Σωτήριον έτος 1967. Στην Ελλάδα έχει επιβληθεί ο στρατιωτικός νόμος, η χώρα κυβερνάται από αξιωματικούς (συνταγματάρχες) του Στρατού και, όπως έλεγε ο επικεφαλής των κυβερνώντων, «είχε τεθεί εις τον γύψον».
Για να μη λέμε ό,τι μας κατέβει, οι στρατιωτικοί «βρήκαν ανοιχτές πόρτες». Οι πολιτικοί τα είχαν κάνει θάλασσα, σφάζονταν μεταξύ τους και πίστευαν ότι «δεν υπάρχει περιθώριο εκτροπής». Η εκτροπή έγινε, κοιμηθήκαμε με δημοκρατία και ξυπνήσαμε με πραξικόπημα.
Στη γειτονιά μας, που ήταν αριστεροκρατούμενη, αλλά χωρίς να υπάρχουν διαφορές μεταξύ των γειτόνων, η Αστυνομία «μάζεψε» από τα ξημερώματα όλους τους «χαρακτηρισμένους». Με δυο λόγια, η γειτονιά άδειασε από άντρες! Οι γονείς πολλών φίλων μου βρέθηκαν στα κρατητήρια και κάποιοι «έφυγαν για δουλειές στην επαρχία», όπως έλεγαν οι μανάδες στα μικρά τους παιδιά.
Ας δούμε ένα δημοσίευμα εφημερίδας της εποχής. Τίτλος: «Θα ληφθή σειρά μέτρων». Υπότιτλοι: «Κοσμιότης και ευπρέπεια πρέπει να διακρίνουν την μαθητιώσαν νεολαίαν. Απαγορεύονται τα μακρυά μαλλιά, οι μίνι φούστες και τα τεχνικά παίγνια».
Και έπεται το ακόλουθο κείμενο: «Ο υπουργός Εσωτερικών κ. Παττακός εδήλωσεν ότι θα έχει συνάντησιν μετά του συναδέλφου του υπουργού Παιδείας κ. Καλαμποκιά, προκειμένου να λάβουν αποφάσεις διά την κοσμίαν εμφάνισιν των μαθητών ολοκλήρου της χώρας. Ο κ. Παττακός εδήλωσεν ότι μερίμνη των διευθυντών των σχολείων οι μαθηταί μέσης και στοιχειώδους εκπαιδεύσεως οφείλουν να μετάσχουν των Μυστηρίων της Εξομολογήσεως και της Θείας Μεταλήψεως κατά την Μεγάλην Εβδομάδα. Η ευθύνη της εφαρμογής τού ως άνω μέτρου ανατίθεται εις τους γενικούς επιθεωρητάς και τους επιθεωρητάς της Εκπαιδεύσεως. Ο κ. υπουργός εδήλωσεν ότι εν συνεννοήσει μετά του συναδέλφου του επί της Παιδείας προτίθεται να καθιερώση υποχρεωτικόν εκκλησιασμόν των μαθητών κατά την Κυριακήν και να λάβη μέτρα διά τον ευπρεπισμόν της εμφανίσεως αυτών (κοντά μαλλιά, απαγόρευσις της μίνι φούστας διά τας μαθητρίας κ.λπ, απαγόρευσις της εισόδου των μαθητών εις κέντρα τεχνικών παιγνίων, μπιλιάρδα, ποδοσφαιράκια κ.λπ.)…
Εμάς, την παρέα μας δηλαδή, ένα βράδυ, κατακαλόκαιρο του ’67, μας έπιασε το «Μεικτό» στην πλατεία Δαβάκη επειδή «ήμασταν περισσότεροι του επιτρεπομένου και εκινούμεθα υπόπτως» και μας πήγαν στο τμήμα. Εκεί μας άφησαν όλους και κράτησαν μόνο τον Αγγελο Μαστοράκη (τον γνωστό συγγραφέα, που «έφυγε» προ τριετίας) επειδή είχε μακριά μαλλιά και γένια. Τον περιμέναμε να βγει, τον άφησαν έπειτα από πέντε ώρες. Τον είχαν κουρέψει γουλί και τον είχαν ξυρίσει κόντρα. Τον υποδεχθήκαμε με αγκαλιές και ασπασμούς. Ο Αγγελος χαμογέλασε με ανακούφιση -που τον είχαν αφήσει- και μας είπε: «Και με ξύρισαν χωρίς σαπουνάδα, ρε παιδιά!»
Από τη στήλη «Ακίς» της «Δημοκρατίας»
