Οι υποθέσεις της Siemens, της VW, της Novartis και της Deutsche Bank επαληθεύουν τη θεωρίαΑπό τον
Χρήστο Ξενοκώστα*
Με βάση τις απόψεις του Πλάτωνα, τα ολιγαρχικά καθεστώτα συγκροτούνται από εκείνους οι οποίοι έχουν ως «ιδιαίτερες ικανότητες» και «προσόντα» το απύθμενο θράσος και την αλόγιστη επιθυμία τους για υλικά πλούτη, μεθοδεύοντας τη μεταφορά εξουσιών από τον Δήμο στους ίδιους, αξιοποιώντας τα θεσμικά και τα νομικά κενά, βρίσκοντας πάντοτε τα κατάλληλα δεκανίκια για να υλοποιούν τα απόκρυφα σχέδιά τους.
Η συνεχής μεταφορά πλούτου σε έναν κοινωνικό σχηματισμό επ’ ωφελεία των ολίγων εις βάρος των πολλών υπονομεύει εν τέλει τη δημοκρατική λειτουργία και συγκροτεί την ολιγαρχία. Η ανωτέρω κατάσταση επιφέρει δυσμενείς επιπτώσεις στην κοινωνική συνοχή και κατ’ επέκτασιν στη σταθερότητα του πολιτεύματος, προκαλώντας δυνητικά πολιτικές αλλαγές.
Στη σημερινή Ολιγαρχική Ενωμένη Ευρώπη επαληθεύονται οι απόψεις του Πλάτωνα, αφού μέσα από τα μεγάλα κενά των ημιτελών δημοκρατιών οι ολιγαρχικές δυνάμεις μεταφέρουν μεθοδικά πόρους, δικαιοδοσία, νόμους και αρμοδιότητες από τους λαούς στην «απρόσωπη» γραφειοκρατία, η οποία είναι το προσωπείο της μονοπωλιακής ολιγαρχίας.
Οι λαοί και οι πολίτες αποξενώνονται από τη διαχείριση των δικών τους πόρων, τους επιβάλλονται αλλότριες φορολογικές πολιτικές, μεταφέροντας βαθμιαία τον πλούτο των πολλών στην κατοχή των ολίγων, αυξάνοντας γεωμετρικά τις ανισότητες, τις αδικίες, τους δείκτες της παρανομίας, της φτώχειας και της εξαθλίωσης, ενώ η πρακτική του χρηματισμού, της διαφθοράς και της τοκογλυφίας βασιλεύει στην άσκηση της οικονομικής και της πολιτικής λειτουργίας από τη διεφθαρμένη μονοπωλιακή επιχειρηματική οικονομική ελίτ.
Οι υποθέσεις της Siemens, της VW, της Novartis και της Deutsche Bank, πλαισιωμένες από νόμους όπως αυτός περί ευθύνης υπουργών και πλήθος άλλων χαριστικών διατάξεων υπέρ των μονοπωλιακών επιχειρήσεων, απλώς επαληθεύουν τον Πλάτωνα και αποσαφηνίζουν πως έχει συντελεστεί στις ημέρες μας η αποδυνάμωση της ελληνικής δημοκρατίας εις βάρος της ευρωπαϊκής μονοπωλιακής ολιγαρχίας.
Το Ελληνικό Δημόσιο έχει χρεωθεί ασύλληπτα ποσά από υποθέσεις διαφθοράς και παράνομων πρακτικών με ιδιαίτερα υψηλό τίμημα για τους πολίτες, αφού επιβαρύνονται με μειωμένες συντάξεις, χαμηλούς μισθούς, βαριά φορολογία και απώλεια του πλούτου και της κατοικίας τους.
Οι άδικες και αντιδημοκρατικές νομοθεσίες δεν διασφαλίζουν όμως μόνο τα πολιτικά πρόσωπα για να δύνανται να θεσπίζουν χαριστικές διατάξεις αλλά και τις εταιρίες αυτές, αφού εγείρονται μεγάλα νομικά προσκόμματα για τη διεκδίκηση αποζημιώσεων.
Είναι γνωστή η κατάληξη στις υποθέσεις της Siemens, της VW και της Vodafone, όπου το Ελληνικό Δημόσιο δεν εισέπραξε ούτε 1 ευρώ από τεκμηριωμένες και εύλογες αποζημιώσεις που δικαιούνταν. Μέλλει να δούμε και την εξέλιξη στην υπόθεση της Novartis!
*Συγγραφέας, αρθρογράφος
