Αφίσα από την παράσταση «Η Αυλή των θαυμάτων», του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Πρώτη παράσταση του Θεσσαλικού Θεάτρου, Θεσσαλική Πνευματική Πορεία, το 1975
Το μεγάλο ταξίδι του Θεσσαλικού Θεάτρου που ξεκίνησε από τη Λάρισα και κατέκτησε την Ελλάδα και τον κόσμο
Η επέτειος του χρυσού ιωβηλαίου του ιστορικού οργανισμού και η μεγάλη αναδρομική έκθεση «Ανθολόγιο» στην Πινακοθήκη Κατσίγρα που εγκαινιάζεται το επόμενο Σάββατο
Αφίσα από την παράσταση «Ο κύκλος με την κιμωλία», του Μπέρτολτ Μπρεχτ. Πρώτη παράσταση του Θεσσαλικού Θεάτρου, ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας, το 1983.
Ο σχεδιασμός των δύο αφισών είναι της Βουβούλας Σκούρα.
Του Θανάση Αραμπατζή
Ήταν 1975 όταν στη Λάρισα γεννήθηκε μια από τις πιο ρηξικέλευθες και τολμηρές καλλιτεχνικές πρωτοβουλίες της μεταπολιτευτικής Ελλάδας: η «Θεσσαλική Πνευματική Πορεία-Θεσσαλικό Θέατρο». Σε μια εποχή που τα πάντα ορίζονταν από το υδροκεφαλικό αθηναϊκό κράτος, μια ομάδα οραματιστών καλλιτεχνών αποφάσισε να σπάσει τα τείχη της πρωτεύουσας και να δημιουργήσει τον πρώτο επαγγελματικό θεατρικό οργανισμό αποκέντρωσης στη χώρα.
Το όραμα της Άννας Βαγενά βρήκε αμέσως ιδανικούς συνοδοιπόρους και στυλοβάτες στον Κώστα Τσιάνο και τον Γιώργο Ζιάκα. Μαζί τους, μια σπουδαία ομάδα ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών -όπως ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, ο Σπύρος Κολοκοτρώνης, ο Διαγόρας Χρονόπουλος, ο Βασίλης Λιαπής, η Ειρήνη Κατσίγρα, ο Θανάσης Μπακάλης, ο Γιάννης Φασούλας και ο Παναγιώτης Σαμψαρέλος και πολλοί άλλοι- έθεσαν τις βάσεις για ένα αυθεντικό λαϊκό θέατρο. Στόχος τους δεν ήταν απλώς η ψυχαγωγία των αστών της Λάρισας, αλλά οι παραστάσεις τους να φτάνουν συστηματικά, απ’ άκρη σ’ άκρη της περιφέρειας, ακόμη και στα πιο απομακρυσμένα και απομονωμένα θεσσαλικά χωριά. Η ίδρυσή του αποτέλεσε πραγματική τομή, καλλιεργώντας από το μηδέν ένα νέο, διευρυμένο θεατρικό κοινό και ενδυναμώνοντας πολιτιστικά την ελληνική επαρχία.
Η τεράστια επιτυχία και η κοινωνική ανάγκη του εγχειρήματος οδήγησαν το 1983 στη θεσμική του δικαίωση, όταν μετατράπηκε στο πρώτο θεσμοθετημένο Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.) της χώρας. Σήμερα, 50 χρόνια μετά, το Θεσσαλικό Θέατρο αποτελεί Δημοτική Θεατρική Κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου Λαρισαίων και διατηρεί τέσσερις δραστήριες σκηνές ρεπερτορίου: την Κεντρική, την Παιδική-Εφηβική, την Εναλλακτική και την Καλοκαιρινή.
ΑΠΟ ΤΑ ΜΠΟΥΛΟΥΚΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ
Το ρεπερτόριο του Θεσσαλικού Θεάτρου ξεπέρασε από τα πρώτα του βήματα τα όρια της επαρχίας, καλύπτοντας ένα τεράστιο φάσμα από το αρχαίο δράμα και το νεοελληνικό έργο μέχρι την επιθεώρηση και το παγκόσμιο κλασικό ρεπερτόριο. Στην ιστορία του οργανισμού, ως χρυσό ορόσημο καταγράφεται η 9η Σεπτεμβρίου 1989. Εκείνη την ημέρα, το Θεσσαλικό Θέατρο έγινε το πρώτο ΔΗΠΕΘΕ στην ιστορία του θεσμού που πέρασε το κατώφλι του Αρχαίου Θεάτρου της Επιδαύρου, παρουσιάζοντας τη συγκλονιστική «Ηλέκτρα» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου, σκηνικά-κοστούμια Γιώργου Ζιάκα και με τη Λυδία Κονιόρδου στον ομώνυμο ρόλο.
Η συνέχεια ήταν εξίσου λαμπρή, με παραγωγές υψηλού κύρους στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού και διεθνείς συνεργασίες. Το θέατρο της Λάρισας ταξίδεψε στο Φεστιβάλ Μερίδας της Ισπανίας με την «Ιφιγένεια εν Ταύροις» (1991), στο Φεστιβάλ Κύπρου με τις «Χοηφόρες» (1992) και μέχρι την Αμβέρσα για τον θεσμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης (1993). Η παρουσία του στην Επίδαυρο σφραγίστηκε εκ νέου με τον «Φιλοκτήτη» (2004), τον «Προμηθέα Δεσμώτη» σε σκηνοθεσία Κώστα Καζάκου (2005) και τις «Βάκχες» σε σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου (2017). Τα τελευταία χρόνια, άνοιξε περαιτέρω τα φτερά του εκτός συνόρων, συμμετέχοντας στο 4ο Φεστιβάλ Πειραματικού Θεάτρου του Ανόι με το «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο» (2019) και στο 8ο Διεθνές Φεστιβάλ Βαλκανικού Θεάτρου της Προύσας με το έργο «Τα Αγάλματα Περιμένουν» (2021), αμφότερα σε σκηνοθεσία Κυριακής Σπανού.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΠΟΧΗ
Το Θεσσαλικό Θέατρο δεν περιορίστηκε ποτέ μόνο στη σκηνή. Σημαντικό κομμάτι της ταυτότητάς του αποτελεί η εκπαιδευτική του δραστηριότητα. Τα τελευταία χρόνια, ο θεσμός του Διεθνούς Δικτύου Αρχαίου Δράματος, που διοργανώνεται στο τέλος του καλοκαιριού, έχει γίνει βασικός πυρήνας έρευνας, βιωματικών εργαστηρίων και διαλέξεων με τη συμμετοχή καταξιωμένων καλλιτεχνών και φοιτητών από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Μέσα από το «Θέατρο των Πολιτών» και τις δράσεις κοινοτικού θεάτρου, ο οργανισμός ενισχύει σταθερά τη σύνδεση της τέχνης με την τοπική κοινωνία, λειτουργώντας θεατρικά εργαστήρια για παιδιά, εφήβους και ενήλικες, καθώς και τμήματα δημιουργικής γραφής.
Παράλληλα, υποστηρίζει ενεργά το μαθητικό φεστιβάλ αρχαίου δράματος «Εφήβων Δρώμενα» σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Παράλληλα την περίοδο του εγκλεισμού κατά τον κορονοϊό το Θεσσαλικό Θέατρο παρουσίασε θεατρικά έργα στο ραδιόφωνο, τα radio plays, τα οποία κράτησαν συντροφιά τον δύσκολο εκείνο καιρό στο θεατρόφιλο κοινό, και το θέατρο ενεργό. Σήμερα, προσαρμοσμένο στις σύγχρονες προκλήσεις, το Θεσσαλικό Θέατρο ολοκληρώνει την πλήρη ψηφιοποίηση του πολύτιμου ιστορικού του αρχείου. Αξιοποιώντας τις νέες τεχνολογίες, καθιστά αυτή την περιπέτεια μισού αιώνα προσβάσιμη σε όλο τον κόσμο, αποδεικνύοντας ότι η τέχνη παραμένει ένα ζωντανό εργαλείο κοινωνικής αλλαγής, έμπνευσης και δημιουργικής ανάπτυξης.
ΤΟ «ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ» ΤΩΝ 50 ΕΤΩΝ
Αυτή τη λαμπρή, πενηντάχρονη διαδρομή έρχεται να ξεδιπλώσει στο κοινό η μεγάλη αναδρομική έκθεση με τίτλο «Ανθολόγιο», η οποία θα φιλοξενηθεί στη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας – Μουσείο Γ. Ι. Κατσίγρα από τις 20 Ιουνίου έως τις 20 Νοεμβρίου του 2026, αποτελώντας το επίσημο έναυσμα για τους εορτασμούς του χρυσού ιωβηλαίου του θεάτρου. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν με κάθε επισημότητα το Σάββατο 20 Ιουνίου στις 7 μ.μ. Η επιμέλεια της έκθεσης είναι του Αλέξιου Παπαζαχαρία και του Γιώργου Σαμαρά.
Η έκθεση είναι αφιερωμένη σε όλους όσοι στελέχωσαν, πόνεσαν και αγάπησαν το Θεσσαλικό Θέατρο, αλλά και στους χιλιάδες θεατές που στάθηκαν δίπλα του σε κάθε του βήμα. Πρόκειται για μια μοναδική ανθολόγηση ντοκουμέντων, μαρτυριών και καλλιτεχνικών αντικειμένων -όπως ιστορικές αφίσες, μακέτες σκηνικών και αυθεντικά κοστούμια- που φωτίζουν την πορεία του οργανισμού από το ξεκίνημά του το 1975, τις χρυσές εποχές των ΔΗΠΕΘΕ, μέχρι τις δυσκολίες της οικονομικής κρίσης, της πανδημίας και των ημερών μας. Κατά τη διάρκεια του πενταμήνου της λειτουργίας της, η έκθεση θα διανθιστεί με μια ποικιλία παράλληλων δράσεων που θα αναδείξουν διαφορετικές διαστάσεις της ιστορίας του θεάτρου και των προσωπικοτήτων που το σφράγισαν, οι οποίες και θα ανακοινωθούν σύντομα.
Πηγή : eleftheria.gr
