Καί ἡ ἀνησυχία αὐτή μεγάλωσε ὅταν ἀκούσαμε τόν καλλικέλαδο καί εὐειδῆ σοσιαλιστή Πρωθυπουργό Σάντσεθ νά κατηγορεῖ τήν Πρωθυπουργό τῆς Ἰταλίας γιά «λαϊκισμό».
Ἡ Τζώρτζια Μελόνι, ἀπολύτως φυσιολογικά, ἐξέφρασε τούς δικούς της φόβους γιά ἐξάπλωση τοῦ φαινομένου τῆς «κατά κύματα» εἰσβολῆς μεταναστῶν ἀπό τήν Ἀφρική στήν Εὐρώπη. Ἡ Πρωθυπουργός τῆς Ἰταλίας, ὅπως καί ὅλοι μας, ἔχει παρακολουθήσει τήν πολιτική τῶν Ἱσπανῶν σοσιαλιστῶν στό Μεταναστευτικό καί εἶχε ἐκφράσει τήν ἀπορία της γιά τήν χορήγηση ἱσπανικῶν «χαρτιῶν» σέ μισό ἑκατομμύριο Μαροκινούς μετανάστες.
Εἴδαμε ἀρκετά βίντεο ἀπό τήν προχθεσινή μαζική εἰσβολή. Μᾶς θύμισε ἐκεῖνο τό «γιουρούσι» μέ τό ὁποῖο ὁ Ἐρντογάν προσπάθησε νά μᾶς στείλει κάποιες χιλιάδες παρατύπων μεταναστῶν στόν Ἕβρο. Εὐτυχῶς, τότε, ἡ Κυβέρνηση ἀντέδρασε ἀκαριαίως καί μέ ἀποφασιστικότητα. Εἴδαμε Μαροκινούς, κυρίως νέους, μόνον ἄνδρες, οὔτε μιά γυναῖκα, νά πανηγυρίζουν γιά τήν ἐπιτυχία τους νά πατήσουν ἱσπανική γῆ καί νά ζητωκραυγάζουν «Ζήτω ἡ Ἱσπανία», φιλῶντας τό χῶμα.
Φυσικά, εἶναι δικαίωμα τοῦ καθενός νά ἐλπίζει σέ μιά καλύτερη ζωή καί νά προσπαθεῖ νά φθάσει στήν δική του Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας. Ὑποχρέωση, ὅμως, τῆς Εὐρώπης, εἶναι νά διατηρήσει –πάσῃ θυσίᾳ– τήν συνεχῶς ὑποβαθμιζόμενη ποιότητα ζωῆς τῶν πολιτῶν της καί νά προστατεύσει τόν πολιτισμό, τά ἤθη καί τήν θρησκεία της.
Βλέπουμε ὅλοι ὅτι Γαλλία καί Ἡνωμένο Βασίλειο ἔχουν ὑποστεῖ τήν μεγαλύτερη ἀλλοίωση τοῦ χαρακτῆρος τους, ὡς χῶρες τῆς Εὐρώπης. Ἡ Γαλλία εἶναι σχεδόν μουσουλμανικό κράτος καί τό Ἡνωμένο Βασίλειο ἀντιμετωπίζει πλέον τεράστια προβλήματα, καθώς μεγάλες πόλεις ἔχουν σχεδόν καταληφθεῖ ἀπό τό μουσουλμανικό-ἰσλαμικό στοιχεῖο, πού πιέζει παντί τρόπῳ γιά τήν ἐπιβολή τῆς «Σαρία».
Ἄς ἀφήσουμε κάποια στιγμή τίς φαιδρότητες περί «ρατσισμοῦ» καί ἄς ἀποφασίσουμε γιά τό τί εἴδους Εὐρώπη καί τί εἴδους εὐρωπαϊκές πατρίδες ἐπιθυμοῦμε γιά τό μέλλον.
Εἶναι πλέον ἤ βέβαιο ὅτι οἱ πολεμικές συρράξεις οἱ ὁποῖες μαίνονται στήν Εὐρώπη καί τήν Μέση Ἀνατολή ἐπιφέρουν –εἶναι φυσικό– χαλάρωση στήν λήψη τῶν μέτρων φυλάξεως τῶν συνόρων. Καί, καθώς εἶναι γνωστό ὅτι στήν «ἀναμπουμπούλα» ἡ παραβατικότητα γίνεται πιό εὔκολη, ἀναμένονται πολλά «γιουρούσια» ὅπως τό τελευταῖο, στήν Θέουτα.
Ὁ Πρωθυπουργός τῆς Ἱσπανίας, πού ἔχει γίνει ἴνδαλμα μεταξύ τῶν «δικαιωματιστῶν» καί τῶν «προοδευτικῶν» ἀριστερῶν δυνάμεων, μᾶλλον θά τά βρεῖ σκοῦρα στό ἐγγύς μέλλον, ἄν κατορθώσει νά ἀποφύγει καί τούς κραδασμούς πού προκαλοῦν στήν κυβέρνησή του κάποια οἰκονομικά σκάνδαλα.
Καλός εἶναι ὁ «δικαιωματισμός», ἀποδίδει σέ δημοφιλία ἡ ἀντιπαράθεση μέ τόν Ντόναλντ Τράμπ, καλή καί ἡ στάση στό Παλαιστινιακό. Ἡ ἀπειλή, ὅμως, τοῦ Μεταναστευτικοῦ δέν εἶναι εὐκόλως διαχειρίσιμη. Καί δικαίως ἐξεγείρονται οἱ Ἰταλοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἤδη ἀνοιχτή τήν δική τους πληγή, στήν Λαμπεντούζα.
Φυσικά, θά πρέπει νά ἀνησυχοῦμε καί ἐμεῖς, καθώς εἴμαστε χώρα εὐάλωτη καί ἡ τεράστια ἀκτογραμμή μας ἀποτελεῖ πρόκληση γιά τούς κάθε εἴδους ἀπρόσκλητους ἐπισκέπτες προκειμένου νά ἐπιχειρήσουν νά περάσουν σέ εὐρωπαϊκό ἔδαφος. Θέλουμε – δέν θέλουμε, τά πράγματα στό Μεταναστευτικό θά σκληρύνουν. Ἄς λάβουμε τά μέτρα μας καί ἄς ἑτοιμαζόμαστε γιά μιά ἀκόμη δύσκολη περίοδο .
