Περιμένω με αγωνία, εκτός από τους 10.000 διορισμούς στο Δημόσιο, τις μαζικές ελληνοποιήσεις μεταναστώνΑπό τον
Ραφαήλ Καλυβιώτη*
Τα παιδιά εκεί στον Ρουβίκωνα κάνουν ό,τι γουστάρουν και καλά κάνουν. Ο στόχος τους είναι να εξευτελίζουν το κράτος, προσποιούμενοι τους αναρχικούς, ώστε στο τέλος να αναλάβουν αυτοί την εξουσία. Θέλησαν να ελέγξουν τις ταυτότητες των αστυνομικών διότι, από τη μία, είναι ανώτεροί τους και, από την άλλη, έχουν αποδείξει ότι αυτοί ασκούν το μονοπώλιο της βίας. Ακόμα και στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης εισήλθαν, καταδεικνύοντας ότι όλα βαίνουν θαυμάσια σε αυτήν τη χώρα. Εφόσον απλοί πολίτες, σαν τα παιδιά του Ρουβίκωνα, έχουν τη δυνατότητα να μπουκάρουν και να τραμπουκίζουν τους θεσμικούς στυλοβάτες του έθνους, αυτό σημαίνει ότι η δημοκρατία μας λειτουργεί εξαιρετικά, αφού υπάρχει η δυνατότητα ελέγχου των εξουσιών. Πολλώ δε μάλλον των χουντικών εξουσιών της χώρας, όπως η Αστυνομία και ο Στρατός, που τόσα δεινά έχουν επιφέρει στη χώρα. Γιατί όχι; Το πρόβλημά μας είναι η Ακροδεξιά και οι παρακρατικές, ακροδεξιές, τρομοκρατικές οργανώσεις. Φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ; Οχι. Ενα ακροαριστερό κόμμα είναι, που πράττει αυτά που λέει ιδεολογικά το καταστατικό του. Φταίει η Ν.Δ.; Οχι. Κόμμα του ΕΛΚ και του καψίματος της Αθήνας είναι. Τις πταίει; Ουδείς!
Αλλά και ουδείς ελέγχει ουδένα. Εχουμε τόσο μεγάλη ελευθερία και ανεκτικότητα σε αυτήν τη χώρα, που μπορούμε να σκυλεύουμε ακόμα και τη μνήμη νεκρών ατιμώρητοι. Αν είναι δε ακροδεξιοί, όπως ο Κωνσταντίνος Κατσίφας, μπορούμε να λέμε ό,τι γουστάρουμε. Και αυτό το λέω διότι ο Φίλης της καρδιάς μας ξαναχτύπησε. Του πολύ Νίκου Φίλη δεν του έφτανε να αρνηθεί τη Γενοκτονία των Ποντίων. Δήλωσε ότι ο Κατσίφας δεν είναι ήρωας, αλλά ότι είχε ψυχική διαταραχή. Σοβαρότερη ψυχική διαταραχή, βέβαια, από κάποιον ο οποίος μισεί την πατρίδα του είναι δύσκολο να αποκτήσει κάποιος.
Εργάτες όλου του κόσμου ενωθείτε. Τα σύνορα είναι χαρακιές στον χάρτη. Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του. Imagine all the people. Ολα αυτά τα κουραφέξαλα είναι συνθήματα που αντανακλούν τις απόψεις ανθρώπων με σοβαρά προβλήματα. Αυτοί είναι που μας δίδασκαν με δασκαλίστικο ύφος ότι το έθνος είναι μια φαντασιακή κοινότητα. Αυτή η «φαντασιακή κοινότητα», όμως, είναι πολύ πιο φυσική από τα κατασκευάσματα και οποιεσδήποτε αρλουμπολογίες της μαρξιστικής και νεοαριστερίστικης ύπαρξής τους. Και μπορείτε να συμφωνείτε μαζί μου, αγαπητοί αναγνώστες, αλλά εγώ δεν είμαι η αξιωματική αντιπολίτευση αυτής της χώρας. Ο πρόεδρός της, άλλωστε, έχει δηλώσει ότι κακώς πράξαμε, αν επιτρέψαμε να φανεί η Ν.Δ. δεξιό κόμμα, αλλά και ότι τιμά την Αριστερά και τους αγώνες της. Είναι τόσο μεγάλο το σαράκι του να απεκδυθεί τη Δεξιά, που έφτασε στο σημείο να δηλώσει ότι ήταν πολιτικός κρατούμενος, ως βρέφος, επί χούντας.
Διότι, αγαπητοί αναγνώστες, το πρόβλημα σε αυτήν τη χώρα είναι η δεξιά και η ιδεολογική ηγεμονία της. Οπως φυσικά και ο μαύρος σκοταδισμός της Εκκλησίας. Ποιος μπορεί να αντέξει να ζει κάτω από μια τέτοια καταπίεση σε μία χώρα που το κράτος της δεν είναι ουδετερόθρησκο; Αλλωστε, είναι γνωστό τοις πάσι ότι για 400 χρόνια οι Ελληνες χριστιανοί καταπίεζαν τους κακόμοιρους μουσουλμανικούς πληθυσμούς. Η κακιά Εκκλησία μας δεν συνετέλεσε πουθενά για την πορεία αυτού του έθνους. Και γιατί να μην εξισωθούν οι ιμάμηδες με τους τραγόπαπες; Αλλωστε, γιατί να μη συμφωνήσουμε με την κυρίαρχη ισλαμική θεώρηση, κατά την οποία ο χριστιανισμός είναι μια προγενέστερη, ατελής εκδοχή, μία περίοδος ερέβους και άγνοιας (Jajiliyyah); Αλλά και βέβαια, γιατί να μη συμφωνήσουμε με πολλές επιμέρους θεωρήσεις του πολιτικού Ισλάμ, που είναι ακόμα πιο διαλλακτικές, όπως ο σαλαφισμός, που πιστεύει ότι οι «αλλόθρησκοι» πρέπει να υποταχθούν και μέχρις ότου γίνει αυτό κάθε στρατιώτης πρέπει να μάχεται μέχρις εσχάτων, ήτοι τζιχάντ; Το σημαντικό, αγαπητέ αναγνώστη, είναι να ικανοποιούμε το πολιτικό μας ακροατήριο όπως ο αξιότιμος κ. Τσίπρας.
Περιμένω δε με αγωνία, εκτός από τους 10.000 διορισμούς στο Δημόσιο, που είναι υπεραπαραίτητοι, διότι ο ιδιωτικός τομέας αυτής της χώρας χαίρει άκρας υγείας, τη στιγμή εκείνη που θα γίνουν μαζικές ελληνοποιήσεις μεταναστών. Θα μάχεται η κυβέρνηση με την αντιπολίτευση για το ποιος είναι πιο ανθρωπιστής και από κάτω θα γαβγίζει η Χρυσή Αυγή, ταυτίζοντας τις πατριωτικές θέσεις με τον ναζισμό. Μα, δεν ζούμε σε μία υπέροχη χώρα;
*Πολιτικός επιστήμων και πρόεδρος του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών (diesy.gr) – [email protected]
