Η διάσημη Ιρανή ηθοποιός, ακτιβίστρια και εξόριστη από το καθεστώς της Τεχεράνης, φαίνεται ότι είναι η «πέτρα του σκανδάλου» ανάμεσα στο προεδρικό ζεύγος της Γαλλίας
Τον Ιανουάριο η Ιρανή Γκολσιφτέ Φαραχανί αρθρογράφησε στη γαλλική «Le Monde». Το κείμενο της χολιγουντιανής πια ηθοποιού αποτέλεσε μια συγκλονιστική μαρτυρία. Στο μανιφέστο της αποτύπωσε την τραγωδία και την πολυπλοκότητα της κατάστασης στο Ιράν μέσα από τα μάτια μιας διάσημης γυναίκας που ζει στην εξορία με την αγωνία για την πατρίδα της.
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
Οι λέξεις της είναι κοφτές και σκληρές. Αποκαλεί τον Χομεϊνί «το απόλυτο κακό» και κατηγορεί τη Δύση ότι του επέτρεψε να πάρει την εξουσία, καταστρέφοντας κάθε ελπίδα για μια πραγματική δημοκρατία. Θεωρεί υποκριτική τη σημερινή στάση των ηγετών Ευρώπης και ΗΠΑ, που «καταδικάζουν» στα λόγια, αλλά πίσω από τις κλειστές πόρτες κάνουν συμφωνίες για το πετρέλαιο, αγνοώντας τις σφαγές (αναφέρει χαρακτηριστικά 12.000 νεκρούς σε δύο ημέρες).
Περιγράφει το Ιράν ως το «Κέντρο της Γης» που συνδέει Ασία, Ευρώπη και Αφρική. Τονίζει ότι, παρά τους πολέμους, ο πολιτισμός και η γλώσσα επιβίωσαν. Η Φαραχανί κλείνει με μια αίσθηση απόγνωσης. Παρομοιάζει την «Ισλαμική Δημοκρατία» με καρκίνο και λέει ότι ο λαός είναι έτοιμος για μια «σκληρή χημειοθεραπεία» προκειμένου να απαλλαγεί, ακόμα κι αν το τίμημα είναι η ίδια τους η ζωή: «Ο λαός του Ιράν υποφέρει εδώ και 47 χρόνια. Ηταν τόσο ανθεκτικός. Τόσο αξιοπρεπής. Ο λαός του Ιράν, ακόμα κι αν είναι φτωχός και πεινασμένος, παρέμεινε τόσο όμορφος και ευγενικός. Παρέμεινε τόσο αθώος, διατήρησε την ακεραιότητά του. Τόσο υπομονετικός. Τόσο ανεκτικός. Και οι ανίκανοι ηγέτες το εκμεταλλεύτηκαν. Συνέχισαν να βυθίζουν το μαχαίρι τους όλο και πιο βαθιά στη σάρκα του λαού, μέχρι το κόκαλο».
Το κείμενο της Φαραχανί δεν είναι μια απλή πολιτική ανάλυση, είναι μια κραυγή ενσυναίσθησης. Προσπαθεί να γίνει η «γέφυρα» μεταξύ του δυτικού κόσμου και της ιρανικής τραγωδίας, μεταφράζοντας τα δάκρυα και την οργή στη «γλώσσα της ψυχής». Εχοντας ζήσει για χρόνια στη Γαλλία, βρίσκεται σήμερα για άλλον λόγο στο προσκήνιο, ως εμπλεκόμενη στη σχέση του ζεύγους Μακρόν, με αφορμή το χαστούκι που είχε δεχτεί σε δημόσια θέα από τη σύζυγό του ο Γάλλος πρόεδρος τον περασμένο Μάιο.
Ενα βιβλίο που κυκλοφόρησε χθες αμφισβήτησε την επίσημη εκδοχή του Ελιζέ για το περιστατικό που είχε καταγραφεί σε βίντεο στην επίσκεψη του Μακρόν στο Βιετνάμ, κατά την άφιξη του προεδρικού αεροσκάφους στο Ανόι. Τότε, η κάμερα του Associated Press κατέγραψε τη στιγμή που η Μπριζίτ Μακρόν φαινόταν ότι σπρώχνει τον σύζυγό της με τα δύο χέρια, λίγο πριν κατέβουν από τη σκάλα του αεροπλάνου.
Ο Εμανουέλ Μακρόν είχε τότε χαμογελάσει μπροστά στις κάμερες, ενώ το ζευγάρι κατέβηκε ψυχρό και αποστασιοποιημένο από το αεροσκάφος, γεγονός που προκάλεσε έντονη συζήτηση στα γαλλικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης. Σύμφωνα με τον συγγραφέα του βιβλίου «Ενα (σχεδόν) τέλειο ζευγάρι», τον δημοσιογράφο Φλοριάν Ταρντίφ, ο λόγος για την έντονη συζήτηση του Μακρόν και της συζύγου του ήταν ένα μήνυμα από τη Φαραχανί.
Το Ελιζέ είχε αμέσως υποβαθμίσει το συμβάν, χαρακτηρίζοντάς το «αστείο μεταξύ συζύγων». Ο ίδιος ο Μακρόν είχε δηλώσει σε δημοσιογράφους πως «αστειεύονταν μεταξύ τους» και ότι δεν θα έπρεπε να μετατραπεί «μια προσωπική στιγμή σε γεωπλανητική καταστροφή». Ομως, ο ανταποκριτής του «Paris Match» και συγγραφέας του βιβλίου υποστηρίζει ότι η επίσημη εκδοχή του Ελιζέ ήταν «ψευδής». Οπως λέει, το περιστατικό στο αεροπλάνο ήταν «μια τυπική σκηνή καβγά μεταξύ συζύγων» και φέρεται ότι προκλήθηκε όταν η Μπριζίτ Μακρόν είδε στο κινητό τηλέφωνο του Γάλλου προέδρου ένα sms από την Ιρανή ηθοποιό:
«Ο Μακρόν διατηρούσε για ένα διάστημα πλατωνική σχέση με τη γνωστή ηθοποιό και ανάμεσα στους δύο είχαν ανταλλαγεί ιδιαίτερα προσωπικά μηνύματα». Ο Ταρντίφ αποκάλυψε ότι άτομα από το περιβάλλον του προεδρικού ζεύγους τού μετέφεραν ότι στα μηνύματα περιλαμβάνονταν φράσεις όπως «είσαι πολύ όμορφη», γεγονός που προκάλεσε ένταση ανάμεσα στο ζευγάρι. Στο επίμαχο απόσπασμα του βιβλίου αναφέρεται πως «αυτό που πλήγωσε την Μπριζίτ Μακρόν δεν ήταν τόσο το περιεχόμενο του μηνύματος όσο αυτό που υπαινισσόταν: μια πιθανότητα. Η Μπριζίτ είδε τον εαυτό της να… διαγράφεται από την Ιρανή αντικαθεστωτική».
Ηδη, πάντως, από προχθές οι εκπρόσωποι της πρώτης κυρίας της Γαλλίας αρνήθηκαν ότι το χαστούκι είχε οποιαδήποτε σχέση με τη Φαραχανί και επέμειναν ότι η ίδια δεν θα έλεγχε ποτέ το τηλέφωνο του συζύγου της. «Η Μπριζίτ Μακρόν διέψευσε κατηγορηματικά αυτή την πληροφορία απευθείας στον συγγραφέα στις 5 Μαρτίου, διευκρινίζοντας ότι δεν κοιτάζει ποτέ το κινητό τηλέφωνο του συζύγου της» δήλωσε εκπρόσωπός της στην εφημερίδα «Le Parisien».
Η Φαραχανί είχε απορρίψει στο παρελθόν τις εικασίες για οποιαδήποτε σχέση με τον Εμανουέλ, δηλώνοντας στο περιοδικό «Gala»: «Το ερώτημα είναι γιατί ο κόσμος ενδιαφέρεται για ένα τέτοιο ευτελές είδος ιστορίας. Προφανώς υπάρχει έλλειψη αγάπης σε μερικούς ανθρώπους και πρέπει να δημιουργήσουν τέτοια ειδύλλια για να την καλύψουν».
Το βίντεο επανεμφανίστηκε τον Απρίλιο, όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αναφέρθηκε στο χαστούκι, σε μια εκδήλωση στον Λευκό Οίκο, λέγοντας ότι η σύζυγος του Μακρόν «του φέρεται εξαιρετικά άσχημα», αστειευόμενος ότι ο Γάλλος πρόεδρος «ακόμα αναρρώνει από το δεξί στο σαγόνι». Ο Εμανουέλ χαρακτήρισε τότε τα σχόλια «ούτε κομψά ούτε αντάξια των προσδοκιών».
ΓΚΟΛΣΙΦΤΕ ΦΑΡΑΧΑΝΙ
Ιρανή ηθοποιός
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1983 στην Τεχεράνη. Από τα 5 της άρχισε να σπουδάζει μουσική, αργότερα εισήχθη στη μουσική σχολή της ιρανικής πρωτεύουσας και στα 14 της πήρε μέρος σε ταινία για την οποία βραβεύτηκε σε εγχώριο φεστιβάλ κινηματογράφου. Επειδή το 2008 μετείχε στην ταινία «Body of Lies» του Ρίντλεϊ Σκοτ, με πρωταγωνιστή τον Ντι Κάπριο, κάτι που θεωρήθηκε συνεργασία με την αμερικανική προπαγάνδα, δεν της επετράπη από το ιρανικό καθεστώς να επιστρέψει στη χώρα της. Το 2016 υποδύθηκε την Αννα Καρένινα στη σκηνή του Παρισιού και το 2017 συμμετείχε σε ακόμα μία έκδοση των «Πειρατών της Καραϊβικής». Από το 1998 έχει πάρει μέρος σε περισσότερες από 50 ταινίες. Εχει εκδηλώσει την ευαισθησία της σε περιβαλλοντικά θέματα και έχει υποστηρίξει δημόσια τις διαμαρτυρίες για τη βία κατά των γυναικών στο Ιράν. Τον Δεκέμβριο 2017, αφού έζησε στο Παρίσι για οκτώ χρόνια, μετακόμισε στην Ιμπιζα, εξηγώντας ότι είχε πληγεί σοβαρά από τη γαλλική γραφειοκρατία και το τραπεζικό σύστημα.
