Όταν οι Δίδυμοι Πύργοι κατέρρευσαν, η αίσθηση πως ο πλανήτης εισήλθε σε μια νέα εποχή ήταν καθολική. Ωστόσο, η μεγαλύτερη ανατροπή στην παγκόσμια ισορροπία δεν προήλθε αμιγώς από το πλήγμα της τρομοκρατίας. Προήλθε από τον τρόπο με τον οποίο αντέδρασε η Ουάσινγκτον.
Η μεγάλη διολίσθηση της προσοχής
Ο «Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας» απορρόφησε τεράστιους πόρους, χρόνο και πολιτικό κεφάλαιο των Αμερικανών. Οι παρατεταμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις σε Αφγανιστάν και Ιράκ κόστισαν τρισεκατομμύρια δολάρια και αμέτρητες ανθρώπινες ζωές, εγκλωβίζοντας τις ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.
Αυτός ο εγκλωβισμός λειτούργησε ως πέπλο απόσπασης της προσοχής από τις πραγματικές γεωπολιτικές τεκτονικές αλλαγές:
Η ραγδαία άνοδος της Κίνας: Η είσοδος του Πεκίνου στον ΠΟΕ το 2001 σφράγισε τη μεταφορά παραγωγικής ισχύος προς την Ασία. Όσο η Αμερική πολεμούσε, η Κίνα εξελισσόταν σε οικονομικό και στρατιωτικό γίγαντα.
Ο αναθεωρητισμός της Ρωσίας: Η αμερικανική αδράνεια επέτρεψε στη Μόσχα να δοκιμάσει τις αντοχές της Δύσης, από τη Γεωργία έως την Κριμαία, προετοιμάζοντας το έδαφος για τη μετέπειτα σύγκρουση στην Ουκρανία.
Εσωτερικοί τριγμοί και η αμφισβήτηση της παγκοσμιοποίησης
Η αποβιομηχάνιση, η απώλεια θέσεων εργασίας και το κόστος των «ατέρμονων πολέμων» δημιούργησαν βαθύ ρήγμα στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Η δυσπιστία προς τους θεσμούς ενισχύθηκε, τροφοδοτώντας τον απομονωτισμό και το ρεύμα του αμερικανικού λαϊκισμού.
Η 11η Σεπτεμβρίου δεν δημιούργησε από μόνη της το σημερινό τοπίο. Η διαχείρισή της όμως επέτεινε τις λάθος εκτιμήσεις, επιταχύνοντας την μετάβαση σε έναν πολυπολικό και πολύ πιο ασταθή κόσμο.
