Α. Μοροπούλου: Ο Πανάγιος Τάφος ήταν ζωντανός και μιλούσε

Τη μοναδική εμπειρία που βίωσε η διεπιστημονική ομάδα του Μετσοβίου όταν άνοιξε τον Πανάγιο Τάφο στα Ιεροσόλυμα, πριν από δέκα χρόνια, μοιράστηκε εκ νέου, αυτή τη φορά με το κοινό της Θεσσαλονίκης, η Αντωνία Μοροπούλου, επικεφαλής του κλιμακίου και υπεύθυνη της μελέτης και του έργου αποκατάστασης του Ιερού Κουβουκλίου, καθώς και του προγράμματος «Εύλογον».

Η επετειακή εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τασούλα, ο οποίος έδωσε το «παρών». Στο πλαίσιο της εκδήλωσης παρουσιάστηκε, επίσης, η ψηφιακή έκθεση προηγμένης τεχνολογίας «Ο Πανάγιος Τάφος, το μνημείο και το έργο».

Η 26η Οκτωβρίου 2016, όταν αποκαλύφθηκε η ταφική κλίνη, αποτέλεσε, όπως περιέγραψε η κυρία Μοροπούλου, μια εμπειρία που υπερέβη τα όρια μιας συνηθισμένης επιστημονικής εργασίας. Οπως τόνισε, «ανοίγοντας τον Πανάγιο Τάφο, ομολογώ ότι ζήσαμε μια μοναδική εμπειρία. Η βοή και μόνο η έκλυση της ενέργειας εκείνη την ώρα αρκούσαν για να αισθανθούμε ότι το μνημείο αυτό ήταν ζωντανό και μιλούσε σε όλη την ανθρωπότητα».

Η ιδία αναφέρθηκε και στη διεθνή απήχηση του γεγονότος, καθώς το «National Geographic» μετέδωσε τις εικόνες από το άνοιγμα του Τάφου σε ολόκληρο τον κόσμο. Σύμφωνα με όσα ανέφερε, περίπου δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι παρακολούθησαν τη μετάδοση εκείνη τη στιγμή, ενώ ο αριθμός έφθασε τα τρία δισεκατομμύρια έως την ολοκλήρωση της εκπομπής.

«Δύο δισεκατομμύρια είναι οι χριστιανοί σε όλη την ανθρωπότητα. Αντιλαμβάνεστε ότι την ανάγκη της ελπίδας και το μήνυμα της Ανάστασης τα προσλαμβάνουν πολύ περισσότεροι» σχολίασε η επιστήμονας, αναδεικνύοντας την οικουμενική διάσταση του γεγονότος.

Η κυρία Μοροπούλου περιέγραψε ακόμα τις δυσκολίες που αντιμετώπισε η ομάδα κατά τη διερεύνηση του μνημείου, με μη καταστροφικές μεθόδους ελέγχου. Οπως είπε, κατά την προσπάθεια καταγραφής της μορφολογίας του Παναγίου Τάφου τα επιστημονικά όργανα σταμάτησαν να λειτουργούν, γεγονός που η ίδια περιέγραψε ως μια ιδιαιτέρα εμπειρία αλληλεπίδρασης με το μνημείο. Η ομάδα χρειάστηκε να αναμείνει περίπου δύο ώρες μέχρι να μπορέσει να συνεχίσει τις μετρήσεις.