Ποιος είπε ότι η παγκοσμιότητα έχει εξ ορισμού ανθρώπινη μορφή;Από τον
Δημήτρη Κ. Σέργιο*
Ε χω την τιμή να γνωρίζω προσωπικώς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Π. Παυλόπουλο, τον οποίο εκτιμώ ως προσωπικότητα, ως νομικό και ως παλαιό υπουργό. Σε ένα, πάντως, καίριο ζήτημα δεν συμφωνώ μαζί του: Ευκαίρως ακαίρως, ακόμη και στις ιερότερες επετείους της εθνικής μας ιστορίας, όπως είναι και η 28η Οκτωβρίου, πλέκει γλοιωδώς το εγκώμιο του μορφώματος που αποκαλείται (ακυρώνυμα, κατά τη γνώμη μου…) «Ευρωένωση». Ταυτόχρονα, με την ίδια ειρωνεία την οποία μετέρχομαι εγώ μιλώντας ή γράφοντας για το μόρφωμα τούτο, το οποίο (σοβαρά σας μιλώ…) θεωρώ από απαξιωτικό για την ευρωπαϊκή περιφέρεια έως ολοκληρωτικό -καρλομαγνικού ή ναπολεόντειου στιλ- ο Πρόεδρος έχει αρχίσει να ομιλεί επιμόνως και εξίσου ειρωνικώς περί άλλου τύπου «μορφωμάτων», ανάμεσα στα οποία φαίνεται να εντάσσει και τις «αντιπαγκοσμιοποιητικές» δραστηριότητες που έχουν συλλογική μορφή. Αλλά ποιος είπε στον έγκριτο νομικό Πρόεδρο ότι η παγκοσμιότητα μπορεί να έχει εξ ορισμού «ανθρώπινη», όπως λέει ο ίδιος, μορφή;
Αντίθετα, η Πολιτειολογία και το Συνταγματικό Δίκαιο μας διδάσκουν πολύ πικρά πράγματα για τις αλλεπάλληλες ιστορικές επιθέσεις «παγκοσμιοποίησης»… Ούτε ο Αλέξανδρος τα κατάφερε εν τέλει (παρά τις αποκλειστικά δικές του προθέσεις,) ούτε οι Ρωμαίοι παίξανε καλό παιχνίδι, ούτε ο Ναπολέων ούτε οι Αγγλοσάξονες (αντίθετα, οι τελευταίοι έγιναν οι βαναυσότεροι δουλέμποροι της Ιστορίας…) ούτε οι Φράγκοι ούτε, φυσικά, ο Χίτλερ. Τι του λέει του κ. Παυλόπουλου ότι τα καταφέρνουν καλύτερα, φέρ’ ειπείν, οι Αμερικανοί της βιετναμέζικης, κορεατικής, αφγανικής ή μεσανατολικής συμφοράς, οι Φραντσέζοι της… μίας και μόνο εβδομάδος αντιστάσεως κατά του Χίτλερ, οι Ισπανο-πορτογάλοι των αλλεπάλληλων δραματικών και αιματηρότατων κινημάτων στις αποικίες τους; Ποιος να κάνει, τελικά, την «παγκοσμιοποίηση» για να δούμε ανθρώπινες -όπως λέει ο Πρόεδρος- ημέρες;
Κ αι, εντάξει, το επιχειρούμε εδώ και πάνω από 60 ήδη χρόνια να παγκοσμιοποιηθούμε, αφότου έγινε μία πρώτη συμφωνία «σύνδεσης»! Τι στην ευχή καλό είδαμε; Την περιθωριοποίησή μας στα Βαλκάνια, εκεί που ήμασταν ιστορικά οι πολιτικοστρατιωτικοί και πολιτισμικοί ηγέτες τους; Τα δάνεια που μας έχουν κάτσει στον λαιμό; Τις θάλασσές μας που βαθμηδόν θα ρουφήξουν οι Τούρκοι; Τα καλά μας πανεπιστήμια που έχουν καταντήσει βεσπασιανές ακόμη και στα σαλόνια τους ή ρινγκ για κατς και χτισίματα καθηγητών από «αντιεξουσιαστές»; Τις μεγάλες πόλεις μας, που έχουν καταντήσει πεδία «μαχών των πόλεων» κατά αστυνομικών και οι πεζόδρομοι και τα πάρκα μας λαϊκές αγορές της ηρωίνης ή χρόνια υπνωτήρια αστέγων; Την τρομοκρατία «πυρήνων» και πυρομανών, τα βραχιολάκια και τις αδειούλες των ισοβιτών; Τα νησιά μας που κοντεύουν να καταστούν από κουκλοθέατρα Τούρκων, Κινέζων και Μεσανατολιτών ξενοδόχων έως απέραντα «χοτ σποτς» (ή, στ’ αλήθεια, «χοτ… ντογκς»;) χιλιάδων Αφροασιατών εισβολέων; Την εθνική μας περιουσία που υποθηκεύτηκε για 100 χρόνια; Τις συντάξεις και τους μισθούς μας που κοντεύουν να καταντήσουν χαρτζιλίκια για κουλούρια σε διάλειμμα; Τους άπειρους τζαμπατζήδες επιβάτες στα μέσα μετακίνησης; Τους ληστές των τραπεζών, των περαστικών, των μικροκαταστημάτων και των γερόντων; Αυτά τα καλά να δούμε με την «ανθρώπινη παγκοσμιοποίηση», Πρόεδρε;
*Δικηγόρος Α.Π. – Συγγραφέας
