Η περίοδος προ Χριστού είναι μια προετοιμασία για την Ενανθρώπησή Του. Ετσι, γνωρίζουμε τους λόγους που γίνεται η Σάρκωση αυτή, όπως γνωρίζουμε μέσω των Προφητών και των Δικαίων πώς έγινε, πού και πότε. Η χρονική αυτή περίοδος σχετίζεται με πολλά γεγονότα
Ο Χριστός είναι το Πρόσωπο που ενώνει την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Στη μεν Παλαιά εμφανίζεται ως άσαρκος και στα Ιερό Κείμενο με την έκφραση «Αγγελος Κυρίου». Στην Καινή Διαθήκη λαμβάνει σώμα και γίνεται «ψηλαφητός» από τους ανθρώπους.
- Από τον π. Ιακώβο Κανάκη*
Με μια λέξη η Παλαιά Διαθήκη μπορούμε να πούμε ότι μας φωνάζει λέγοντας «έρχεται» και η Καινή «απαντά» ότι «ήρθε», ενώ η Αποκάλυψη του Ιωάννη βεβαιώνει ότι θα ξανάρθει.
Ας δούμε τα σημεία εκείνα που φανερώνεται ότι στην Παλαιά Διαθήκη υπάρχουν αναφορές για τη Γέννηση του Χριστού. Θα λέγαμε γενικότερα ότι όλη η περίοδος προ Χριστού είναι μια προετοιμασία για την Ενανθρώπησή Του. Ετσι, γνωρίζουμε τους λόγους που γίνεται η Σάρκωση αυτή, όπως γνωρίζουμε μέσω των Προφητών και των Δικαίων πώς έγινε, πού και πότε.
Ο προφήτης Ησαΐας αναφέρει ότι θα μπορούσε να στείλει ο Θεός κάποιο πρόσωπο για να επιτελέσει την «επιθυμία» Του, όμως δεν το κάνει αυτό, αντίθετα, έρχεται ο Ιδιος και γίνεται ένα με εμάς τους ανθρώπους. Διαβάζουμε: «Ούτε πρέσβυς, ούτε άγγελος, αλλά αυτός ο Κύριος έσωσεν αυτούς διά το αγαπάν αυτούς και φείδεσθαι αυτών» (Ης. 63,9). Αυτό αποτελεί το «κίνητρο» του Θεού για να έρθει στη Γη, η απύθμενη αγάπη για τον άνθρωπο.
Ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής το αναφέρει ευθαρσώς: «Ούτω γάρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον Υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν, ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόληται αλλ’ έχη ζωήν αιώνιον» (Ιω.3,16). Αυτή η άπειρη αγάπη του Χριστού αποτελεί τη βάση της Ενσάρκωσης. Ο Χριστός σαρκώνεται και για άλλον λόγο, που σημειώνεται στα Ιερά Κείμενα. Αναφέρεται στο βιβλίο «Σοφία Σολομώντος»: «Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο για την άφθαρτη ζωή· τον έφτιαξε σύμφωνα με την δική του εικόνα, την εικόνα του αιώνιου Θεού. Όμως, από τον φθόνο του διαβόλου μπήκε ο θάνατος στον κόσμο, και όσο στον διάβολο ανήκουν, θα υποστούν τον θάνατο» (Σοφ. Σολ. 2,23-24).
Ο Απόστολος Παύλος επεξηγεί την αλήθεια αυτή στην Προς Εβραίους Επιστολή: «Επειδή οι άνθρωποι είναι σάρκα και αίμα, και ο ίδιος κατά τρόπο παραπλήσιο μετέσχε από τα ίδια, ώστε με τον θάνατό του να καταργήσει αυτόν που έχει την δύναμη να προκαλεί θάνατο, δηλαδή τον διάβολο» (Εβρ.2,14). Αρα αποτελεί έργου του Χριστού να καταλύσει το έργο του διαβόλου, το οποίο έκανε με τη Σταύρωση και την Ανάστασή Του.
Ο τρόπος με τον οποίο ο Χριστός θα ερχόταν στον κόσμο έχει ήδη αναφερθεί στη Γένεση, αλλά και από τον μεγαλοφωνότατο προφήτη Ησαΐα, ή «ευαγγελιστή προφήτη», όπως τον χαρακτηρίζουν. Στη Γένεση, μιλώντας ο Θεός στο φίδι, και αφού έχει διαπραχθεί η Πτώση των πρώτων ανθρώπων, γίνεται μια μεγάλη πρόβλεψη σωτηρίας. Αναφέρει το Ιερό Κείμενο: «…έχθρα θα βάλω ανάμεσα σε εσένα και στην γυναίκα και ανάμεσα στο σπέρμα αυτού και στο σπέρμα της. Εκείνος θα σου συντρίψει το κεφάλι και εσύ θα τον πληγώσεις στην πτέρνα» (Γεν.3,15). Γίνεται σαφές ότι με την έκφραση «σπέρμα γυναικός» υπονοείται η παρθενική Γέννηση του Χριστού από την Παναγία.
Ο προφήτης Ησαΐας εξέφρασε την αλήθεια αυτή αναφέροντας περί της παρθενικής Γέννησης του Χριστού ότι θα γίνει από παρθένο γυναίκα και αυτή ήταν η ευλαβέστατη Μαριάμ, την οποία διάλεξε ο Θεός για να υπηρετήσει το μυστήριο της Ενανθρωπήσεως. Η Παναγία και πριν και κατά και μετά τον τόκο της παρέμεινε Παρθένος. Αυτό υποδηλώνει η έκφραση «κεκλεισμένη θύρα», υπονοείται η ιδιαίτερη Σύλληψη και Γέννησή Του.
Ως προς τον τόπο της Γέννησής Του μπορούμε να αναφέρουμε ότι με σαφήνεια διαβάζουμε στον προφήτη Μιχαία: «Και εσύ Βηθλεέμ, η παλαιά πόλις Εφραθά, είσαι ποσοτικός πολύ μικρή, δεν έχεις ούτε 1.000 οικογένειες εν μέσω του Ιούδα. Διότι από εσένα θα εξέλθει άνδρας προς δόξαν σου, ο οποίος θα γίνει Αρχων του Ισραήλ. Η αρχή του θα χρονολογείται ευθύς εξαρχής των ημερών του κόσμου» (Μιχ. 5,1-4).
Η χρονική περίοδος κατά την οποία θα ερχόταν ο Χριστός στον κόσμο σχετίζεται με πολλά γεγονότα. Αναφέρουμε ενδεικτικά μόνο την Προσκύνηση των Μάγων, τη σφαγή των νηπίων από τον Ηρώδη και την προετοιμασία των ανθρώπων από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο (Μαλ. 3,1).
*Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως
