συγκεκριμένο έμπορο με τη μέθοδο της ενίσχυσης σε μια οργάνωση.
Κατ’ άλλους, στην υπόθεση αυτή εμπλέκεται και ο αδερφός του Ερντογάν! Ο εισαγγελέας δεν έχει ακόμη αποφασίσει αν θα κάνει χρήση αυτών των εγγράφων για τον Μπιλάλ Ερντογάν, που πλήττουν ευθέως τον Τούρκο πρόεδρο. Ωστόσο, η αμερικανική κυβέρνηση φαίνεται να χρησιμοποιεί για τη συγκεκριμένη περίπτωση τακτική μαστιγίου και καρότου.
Την ώρα που ο Αμερικανός εισαγγελεύς «μαδά τη μαργαρίτα» για το αν θα ρίξει στην πυρά τον υιό Ερντογάν, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον καλεί ευθέως τον Ερντογάν να εγκαταλείψει το άρμα του Πούτιν και να επανασυνδεθεί με τη Δύση. Συγκεκριμένα, ο Τίλερσον, μιλώντας σε εκδήλωση στο Wilson Center, αναγνώρισε ότι η Τουρκία, «εξαιτίας της γεωγραφικής εγγύτητας και των πολιτισμικών καταβολών, δεν μπορεί να αγνοήσει το Ιράν».
Πρόσθεσε όμως: «Ζητάμε ωστόσο από την Τουρκία ως σύμμαχο στο ΝΑΤΟ να θέσει ως προτεραιότητα την κοινή άμυνα με τους νατοϊκούς συμμάχους. Το Ιράν και η Ρωσία δεν μπορούν να προσφέρουν στον τουρκικό λαό τα οικονομικά και πολιτικά οφέλη που συνεπάγεται η συμμετοχή στη Δύση». Η τύχη του Ερντογάν κρέμεται από μία κλωστή. Τι θα κάνει ο εισαγγελέας του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου του Μανχάταν και τι ο θεωρούμενος και ταμίας του Ζαράμπ; Αυτονοήτως, τυχόν εξελίξεις στην Τουρκία μάς ενδιαφέρουν άμεσα.
