Η συγκινητική αναζήτηση του «Αλέξανδρου της Πριγκήπου» στον Αγιο Δημήτριο, τη μοναδική εκκλησία στην Τουρκία στην οποία γίνεται εξωτερική περιφορά του Επιταφίου
Πριν από τρία χρόνια το Αλ Τζαζίρα προκαλούσε έκπληξη με το ρεπορτάζ του ότι κάθε χρόνο 6 εκατ. μουσουλμάνοι ασπάζονται τον χριστιανισμό στην Αφρική. Ο Τζόελ Ρόζενμπεργκ, ένας εκ των συγγραφέων με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στις λίστες των «New York Times», δήλωνε:
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
«Περισσότεροι μουσουλμάνοι ασπάστηκαν την πίστη στον Ιησού Χριστό την τελευταία δεκαετία από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ανθρώπινη ιστορία. Μια πνευματική επανάσταση βρίσκεται σε εξέλιξη σε όλη τη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία. Ως αποτέλεσμα, ένας αριθμός ρεκόρ πρώην μουσουλμάνων γιορτάζει το 2023 τα Χριστούγεννα, παρά τις έντονες διώξεις, τις δολοφονίες και τους εκτεταμένους βομβαρδισμούς εκκλησιών».
Στο Ιράκ περισσότεροι από 5.000 μουσουλμάνοι προσηλυτίστηκαν στον χριστιανισμό μέσα σε εκείνη τη χρονιά, με 14 νέες εκκλησίες να ανοίγουν στη Βαγδάτη. Περίπου 1 εκατ. άνθρωποι πίστεψαν στον Ιησού την τελευταία δεκαετία στην Αίγυπτο. Υπήρχαν μόνο 500 χριστιανοί στο Ιράν το 1979, αλλά περισσότεροι από 300.000 σήμερα. Χθες, την ελληνική επικαιρότητα απασχόλησε ο «Αλέξανδρος της Πριγκήπου». Αν και μεγάλωσε ως μουσουλμάνος, στην πορεία της ζωής του αναζήτησε κάτι διαφορετικό.
Ο Αγιος Δημήτριος είναι η μοναδική εκκλησία στην Τουρκία στην οποία γίνεται εξωτερική περιφορά του Επιταφίου. Εθιμο που αναβιώνει μόλις την τελευταία δεκαετία ύστερα από 40 χρόνια διακοπής. Ανάμεσα στους πιστούς που δίνουν το «παρών» κάθε χρόνο είναι και ο Αλεξ Τζαν Εμέτ, ο «Αλέξανδρος της Πριγκήπου». «Είκοσι χρόνια πριν, βρήκα τον εαυτό μου πιο κοντά και πιο πνευματικά συνδεδεμένο με τον χριστιανισμό. Πρώτα στράφηκα στον προτεσταντισμό, κατάλαβα όμως ότι δεν υπήρχε κοινότητα εδώ στην Κωνσταντινούπολη. Ετσι, ασπάστηκα με ειλικρίνεια τον ορθόδοξο χριστιανισμό κι εντάχθηκα στην ελληνική ορθόδοξη κοινότητα» λέει στο Orange Press Agency.
Οι δηλώσεις του συγκινούν: «Βαφτίστηκα πριν πέντε χρόνια και πήρα το όνομα Αλέξανδρος. Το Τζαν είναι το τουρκικό». Κατά τη διαδικασία «μύησής» του στον χριστιανισμό, αντιλήφθηκε τη βαθιά ιστορική του συνέχεια: «Είναι η παλαιότερη παράδοση στην Ανατολία, που φτάνει μέχρι το Βυζάντιο, χιλιάδες χρόνια πίσω. Εμαθα για τις παραδόσεις του, την κουλτούρα ευρύτερα του ορθόδοξου χριστιανισμού. Υπάρχει μία αίσθηση από τότε».
Ανάλογες περιπτώσεις έχουν δει κι άλλες φορές το φως της ελληνικής επικαιρότητας. Ο Αγγελος Τ., ένας Σύρος πρώην μουσουλμάνος που έγινε ορθόδοξος χριστιανός, περιέγραφε: «Ο πατέρας μου ήταν μουσουλμάνος, πάρα πολύ πιστός και αυτός εμφύτεψε μέσα στην καρδιά μας την πίστη γενικά προς τον Θεό που τον ονομάζουν Αλλάχ οι μουσουλμάνοι, αλλά και οι χριστιανοί στη Συρία – στα αραβικά δηλαδή. Αλλά, βέβαια, ήταν ο Θεός ο απρόσωπος, ο αυστηρός και πάνω από όλα ο τιμωρός, δηλαδή ουσιαστικά είχαμε τον φόβο της τιμωρίας (…)».
Και συνέχισε: «Οταν ήρθα στην Ελλάδα, έγινα βοηθός ενός αγιογράφου. Ξεκίνησα, έπλενα τα πινέλα, καθάριζα και έκανα ό,τι μου ζητούσαν. Εν τω μεταξύ κοιτούσα μέσα στον ναό, τους αγίους, τον Χριστό. Εκεί σιγά σιγά άρχιζα να συνομιλώ με τον Χριστό, παρόλο που δεν τον ένιωθα σαν Θεό. Μια μέρα, ενώ δούλευα στον ναό, σκόνταψα και μπήκε η σπάτουλα μέσα στο δάχτυλό μου και μου άφησε σημάδι. Αφού το έδεσα, έπεσε η ματιά μου στον Εσταυρωμένο. Πήγα κοντά, έσκυψα μπροστά στον σταυρό και παρακάλαγα τον Χριστό και τότε ένιωσα ένα χέρι να μου χαϊδεύει το κεφάλι. Αυτή ήταν η αρχή».
Επιστρέφοντας στον Αλέξανδρο της Πριγκήπου, ο χριστιανισμός έγινε καταφύγιο: «Από την πανδημία κι έπειτα όλος ο κόσμος είναι βυθισμένος στο χάος και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Τα χέρια σου είναι δεμένα και βλέπεις στην τηλεόραση όλο τον κόσμο να φλέγεται. Οπότε πηγαίνεις πίσω στη νοσταλγία. Στις παλιές παραδόσεις. Στις ορθόδοξες παραδόσεις. Στις βυζαντινές παραδόσεις». Οι εναπομείναντες Ελληνες, μαζί με επισκέπτες που έρχονται με σκοπό και μόνο να παραμείνει ζωντανή η παράδοση, συγκεντρώνονται στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου και παρακολουθούν την πιο κατανυκτική ακολουθία της Μεγάλης Εβδομάδας.
Οταν η περιφορά του Επιταφίου ολοκληρώθηκε, ο λόγος του μητροπολίτη Δημήτριου ήταν ακριβώς σε αυτό το πνεύμα: «Παρά το συνεχιζόμενο θεσπέσιο και σωτήριο ευαγγελικό κήρυγμα του Χριστού, το περιορίζουμε, το περιθωριοποιούμε και προκρίνουμε, παρά τη χάρη και την ευδοκία του Χριστού στον κόσμο, το προσωπικό μας συμφέρον και το γενικότερο συμφέρον της απληστίας και των πολεμικών διενέξεων που ζούμε και θα καταφτάσουμε» ανέφερε.
Κι όλα αυτά σε μια χρονική συγκυρία που τα τελευταία 10-15 χρόνια ο χριστιανισμός στην Μέση Ανατολή δέχεται φριχτές επιθέσεις. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σε ψήφισμά του τον Μάρτιο του 2013, καταδίκαζε τις επιθέσεις σε χριστιανικές και υπόλοιπες μειονότητες, εκτιμώντας ότι πάνω από 700.000 Σύροι χριστιανοί βρίσκονταν ανάμεσα σε όσους αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα. Δηλαδή, τα 2/3, αφού πριν από το 2011 ο χριστιανικός πληθυσμός της Συρίας υπολογιζόταν σε 1,1 εκατ.
Στο Ιράκ το κυνηγητό των χριστιανών άρχισε μετά την αμερικανική εισβολή του 2003 και τη βία που ακολούθησε από φανατικές ομάδες. Προ του 2003 ο χριστιανικός πληθυσμός του Ιράκ άγγιζε το 1,4 εκατ. Στη συνέχεια δεν απέμεναν περισσότεροι από 300.000 άνθρωποι. Παρά ταύτα, όπως είδαμε και στην αρχή, γίνονται ηρωϊκές προσπάθειες για να ενισχυθούν με όποιον τρόπο μπορούν οι χριστιανικοί πληθυσμοί που βάλλονται διαρκώς.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΗΣ ΠΡΙΓΚΗΠΟΥ
Μέλος Ορθόδοξης Κοινότητας Κωνσταντινούπολης
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο Αλεξ Τζαν Εμέτ μεγάλωσε ως μουσουλμάνος στην Κωνσταντινούπολη, αλλά στην πορεία της ζωής του αναζήτησε κάτι διαφορετικό. Οπως λέει ο ίδιος, «βρήκα τον εαυτό μου πιο κοντά και πιο πνευματικά συνδεδεμένο με τον χριστιανισμό». Πρώτα στράφηκε στον προτεσταντισμό, όμως δεν υπήρχε κοινότητα στην περιοχή όπου ζούσε. Ετσι, ασπάστηκε τον ορθόδοξο χριστιανισμό, πριν από μία πενταετία βαφτίστηκε «και εντάχθηκα στην ελληνική ορθόδοξη κοινότητα», όπως δηλώνει στο Orange Press Agency.
