Οι Τούρκοι προκαλούν κι εμείς προσποιούμαστε ότι αστειεύονται. Μόλις τα τελευταία εικοσιτετράωρα το Αιγαίο έγινε ξανά θέατρο σκληρών αερομαχιών. Οπλισμένα τουρκικά F-16 προχώρησαν σε μπαράζ παραβιάσεων του εθνικού εναέριου χώρου μεταξύ Χίου και Λέσβου, αναγκάζοντας τα ελληνικά μαχητικά σε διαδοχικές εμπλοκές. Την ίδια ώρα η Αγκυρα κλιμακώνει την ένταση με τη μεγάλη διακλαδική άσκηση «Θαλασσόλυκος», αναπτύσσοντας 125 πλοία και υποβρύχια. Αυτά είναι τα «ήρεμα νερά» που διαφημίζει το Μαξίμου;
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίζει να επενδύει σε μια επικίνδυνη εξωτερική πολιτική, εμμένοντας τυφλά στη Διακήρυξη των Αθηνών. Το κείμενο αυτό, που υπογράφηκε με πανηγυρισμούς και… ταρατατζούμ, επιχειρεί να φιλοτεχνήσει το προφίλ μιας δήθεν φιλειρηνικής Τουρκίας. Η πραγματικότητα, ωστόσο, διαλύει καθημερινά τις κυβερνητικές αυταπάτες.
Το θράσος της γείτονος ξεπέρασε κάθε όριο με τα πρόσφατα προβοκατόρικα δημοσιεύματα στον τουρκικό Τύπο (βλ. σχετικό άρθρο στη σελίδα 9). Κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια, οι Τούρκοι κατηγορούν ανοιχτά την Ελλάδα και το Ισραήλ για οργανωμένο σχέδιο «οικολογικής τρομοκρατίας» και εμπρησμούς των τουρκικών δασών, εντάσσοντας μάλιστα το περιβάλλον στο αναθεωρητικό δόγμα της Πράσινης Πατρίδας! Φαίνεται πως λησμονούν οι γείτονες την ομολογία του πρώην πρωθυπουργού της Τουρκίας Μεσούτ Γιλμάζ, στα τέλη του 2011. Ο Γιλμάζ είχε παραδεχθεί πως η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών (MIT) ευθυνόταν για εμπρησμούς ελληνικών δασών κατά τη δεκαετία του ’90. Αντί, λοιπόν, να κοιταχτούν στον καθρέφτη όταν μιλούν για οικολογική τρομοκρατία, κατηγορούν την Ελλάδα.
Μέσα σε αυτό το τοξικό κλίμα, φημολογείται ότι η Αθήνα προετοιμάζει τη συνάντηση του Γιώργου Γεραπετρίτη με τον Χακάν Φιντάν στις 10 Ιουνίου. Το ερώτημα που γεννάται είναι προφανές: Επί ποίας βάσης θα γίνουν οι συζητήσεις; Θα καθίσει η ελληνική πλευρά στο τραπέζι συζητώντας με μια χώρα που μας κατηγορεί ως εμπρηστές, που διεξάγει επιθετικές ασκήσεις και που δεν έχει κάνει ούτε μισό βήμα πίσω από τη «Γαλάζια Πατρίδα»;
Η άρνηση της κυβέρνησης να καταγγείλει άμεσα τη Διακήρυξη των Αθηνών αποτελεί δείγμα εμμονικής και εθνικά ύποπτης υποχωρητικότητας. Οταν ο συνομιλητής σου σε απειλεί στον αέρα, σε κυκλώνει στη θάλασσα και σε συκοφαντεί διεθνώς, η συνέχιση του «καλού κλίματος» δεν είναι διπλωματία αλλά τεμενάς.
