Τα Ιμια δεν ήταν μια απλή πολιτική αστοχία, αλλά ήταν ιστορική υποχώρηση που πλήρωσε η χώρα με αίμα και ταπείνωση
Σήμερα θα είμαστε, όπως κάθε χρόνο, στην πλατεία Κωνσταντίνου Καραμανλή, στην Τερψιθέα του Πειραιά, για να αποτίσουμε φόρο τιμής στον ήρωα αξιωματικό του Πολεμικού μας Ναυτικού Παναγιώτη Βλαχάκο, ο οποίος, μαζί με τους συναδέλφους του Χριστόδουλο Καραθανάση και Εκτορα Γιαλοψό, έπεσε υπέρ πατρίδος στη βραχονησίδα των Ιμίων πριν από 30 χρόνια!
Θα είμαστε εκεί, σε στάση προσοχής, για να μην ξεχάσουμε ποτέ ότι η στάση της κυβέρνησης Σημίτη στα Ιμια δεν ήταν μια απλή πολιτική αστοχία, αλλά ήταν ιστορική υποχώρηση που πλήρωσε η χώρα με αίμα και ταπείνωση.
Τη νύχτα που η Ελλάδα έπρεπε να σταθεί όρθια επελέγη να σκύψει το κεφάλι. Και εκεί, μέσα στη σύγχυση, στον φόβο και στην απουσία ξεκάθαρης εντολής, χάθηκαν τρία παλικάρια του Πολεμικού Ναυτικού – όχι σε πόλεμο, αλλά σε μια κρίση την οποία κάποιοι διαχειρίστηκαν ευρισκόμενοι σε πανικό…
Η κυβέρνηση εκείνης της περιόδου έστειλε το μήνυμα ότι η εθνική κυριαρχία είναι διαπραγματεύσιμη, ότι η πίεση και η απειλή αρκούν για να υποχωρήσουμε. Με το περιβόητο «ευχαριστώ τις Ηνωμένες Πολιτείες» σφραγίστηκε μια σκοτεινή πολιτική επιλογή, τα Ιμια βαφτίστηκαν «γκρίζα ζώνη» και το Αιγαίο πέρασε σε περίοδο αμφισβητήσεων που συνεχίζονται μέχρι σήμερα.
Τα έχουν πει οι ναύαρχοι εκείνης της περιόδου. Η πατρίδα μας ήταν ισχυρότερη των γειτόνων. Υπήρξαν σπουδαίοι αξιωματικοί που εκείνο το βράδυ έκλαψαν στις καμπίνες τους από θυμό και ντροπή.
Τα τρία ηρωικά στελέχη του Πολεμικού μας Ναυτικού που χάθηκαν δεν έπεσαν υπερασπιζόμενα μια ξεκάθαρη εθνική, πατριωτική γραμμή. Επεσαν μέσα σε ένα κλίμα αμηχανίας, κακής συνεννόησης και πολιτικής απροθυμίας να αναληφθεί -από εκείνους που έπρεπε- κάποια σοβαρή ευθύνη. Και αυτό είναι το πιο βαρύ φορτίο: ότι ο θάνατός τους συνδέθηκε με μια κρίση όπου η πολιτική ηγεσία επέλεξε τη διαχείριση της εικόνας αντί της υπεράσπισης της κυριαρχίας.
Η υπόθεση των Ιμίων δεν είναι απλώς ένα επεισόδιο του παρελθόντος. Είναι υπενθύμιση ότι η εξωτερική πολιτική χωρίς πυγμή, χωρίς καθαρές κόκκινες γραμμές και χωρίς πολιτικό θάρρος κοστίζει. Και το κόστος δεν μετριέται μόνο σε διπλωματικά τετελεσμένα, αλλά σε ανθρώπινες ζωές και εθνική αξιοπρέπεια. Τιμή και δόξα στους ήρωες!
Από τη στήλη «Ακίς» της «Δημοκρατίας»
