Η παρούσα χρονική περίοδος στα ζητήματα ασφάλειας του πολίτη είναι, πιθανόν, η πιο μελανή καθώς είναι τόσα πολλά τα συμβάντα, τα οποία και τρομοκρατούν κυριολεκτικά τους Έλληνες, που δεν μπορούν ούτε να καταγραφούν.Αυτό που έχει αλλάξει, πέρα από τα ποσοτικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά των αξιόποινων πράξεων τα τελευταία τρία χρόνια, είναι πως αυτά τα περιστατικά δεν περιορίζονται, πλέον, σε ανυπεράσπιστους πολίτες αλλά στρέφονται κατά Αστυνομικών, οι οποίοι και δέχονται συνεχείς μομφές για ό,τι και να πράττουν.
Σήμερα, για παράδειγμα (16/4), έχουμε συνεχή περιστατικά βίας εναντίον Αστυνομικών με σημαντικότερα δύο που συνέβησαν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Στην συμπρωτεύουσα ένας Αστυνομικός της ΥΜΕΤ γρονθοκοπήθηκε βάναυσα από έναν δήθεν “ειρηνικό διαδηλωτή” σε σημείο που μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο γιατί απλά και μόνο φορούσε στολή.
Ο πολίτης που κατέγραφε την σκηνή ένιωσε την ανάγκη να δικαιολογήσει τον Αστυνομικό, δηλαδή το θύμα, λέγοντας : “H Αστυνομία δεν προκάλεσε” (άκουσον, άκουσον). Στο δε Κέντρο των Αθηνών σήμερα πάλι την ώρα που προσπαθούσαν οι συνάδελφοι, πάλι της ΥΜΕΤ, με ξανά το ΚΚΕ να πρωταγωνιστεί επίσης, αφού οι “σύντροφοι” προσπάθησαν να καταστρέψουν ένα ιστορικό άγαλμα, του Τρούμαν. Οι Αστυνομικοί, ύστερα από εντολές πήραν τους τροχούς που θα χρησιμοποιούσαν για την καταστροφή και με περίσσια μαγκιά Έλληνας βουλευτής του Κομμουνιστικού κόμματος τους επιτέθηκε ενώ ταυτόχρονα δήθεν μιλούσε στο κινητό με τον Αρχηγό της Αστυνομίας, και έλεγε στον δυναμικό Αστυνομικό “σε μένα ρε, τον βουλευτή”.
Με τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ η Αστυνομία βρίσκεται σε μια δίνη, όχι μόνο γιατί αποδεδειγμένα την αντιπαθούν και προσπαθούν, όπως μπορούν, να την αποδομήσουν για ιδεολογικούς λόγους, αλλά και γιατί σε αυτήν την προσπάθεια έχουν πολλούς ανταγωνιστές. Έχουν τη ΛΑΕ που σε κάθε ευκαιρία επιτίθεται στην Αστυνομία, έχουν το ΚΚΕ που ποτέ δεν ξεχνά το άσβεστο μίσος του για το εν λόγω Σώμα, έχουν τους 53 που ζητούν “αυτοδιάθεση” στις καταλήψεις, έχουμε τον Πρόεδρο της Βουλής να απαξιώνει τους αστυνομικούς αποκαλώντας τους “μπάτσους”, όπως και τον Πρωθυπουργό (προ εξουσίας φυσικά γιατί τώρα έχει στη διάθεσή του πάνω από 200 αστυνομικούς).
Μέσα σε αυτές τις Συμπληγάδες, στις οποίες πρέπει να συνυπολογιστούν οι ΕΔΕ για απόλυτα νόμιμα ενέργειες, το γεγονός πως οι εντολές είναι “μην κάνετε τίποτα και αφήστε τους να καίνε”, όπως και ότι κάθε Αστυνομικός μάχιμης υπηρεσίας έχει τουλάχιστον ένα δικαστήριο εναντίον του από πρώην και νυν συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ και πως είμαστε η μοναδική χώρα στον Δυτικό κόσμο που μέσα σε ένα χρόνο έχουμε ΔΥΟ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΜΕ ΚΑΛΑΣΝΙΚΟΦ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΤΗΣ ΥΑΤ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ, έρχεται να προστεθεί μια ηγεσία εξαιρετικά εχθρική που καιροφυλακτεί και ίσως ευελπιστεί για αφορμές και τιμωρίες για να υπερασπιστεί τον “αριστερό χαρακτήρα” της. Κάτω από αυτές τις συνθήκες ο τίτλος του υπουργείου δημοσίας τάξης , που έχει εξελιχθεί σε ΠΡΟ.ΠΟ είναι εξαιρετικά επιτυχημένος, καθώς τις ίδιες πιθανότητες έχουμε για τάξη και ασφάλεια όσες και να κερδίσουμε ένα τυχερό παιχνίδι.
Χρήστος Κονταρίδης
αντιστράτηγος Αστυνομίας ε.α.
