Ο πλανήτης βυθίζεται στην ανέχεια και στον οικολογικό όλεθρο. Μήπως συμφέρει να εργαστούμε για την ειρήνη;
➜ Φτάσαμε να ζούμε στις μέρες μας την πιο χυδαία εκδοχή του χρηματιστηριακού καπιταλισμού που δεν ξέρει πια πώς να δημιουργήσει αχρείαστο κεφάλαιο.
- Του Γιώργου Χατζηδημητρίου
➜ Κυρίως επειδή προσκυνημένα και ατάλαντα ανθρωπάκια που παριστάνουν την πολιτική ηγεσία δεν μπορούν να μοιράσουν δυο γαϊδάρων άχερα και να οριοθετήσουν τις αχαλίνωτες δυνάμεις της «ελεύθερης» αγοράς.
➜ Ολες οι επινοήσεις τους σχολάσανε. Μείωσαν τους μισθούς, πετσόκοψαν τις συντάξεις, ψαλίδισαν άγρια τις δαπάνες για τα δημόσια αγαθά, υγεία, παιδεία και κοινωνικές παροχές και πάλι δεν βγαίνουν. Γιατί στις λίστες του «Forbes» πάντα κάποιο κάθαρμα θα στέκεται πιο πάνω από αυτούς κι αυτό τους προκαλεί λύσσα. Στο μεταξύ, ο πλανήτης βυθίζεται στην ανέχεια και στον οικολογικό όλεθρο.
➜ Στην άκρη των ψεμάτων ανακάλυψαν την πολεμική βιομηχανία. Αλλά, γι’ αυτό χρειάζεται ένας εχθρός. Τον βρήκαν στο πρόσωπο της Ρωσίας. Αυτής που της είχαν υποσχεθεί ότι δεν θα επεκταθούν σπιθαμή προς Ανατολάς, προτού εκείνη η ομορφογυναίκα η Μαντλίν Ολμπράιτ -τη θυμάται άραγε κανείς;- πάρει τις ρούγες και μαντρώσει τις ανατολικές δεσποτείες στη «Λυκοσυμμαχία» λέγοντας περιφρονητικά «μέχρι ν’ αποφασίσουν αυτοί οι άχρηστοι της Ε.Ε. τι θα κάνουν με εσάς, είναι καλύτερα να μπείτε κάτω απ΄ τις φτερούγες του ΝΑΤΟ»…
➜ Μας καλούν τώρα να συνηθίσουμε, λέει, στην εικόνα των παιδιών μας που θα επιστρέφουν από το μέτωπο σε φέρετρα καλυμμένα με τη σημαία. Για ποιον; Για τον διεφθαρμένο κι ανισόρροπο Ζελένσκι και ασήμαντους ηγέτες σαν τον Μητσοτάκη που αφόπλισε τη χώρα, διαπράττοντας εθνικό έγκλημα;
➜ Η μόνη περίπτωση που η Ελλάδα θα αποδεχόταν ένα τέτοιο τίμημα θα ήταν για την απελευθέρωση της κατεχόμενης Κύπρου. Οχι για να πλουτίζουν τις καταθέσεις τους οι Ναζήδες του Κιέβου οι οποίοι, όταν η κουβέντα έρχεται στην τουρκική κατοχή, κλείνουν περιφρονητικά τον ήχο.
➜ Εμείς, όπως είπε ο μέγας ποιητής μας Μανώλης Αναγνωστάκης, «θέλουμε να πιστέψουμε σε κάτι πολύ και να πεθάνουμε». Αυτή την πίστη φωτίζει σήμερα ο αγώνας για μια ελεύθερη Κύπρο. Οχι για τη σάπια κι εξαγορασμένη γραφειοκρατία των Βρυξελλών.
➜ Είναι περίεργο ότι αυτός ο ακροδεξιός Ούγγρος πρωθυπουργός, ο Βίκτορ Ορμπαν, ακούγεται σήμερα σαν η φωνή της λογικής, όταν λέει ότι το να δίνουμε λεφτά στον Ζελένσκι -135 δισ. εν προκειμένω- είναι σαν να κερνάμε βότκα έναν μεθύστακα.
➜ Η πρώτη λύση, λέει, «είναι να μαζέψουν τα χρήματα τα κράτη-μέλη. Εθελοντικά και μετά χαράς, εις βάρος των δικών τους προϋπολογισμών. Λες και δεν είχαν τίποτα καλύτερο να κάνουν.
➜ Η δεύτερη είναι ένα γνωστό μαγικό τρικ από τις Βρυξέλλες, ο κοινός δανεισμός. Δεν υπάρχουν λεφτά για πόλεμο σήμερα, επομένως θα πληρώσουν τα εγγόνια μας.
➜ Και η τρίτη πρόταση είναι η υφαρπαγή παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων. Βολική λύση αλλά με απρόβλεπτες συνέπειες. Μακροχρόνια νομική διαδικασία, πληθώρα αγωγών και κατάρρευση του ευρώ».
➜ Μήπως συμφέρει να εργαστούμε για την ειρήνη;
Από τη στήλη «Σχοινί κορδόνι» της «δημοκρατίας»
