➜ Πάρα, μα πάρα πολλές εξηγήσεις επιχειρήθηκε να δοθούν για τα κίνητρα της αυτοκτονικής ενέργειας των δύο κοριτσιών στην Ηλιούπολη.
- Του Κωνσταντίνου Σχοινα
Δεν έλειψαν αρκετές προσπάθειες να αναλυθεί το τραγικό γεγονός από… κοινωνικοπολιτικής σκοπιάς. Κάθε αντίστοιχη προσπάθεια είναι εξαρχής ατελής, καθότι η ανθρώπινη ψυχή είναι εξαιρετικά περίπλοκη και επίσης είναι αναμφισβήτητο το εξής: Οση αδικία κι αν υπάρχει στην Ελλάδα, όσα στραβά κι όσες δυσκολίες κι αν μας δέρνουν, οι περισσότεροι από εμάς δεν φτάσαμε ποτέ ούτε καν στο κατώφλι μιας τέτοιας απόφασης! Υπάρχουν πρόσθετοι παράγοντες που σε ανεβάζουν στην ταράτσα (για να σε κατεβάσουν κατόπιν απότομα) και μόνο άνθρωποι με ειδική γνώση και εμπειρία μπορούν να τους ανιχνεύσουν αποτελεσματικά.
➜ Ωστόσο, χωρίς να εισχωρήσω ανεπίτρεπτα στα χωράφια των ειδικών, αυτές τις ημέρες κατέληξα σε ορισμένες γενικότερες διαπιστώσεις.
➜ Είναι γεγονός ότι οι σημερινοί έφηβοι ζουν με κάποιο πρόσθετο φορτίο άγχους σε σχέση με αυτό που θυμάμαι να ταλανίζει τη γενιά μου. Υπάρχει κάποια μικρή λεπτομέρεια που, προσέχοντάς την, μπορούμε να τους βοηθήσουμε ώστε να μην τείνει το άγχος τους να γίνεται καταστροφικό. Και εξηγώ πάραυτα: Εχουμε την τάση να μεμψιμοιρούμε παραπάνω από τα ανεκτά όρια και να περιγράφουμε την κατάσταση της ζωής μας με ακραίες εκφράσεις, όπως «δεν έχουμε να φάμε» κ.ο.κ. Μα, θα μου πει κανείς, αφού κάποιοι… τα έχουν όντως καταστρέψει όλα!
➜ Ολοι συμφωνούμε ως προς το τι συμβαίνει και ποιοι φέρουν συγκεκριμένες ευθύνες, αλλά δεν χρειάζεται να τα μεταφέρουμε αυτά στα σημερινά παιδιά σαν να πρόκειται για… αμετάκλητη εθνική καταδίκη! Ας τα ωθούμε να προσπαθούν να διακριθούν, όχι όμως επισείοντας τον κίνδυνο να… μείνουν στον δρόμο! Η διεφθαρμένη εξουσία ικανοποιείται, πιστεύω, περισσότερο με απογοητευμένους πολίτες που βρίζουν την τύχη τους, παρά με μια αισιόδοξη νεολαία που ωριμάζει με την ιδέα να φτιάξει τη μοίρα της απέναντι σε δυσκολίες και περιορισμούς.
➜ Ας δείχνουμε περισσότερο την καλή πλευρά των πραγμάτων, όταν επικοινωνούμε με τους εφήβους. Στο κάτω κάτω, το πρόβλημά μας δεν ονομάζεται «δεν έχουμε να φάμε». Ούτε είναι τόσο αφόρητα κακοπληρωμένες οι δουλειές μας, τόσο τουλάχιστον που να μας κάνουν να φλερτάρουμε με το φουντάρισμα (διότι η άτυχη νεαρή έγραψε στο σημείωμά της ότι αυτό ήθελε να προλάβει: την πίκρα μιας υποαμειβόμενης εργασίας).
➜ Το πρόβλημά μας είναι ότι μας έχει επιβληθεί ένας γενικός κόφτης (ονείρων, επιδιώξεων, ελεύθερου και δημιουργικού χρόνου), ένας κόφτης στο «κάτι παραπάνω» που αξίζουμε ως Ελληνες. Για να το διεκδικήσουν οι νεότεροι, χρειάζονται μια ανάπαυλα από την αενάως αναμασημένη μίρλα μας… Αν δεν συνθλιβεί από κάτι ξαφνικό και εντυπωσιακό η διεφθαρμένη εξουσία, θα διαβρωθεί σταδιακά από ανθρώπους που δεν θα έχουν σταματήσει να ονειρεύονται.
Από τη στήλη «Σχοινί κορδόνι» της «δημοκρατίας»