Οι πορείες, το ΚΚΕ και οι αντιδράσεις του κόσμουΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Αγαπητέ φίλε, έως εδώ ήταν το… ταξίδι μας!» Ο κομψός οδηγός της Taxiplon, στο όχημα του οποίου είχα επιβιβαστεί από το Καλλιμάρμαρο με προορισμό το Σύνταγμα, αίφνης ακινητοποίησε το αυτοκίνητο στη διασταύρωση μεταξύ των Στύλων του Ολυμπίου Διός και της λεωφόρου Αμαλίας και μου έδειξε την κόκκινη κορδέλα που απαγόρευε την πρόσβαση στην πλατεία. «Ποιος να κάνει πορεία πάλι;» διερωτήθηκε ενοχλημένος. Δυσαρεστήθηκα από την πρόωρη λήξη της «κούρσας», γιατί είχε αρχίσει να μου διηγείται άγνωστα ντεσού από το καταστροφικό πέρασμα της Uber από την ελληνική αγορά. Eχω σε μεγάλη εκτίμηση τη νέα γενιά των οδηγών-ιδιοκτητών ταξί και παρακολουθώ τον καθημερινό αγώνα τους να γίνουν ανταγωνιστικοί. (H συγκεκριμένη εταιρία δημιούργησε δύο νέα τμήματα εξυπηρέτησης πελατών, το business και το executive.) Εκτός όλων των άλλων, οι ταξιτζήδες είναι και καλή πηγή πληροφόρησης.
H ημέρα όμως ήταν ηλιόλουστη, χρόνος για περπάτημα υπήρχε και είχα την περιέργεια να δώ ποιοι έκαναν πορεία έχοντας κλείσει το κέντρο από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός μέχρι την Ομόνοια και το «Χίλτον». Στην πεζή διαδρομή μέχρι τη Βουλή παρατηρούσα τις αντιδράσεις του κόσμου. Στο ύψος του Ζαππείου, μια κυρία μού φώναξε δύο φορές: «Καμαρώστε τους! Αυτή είναι η προκοπή της χώρας! Μα, καλά, δουλειά δεν έχουν;» Hταν ό,τι πιο επιεικές άκουσα μέχρι να φτάσω στο ύψος του Αγνώστου Στρατιώτου. Εκεί ήταν συγκεντρωμένοι καμιά διακοσαριά, βαριά βαριά, νεολαίοι, οι οποίοι κράδαιναν κόκκινες σημαίες και επαναλάμβαναν ξέπνοα τα συνθήματα με τον ρυθμό που τους έδινε μέσω ντουντούκας το γκρουπούσκουλο: «Εξω από τις σχολές οι πολυεθνικές», «Γαβρόγλου, μάθε το καλά, αυτό το νομοσχέδιο θα μείνει στα χαρτιά». Και το γνωστό: «Θα περάσει; «Δεν θα περάσει!» Πόσο «χθες»! «Αναγνώρισα» αμέσως αυτά τα αφελή παιδιά. Και στην εποχή μου τα ίδια φώναζαν. Και μετά πήγαν και έγιναν στελέχη των πολυεθνικών, τσιράκια μιντιαρχών, καθηγητές σε ιδιωτικά πανεπιστήμια, σύμβουλοι πολιτικών αρχηγών, υπουργοί, πρωθυπουργοί, ακόμη και σύμβουλοι βασιλέων σε πριγκιπάτα. Την ώρα που η πόλη σε ημέρα εργάσιμη επί δύο τουλάχιστον ώρες είχε κοπεί στα δύο, κλούβες των ΜΑΤ είχαν τοποθετηθεί παντού για να φυλάξουν το καθεστώς από τον «εχθρό».
Αλλη μια παραγωγική ημέρα για τη μεταμνημονιακή Ελλάδα, εις δόξαν της ελευθερίας τού συνέρχεσθαι. Θέλω να απευθυνθώ με το σημερινό σημείωμα στον Δημήτρη Κουτσούμπα και να του πω το εξής: Εχεις ευθύνη για όλο αυτό, γραμματέα, και μη νομίζεις πως ο κόσμος δεν χρεώνει στο ΚΚΕ αυτές τις αστειότητες.
Θέλησα να γράψω το ίδιο σημείωμα και προ μηνός, όταν είδα τις αντιδράσεις του κόσμου στη θέα μερικών δεκάδων νοσηλευτών που, συνοδευόμενοι από πολύ περισσότερα στελέχη του ΠΑΜΕ, κατευθύνθηκαν στο υπουργείο Υγείας στην Αριστοτέλους μέσω της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Το τι ακούσατε δεν το ξέρετε… Γνωρίζω, βεβαίως, ότι αυτά σας αφήνουν αδιάφορους. Είναι έξω από την κουλτούρα σας η ενόχληση των αστών. Σας βεβαιώ – δεν είναι έτσι.
Η υπομονή του κόσμου σώνεται, ειδικά όταν το θέαμα είναι γελοίο. Θέλετε να το καταλάβετε; Με γεια σας, με χαρά σας. Δεν θέλετε να το καταλάβετε; Δυστυχώς για όλους, θα δείτε και πάλι την πλάτη της Χρυσής Αυγής! Εκκληση: Σεβαστείτε περισσότερο αυτόν τον κόσμο που παλεύει να βγάλει τα σπασμένα των Μνημονίων. Το αξίζει!
