Ηττα για τον αντιρατσιστικό νόμο η δικαστική απόφαση για τον ΑμβρόσιοΑπό τον
Τηλέμαχο Χορμοβίτη*
Oμολογουμένως, για όσους έχουμε ταχθεί εναντίον της λογοκρισίας του αντιρατσιστικού νόμου ο μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος δεν είναι μια εύκολη περίπτωση. Το περίφημο άρθρο του πράγματι ζέχνει χυδαιότητα και μισαλλοδοξία, ενώ η προτροπή του «Φτύστε τους ομοφυλόφιλους» κάθε άλλο παρά συνάδει με τη χριστιανική αγάπη. Ετσι, ακόμη και επικριτές του αντιρατσιστικού νόμου κατέκριναν την αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου αυτήν την εβδομάδα. Κατά τη γνώμη μου, κάνουν λάθος.
Είπαν κάποιοι: «Η ρητορική του Αμβρόσιου δεν ήταν απλά εμπρηστική, αλλά προέτρεπε σε βία και γι’ αυτό έπρεπε να τιμωρηθεί». Ομως με τη λογική αυτή θα έπρεπε να διώκονται συνθήματα, όπως το περίφημο «Να καεί, να καεί το μπ…ο η Βουλή» ή το «Ξύλο στους φασίστες σε κάθε γειτονιά», που βλέπω συχνά πυκνά σε τοίχους. Θα έπρεπε να διωχθούν και οι αντίπαλοι του Αμβρόσιου, οι οποίοι σήκωσαν πανό έξω από τα δικαστήρια που έγραφε: «Για κάθε σεξιστή και τρανσφοβικό υπάρχει μια θέση στον Πατραϊκό». Σε μια κοινωνία που σέβεται την ελευθερία της έκφρασης αυτού του είδους ο λόγος, όσο απεχθής κι αν είναι, πρέπει να τιμωρείται μόνο αν οδηγήσει σε βίαιες πράξεις και αν υπάρχει άμεση σύνδεση των πράξεων αυτών με τη συγκεκριμένη προτροπή. Αλλιώς, διευρύνουμε ανησυχητικά τη λογοκριτική εξουσία του κράτους.
Δεύτερο επιχείρημα εναντίον της απόφασης: «O Αμβρόσιος είναι κρατικός υπάλληλος και επομένως δεν έχει τα ίδια δικαιώματα στην ελευθερία του λόγου που έχουν οι απλοί πολίτες». Ομως το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει κρίνει ότι οι μητροπολίτες και οι κληρικοί δεν θεωρούνται δημόσιοι υπάλληλοι. Επίσης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι ακόμη και οι Εκκλησίες που έχουν μορφή Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου θεωρούνται «μη κυβερνητικοί οργανισμοί» και επομένως έχουν ατομικές ελευθερίες, τις οποίες έχει κάθε ιδιώτης έναντι του κράτους.
Τρίτο επιχείρημα: «Ο Aμβρόσιος, λόγω της θέσης του, έτυχε ευνοϊκής μεταχείρισης. Ενας απλός πολίτης θα καταδικαζόταν». Ομως, ακόμη και έτσι να είναι, κάθε ήττα του αντιρατσιστικού (και ειδικά σε τόσο προβεβλημένες υποθέσεις) τον αποδυναμώνει και δημιουργεί ένα νομολογιακό προηγούμενο που περιορίζει την εφαρμογή του και μπορεί να το επικαλεστεί καθένας από εμάς. Η εξέλιξη αυτή βοηθάει να κηρυχθεί μελλοντικά αντισυνταγματικός αυτός ο εκτρωματικός νόμος ή και να καταργηθεί. Και αυτό δεν είναι μια νίκη μόνο για τον Αμβρόσιο (που ελάχιστους αφορά), είναι μια νίκη για την ελευθερία του λόγου στη χώρα μας, είναι μια νίκη για όλους μας.
*Νομικός
