Η φράση «κάθε πέρσι και καλύτερα» ισχύει στο ακέραιο∙ ειδικά με το καθεστώς Μητσοτάκη. Ισχύει επίσης ότι οι επιδόσεις αυτού του καθεστώτος σε όλους τους τομείς, συγκρινόμενες με αυτές των παρελθουσών κυβερνήσεων, κρίνονται μακράν χειρότερες. Τώρα, με την ανακοίνωση για τη δημιουργία ψηφοδελτίου υποδίκων της Ν.Δ., όσοι ασχολούνται με τον δημόσιο βίο προσπαθούν να εντοπίσουν μια χρονική περίοδο που να είχε γίνει κάτι τέτοιο και αδυνατούν.
Την Πέμπτη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης είπε ότι οι βουλευτές για τους οποίους η Βουλή αποφάσισε άρση ασυλίας θα παραμείνουν στα ψηφοδέλτια. Με λίγα λόγια: Το κόμμα της «αριστείας» θα κατεβάσει υπόδικους υποψηφίους. Κι αυτό φέρνει στον νου τη φράση «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό». Αυτά τα λόγια σημάδεψαν το 2008, και έγιναν σύμβολα της πολιτικής αλαζονείας και της ηθικής τύφλωσης της εξουσίας.
Ο Γιώργος Βουλγαράκης την ξεστόμισε υπερασπιζόμενος τον εαυτό του στην υπόθεση της Μονής Βατοπαιδίου. Η φράση του έγινε το φτυάρι που άνοιξε τον εκλογικό λάκκο της Νέας Δημοκρατίας του Κώστα Καραμανλή. Ο Γιώργος Βουλγαράκης έγινε το παράδειγμα ενός πολιτικού που πίστεψε πως η νομιμότητα μπορεί να αντικαταστήσει στις συνειδήσεις των πολιτών την ηθική.
Δεκαοκτώ χρόνια μετά, το «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό» δεν είναι πια μια ατυχής φράση αλλά κυβερνητική πρακτική. Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει μετατρέψει το πνεύμα μιας ατυχούς έκφρασης σε σύστημα εξουσίας: συγκάλυψη, εξωραϊσμός και επιβράβευση της παραβατικότητας, αρκεί να υπηρετεί την πολιτική σταθερότητα του «επιτελικού κράτους».
Αυτό είναι πολιτική αυτοϋπονόμευση και θεσμικός εκφυλισμός. Το μήνυμα προς την κοινωνία είναι ωμό: «Κάντε ό,τι θέλετε, αρκεί να ανήκετε στους δικούς μας». Οταν η εκτελεστική εξουσία συγχέει τη δικαστική διερεύνηση με την κομματική προστασία, η δημοκρατία διολισθαίνει σε καθεστώς πελατειακής ασυλίας. Η διαφθορά παύει να είναι σκάνδαλο και μεταβάλλεται σε τρόπο διακυβέρνησης.
Η ίδια κυβέρνηση που γέννησε το έγκλημα των Τεμπών, που έστησε παρακρατικούς μηχανισμούς υποκλοπών και που μοίρασε δημόσιο χρήμα με απευθείας αναθέσεις, τώρα ετοιμάζει λίστες υποψηφίων με δικαστικές εκκρεμότητες από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Και όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζητά διαφάνεια, η απάντηση από το Μαξίμου είναι πως «στοχοποιεί τη χώρα». Αυτό κάνει ο Μητσοτάκης σε κάθε σκάνδαλο. Προσπαθεί να δαιμονοποιήσει αυτούς που κάνουν αποκαλύψεις και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ελέγχει ένα καθεστώς που θεωρεί την ασυδοσία πολιτικό προνόμιο.
Στις ημέρες μας το κράτος είναι λάφυρο, η Δικαιοσύνη εμπόδιο και η ευθύνη απλό επικοινωνιακό ζήτημα. Αν το 2008 το «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό» ήταν ύβρις, το 2026 αποτελεί επίσημο προεκλογικό πρόγραμμα. Και αυτή είναι η πιο επικίνδυνη εξέλιξη: Η κοινωνία μαθαίνει να ανέχεται ως πολιτικά αυτονόητη την ανηθικότητα.
Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»
