Αντιγράφω από το ρεπορτάζ: «Σε άντρο παρανομίας και ορμητήριο παραβατικότητας έχει μετατραπεί το κτίριο που άλλοτε στέγαζε το τετράστερο ξενοδοχείο “Athenaeum Pallace -Luxury Suites”. Σε απόσταση μόλις πέντε λεπτών από τη στάση του Αγίου Σώστη, επί της λεωφόρου Συγγρού, μια επένδυση εκατομμυρίων έχει δώσει τη θέση της σε ένα κτίριο-φάντασμα.
Σήμερα η ανεξέλεγκτη πρόσβαση σε χρήστες ουσιών, αστέγους αλλά και ομάδες ανηλίκων προκαλεί έντονο φόβο και ανασφάλεια σε ολόκληρη τη γειτονιά, ειδικά στους καταστηματάρχες της περιοχής, που καταγγέλλουν πως υπήρξαν θύματα κλοπής από τις ομάδες που “στεγάζονται” στο πρώην ξενοδοχείο.
Το ακίνητο, έπειτα από πολυετή εμπλοκή με τη Δικαιοσύνη λόγω κατηγοριών εμπρησμού, δικαστικών μαχών και διαδοχικών άγονων προσπαθειών αξιοποίησης, έχει περάσει πλέον στη δικαιοδοσία της εταιρίας διαχείρισης “κόκκινων” δανείων Cepal Hellas. Το νέο “σφυρί” έχει προγραμματιστεί για τις 9 Σεπτεμβρίου, με το ακίνητο να βγαίνει για δεύτερη φορά σε πλειστηριασμό. Η τιμή εκκίνησης έχει υποχωρήσει στα 14,7 εκατομμύρια ευρώ, από τα 20 εκατ. που είχαν οριστεί δικαστικά το 2024 για τον πρώτο πλειστηριασμό. Ωστόσο, η εικόνα πλήρους εγκατάλειψης που επικρατεί καθιστά την αξιοποίησή του από μελλοντικούς επενδυτές μια εξαιρετικά δύσκολη και χρονοβόρα εξίσωση».
Πολλές φορές, καθώς οδηγώ στη Συγγρού (πάντα με χαμηλές ταχύτητες και όχι σαν τρελός), βλέπω αυτό το παρατημένο, τεράστιο και πομπώδες κτίριο. Μέσα στο κέντρο της Αθήνας, σε έναν δρόμο στον οποίο κάθε τόσο ξεφυτρώνουν ξενοδοχεία, το συγκεκριμένο οικοδόμημα χάσκει εφιαλτικό, ανορθογραφία μοναδική, αλλά και κίνδυνος μεγάλος.
Κάποιες φορές, που αναζητούσα χώρο να παρκάρω για να πάω κάπου κοντά, πάρκαρα στο στενό του εν λόγω «άντρου». Το θέαμα είναι εφιαλτικό! Είναι εμφανές ότι «κάποιοι μένουν μέσα», όπως εμφανές είναι ότι το κτίριο έχει καταλεηλατηθεί. Κι εδώ τίθεται ένα ερώτημα. Αφού το κτίριο το έχει «μαγκώσει» εταιρία που προφανώς χειρίζεται «κόκκινο» δάνειο, γιατί δεν έχει την υποχρέωση να διασφαλίσει την περιουσία που έχει αποκτήσει;
Δηλαδή, εντάξει, το απέκτησε -με τρόπο νόμιμο, πιστεύουμε– μέσα στον ορυμαγδό της χρεοκοπίας. Μπορεί, όμως, να συμβάλει στη δημιουργία μιας εστίας μόλυνσης, παραβατικότητας, κινδύνων ποικίλων, σε μια πολυσύχναστη περιοχή; Αφού οι ιδιοκτήτες έχασαν το ακίνητο και -φυσικά- δεν έχουν δικαίωμα να το ακουμπήσουν, ποιος είναι εκείνος που πρέπει να το σφραγίσει μέχρι να πουληθεί -αν πουληθεί, διότι τα 15 εκατ. που ζητούνται είναι πολλά- σε κάποιον;
Μήπως οι Αρχές οφείλουν να κινηθούν; Μήπως κάποιος πρέπει να ασχοληθεί με το θέμα-ανοιχτή πληγή; Σε μια εποχή που το real estate αποκαλείται «επενδυτικός παράδεισος», γιατί το κράτος δεν προστατεύει τον τομέα στον οποίο στηρίζει τη «ανάπτυξη»;
Κάτι δεν πάει καλά στη λεωφόρο Συγγρού…
Η ΑΚΙΣ
