Το ελληνικό μουσείο κέρινων ομοιωμάτων, που θυμίζει αυτό της «Μαντάμ Τισό», δεν βρίσκεται στην πρωτεύουσα ή στη Θεσσαλονίκη αλλά στις παρυφές του Παγγαίου, στην κοινότητα Κηπιά, όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει και ταυτόχρονα να κινείται διαρκώς.
Η Μαρία Κάλλας βρίσκεται δίπλα στον Αριστοτέλη Ωνάση. Η Αντζελίνα Τζολί δίπλα στη Μελίνα Μερκούρη και στον Μίκη Θεοδωράκη. Ο Τομ Κρουζ και ο Μάικλ Τζάκσον συναντούν τον Οδυσσέα Ελύτη, τον Γιάννη Τσαρούχη, τον Κωνσταντίνο Καβάφη και δημοφιλείς προσωπικότητες της πολιτικής και της Ιστορίας. Ανάμεσά τους, βρίσκονται άνθρωποι του ελληνικού κινηματογράφου, της μουσικής και του αθλητισμού.
Για τον Θοδωρή Κοκκινίδη η ιστορία του Μουσείου Κέρινων Ομοιωμάτων είναι η ιστορία ενός προσωπικού ονείρου που χρειάστηκε πολλά έτη για να πάρει μορφή και έχει αποκτήσει μια ιδιαίτερη σχέση με τους επισκέπτες του. Τους δίνει τη δυνατότητα να σταθούν δίπλα στην Κάλλας, στον Πλέσσα, στον Βουτσά, στον Γιαννάκη, στην Πατουλίδου, στον Ζαγοράκη, στον Ρονάλντο. Να φωτογραφηθούν μαζί τους. Να παρατηρήσουν τις λεπτομέρειες. Να θυμηθούν μια ταινία, ένα τραγούδι, έναν αγώνα, μια ιστορική στιγμή.
Το φετινό καλοκαίρι στα Κηπιά Καβάλας το ποδόσφαιρο είχε τον δικό του μεγάλο πρωταγωνιστή και τα παιδιά ενθουσιάζονται να φωτογραφίζονται δίπλα στον Πορτογάλο αστέρα του ποδοσφαίρου Ρονάλντο, με τη φανέλα της Εθνικής Πορτογαλίας και τον αριθμό «7» στα νώτα του.
Για τον Θοδωρή Κοκκινίδη, στο μουσείο του, λίγα χιλιόμετρα έξω από την Ελευθερούπολη, «ο στόχος δεν είναι μια μηχανική απολύτως τέλεια αντιγραφή ενός ανθρώπου, αλλά η προσπάθεια να αποτυπωθούν η έκφραση, ο χαρακτήρας, η στάση, η προσωπικότητα και εκείνο το στοιχείο που κάνει ένα πρόσωπο αναγνωρίσιμο… Ο κόσμος δεν ξέρει τι δουλειά υπάρχει από πίσω. Μένει μόνο στην εικόνα και στο πόσο πιστό αντίγραφο μπορεί να είναι με το πραγματικό μοντέλο. Για μένα όμως είναι η αναζήτηση, είναι η έκφραση, είναι η επιθυμία μου να δημιουργήσω».
Η πραγματικότητα, κατά τον δημιουργό, είναι πως το κέρινο ομοίωμα δεν είναι φωτογραφία. Είναι γλυπτό. Εχει τις ατέλειές του, όπως κάθε έργο τέχνης. Σε αρκετές περιπτώσεις ο Θοδωρής Κοκκινίδης είχε την τύχη να συναντήσει από κοντά τα πρόσωπα που αργότερα θα δημιουργούσε σε κερί. Η Βούλα Πατουλίδου και ο Θοδωρής Ζαγοράκης πόζαραν για τα ομοιώματά τους και δώρισαν τις πραγματικές αθλητικές στολές τους. Από τις πλέον συγκινητικές στιγμές στην ιστορία του μουσείου ήταν η επίσημη παρουσίαση του κέρινου ομοιώματος του Πλέσσα στην Ελευθερούπολη. Οταν ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης βρέθηκε στην εκδήλωση, η έκπληξή του ήταν εμφανής και δεν έκρυψε τον θαυμασμό του για το αποτέλεσμα.
Για τον Ρονάλντο, απαιτήθηκαν περισσότεροι από έξι μήνες εργασίας. Για τον Τομ Κρουζ πέντε, τον Βουτσά έξι, τον Παναγιώτη Γιαννάκη δέκα μήνες. Το ίδιο ισχύει και για τα ιστορικά πρόσωπα. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, η Μπουμπουλίνα, ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο Καραϊσκάκης και η Μαντώ Μαυρογένους δεν είναι απλώς μορφές μιας άλλης εποχής, είναι μία άλλη αναβίωση.
