Οι κοινωνίες πληρώνουν ακριβά τη βία κατά των γυναικώνΑπό τη
Βάσω Κόλλια
Ηβία κατά των γυναικών και των κοριτσιών είναι μία από τις πιο ευρέως διαδεδομένες μορφές παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συμβαίνουν στον κόσμο, τόσο στον αναπτυγμένο όσο και στον λιγότερο αναπτυγμένο. Δεν γνωρίζει σύνορα, διαπερνά όλα τα μορφωτικά επίπεδα, όλες τις οικονομικές και κοινωνικές τάξεις. Αυτό μας θυμίζει η αυριανή μέρα, η 25η Νοεμβρίου – Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών.
Αριθμητικά στοιχεία σε όλο τον κόσμο αποδεικνύουν τη σοβαρότητα αυτής της μάστιγας:
• Το 35% των γυναικών έχει βιώσει σωματική και σεξουαλική βία στη διάρκεια της ζωής του.
• Οι γυναίκες αντιπροσωπεύουν το 55% των θυμάτων της καταναγκαστικής εργασίας και το 98% των θυμάτων της σεξουαλικής εκμετάλλευσης.
Στην Ευρώπη τα θύματα φτάνουν τα 62.000.000! Στις δικές μας κοινωνίες τα κρούσματα βίας διαφοροποιούνται στη μορφή, όχι όμως στη σφοδρότητα. Η βία μπορεί να είναι λεκτική, οικονομικός εκβιασμός, σεξουαλική ταπείνωση, ξυλοδαρμός, τραυματισμός, βιασμός και όχι μόνο… Μια αληθινή «έκθεση ωμοτήτων», για να δανειστώ τον τίτλο του βιβλίου του Τζέιμς Μπάλαρντ. Οι επιπτώσεις της βίας κατά των γυναικών είναι ανυπολόγιστες σε κάθε επίπεδο. Η βία κατά των γυναικών συνιστά ένα σοβαρότατο κοινωνικό πρόβλημα. Αποτελεί όμως τροχοπέδη και στην οικονομική ανάπτυξη των χωρών.
Για την Ευρωπαϊκή Ενωση το ετήσιο κόστος της βίας κατά των γυναικών εκτιμάται σε 228 δισ. ευρώ για το 2012. Δηλαδή το 1,8% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) της Ε.Ε.! Από το κόστος αυτό, τα 45 δισ. ευρώ ετησίως δαπανώνται σε δημόσιες και κρατικές υπηρεσίες και 24 δισ. ευρώ αφορούν απολεσθείσα οικονομική παραγωγή. Η έρευνα δείχνει ότι το κόστος της βίας κατά των γυναικών θα μπορούσε να ανέλθει σε περίπου 2% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Αυτό είναι ισοδύναμο με περίπου 1,5 τρισ. δολάρια, το μέγεθος της οικονομίας του Καναδά.
Περαιτέρω στοιχεία αποκαλύπτουν ότι η βία κατά των γυναικών προκαλεί περισσότερους θανάτους και συνεπάγεται πολύ υψηλότερο οικονομικό κόστος απ’ ό,τι οι πόλεμοι. Το κόστος του συστήματος υγείας, η παροχή συμβουλών και άλλες συναφείς υπηρεσίες, το δικαστικό σύστημα, το σύστημα πρόνοιας, καθώς και οι έμμεσες δαπάνες, όπως η απώλεια των μισθών, η παραγωγικότητα και το δυναμικό, είναι μόνο ένα μέρος τού τι πληρώνουν οι κοινωνίες μας για τη βία κατά των γυναικών. Οι αρνητικές συνέπειες στη συμμετοχή των γυναικών στην εκπαίδευση, στην απασχόληση και την πολιτική ζωή υπονομεύουν τη μείωση της φτώχειας.
Οδηγεί σε απώλεια της απασχόλησης και της παραγωγικότητας, και αποστραγγίζει πόρους από τις κοινωνικές υπηρεσίες, το δικαστικό σύστημα, τις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης. Αν οι κοινωνίες μας εξαλείψουν αποτελεσματικά τη βία κατά των γυναικών, το ισοδύναμο κόστος θα μπορούσε να διατεθεί για αναπτυξιακούς σκοπούς.
