Ησυζήτηση στην παρέα δεν είναι πάντα βαθυστόχαστη. Δηλαδή, καταπιανόμαστε και με ελαφρότερα θέματα. Εχουμε, όμως, όλοι την ιδιαιτερότητα να τα μετατρέπουμε κι αυτά σε σοβαρά… μέχρι τσακωμού.
Τελευταίο μας θύμα, η… επίκαιρη Eurovision! «Κακώς μετέχουμε σ’ αυτό το πανηγυράκι, που ουδεμίαν σχέση έχει με το τραγούδι. Πρόκειται για ένα παζάρι καλιπύγων νεανίδων και απροσδιορίστου φύλου ατόμων» δήλωσε ο Πραξιτέλης, συνταξιούχος γυμνασιάρχης. «Ναι, αλλά όταν η Παπαρίζου πήρε το χρυσό πανηγύριζες!» τον κάρφωσε ο Θανάσης.
«Πανηγύριζα για τη διάκριση της πατρίδος. Είχαν προηγηθεί και ο οίστρος του Euro 2004 και η λάμψη των Ολυμπιακών Αγώνων, τρομάρα μας» δικαιολογήθηκε ο γυμνασιάρχης μας. «Μάλλον για την κορμάρα της Παπαρίζου πανηγύριζες!» επέμεινε ο Θανάσης, αλλά διέκοψε την κουβέντα ο Γρηγόρης. Ο Αλέξης, παλιός μουσικός, που μέχρι εκείνη την ώρα δεν είχε μιλήσει, ζήτησε τον λόγο, ήπιε λίγο καφέ και άρχισε να αγορεύει.
«Δεν ταιριάζει το ελληνικό τραγούδι με το ύφος που έχει αποκτήσει η Eurovision. Η εποχή που το Zorba the Greek που πουλούσε διεθνώς έχει περάσει. Αφού, όμως, το πανηγυράκι το παρακολουθούν σχεδόν ένα δισεκατομμύριο τηλεθεατές, θα ήταν ευκαιρία να παρουσιάσουμε μια μουσική παρέμβαση, κάτι σαν τραγούδι διαμαρτυρίας, όπως εκείνα του ’60».
Ο Παντελής, παλιοροκάς κι αυτός, της ηλικίας μας, παραξενεύτηκε. «Τι μας λες, δηλαδή; Να βγει στη σκηνή ένας ή μία με μια κιθάρα και να ερμηνεύσει μια μπαλάντα; Ποιος θα μας ακούσει;» Ο μουσικός χαμογέλασε.
«Οχι, ακριβώς. Θα αναφέρεται στο πώς κάποιοι, για δικό τους όφελος, μας (ξανα)έμπλεξαν σ’ έναν πόλεμο που δεν βγαίνει, πώς φτωχοποιείται ο πολύς κόσμος εν ριπή οφθαλμού. Ενα τραγούδι που θα καυτηριάζει τον ρόλο των ανάξιων ηγετών, που οδηγούν τον πλανήτη ολοταχώς προς τα πίσω. Ας το αναθέσει η ΕΡΤ και θα δεις πόσοι καταξιωμένοι καλλιτέχνες θα ζητήσουν να γράψουν και να εκτελέσουν! Αρκεί να υπάρξει η βούληση από την κρατική τηλεόραση για μια εμφάνιση- διαμαρτυρία. Να δεις πώς κερδίζεις τις εντυπώσεις και πώς θα κάνει “μπαμ” η εμφάνισή μας, αντί να στέλνουμε κι εμείς κατασκευάσματα μιας χρήσεως».
Η ΑΚΙΣ
