Παραπλάνηση μέσω ΜΚΟ
Η γνήσια αγαθοεργία μένει ανώνυμη, ακίβδηλη, μακριά από την κενοδοξία της εποχής - Ο Θεός δεν μετρά likes
Πριν από λίγες μέρες η ΕΛ.ΑΣ. εξάρθρωσε κύκλωμα που λυμαινόταν από το 2018 την ευσπλαχνία των πολιτών, κρυμμένο πίσω από το σωματείο «Παιδική Χαρά». Μέσω αλλεπάλληλων αναρτήσεων στα κοινωνικά δίκτυα, οι δράστες φέρεται ότι δημοσίευαν φωτογραφίες καρκινοπαθών παιδιών, αλλάζοντας διαρκώς το υλικό ώστε κανείς να μην αντιληφθεί ότι ο ίδιος ωφελούμενος προβαλλόταν ξανά. Ενενήντα δύο έρανοι και παράνομο όφελος περίπου 3 εκατομμυρίων ευρώ! Για ένα αγόρι από τη Μακεδονία, που τελικά «έφυγε» από λευχαιμία, συγκεντρώθηκαν σχεδόν 136.000 ευρώ, ενώ η οικογένειά του πήρε μόλις 7.000 ευρώ!
Το υπόλοιπο εικάζεται ότι χάθηκε σε επώνυμες τσάντες, στοιχήματα, στημένους ποδοσφαιρικούς αγώνες… Η σπείρα, σύμφωνα με τις Αρχές, πρόβαλλε σκόπιμα δωρεές επωνύμων για να κερδίσει αξιοπιστία. Αφελείς τραγουδιστές, αθλητές και παρουσιάστριες δάνειζαν πρόθυμα το πρόσωπό τους, ποζάροντας δίπλα σε άρρωστα παιδάκια. Γνωστή ηθοποιός παραδέχτηκε ότι η επαφή της με την οργάνωση περιοριζόταν σε μηνύματα στο Instagram.
Κανένα τηλεφώνημα, καμιά ερώτηση για άδεια εράνου ή για την κατάληξη των χρημάτων. Η δημοσιότητα θολώνει την κρίση, και όποιος ζει από το χειροκρότημα σπάνια ελέγχει τον χειροκροτητή. Μετατράπηκαν σε ακούσιους πομπούς παραπλάνησης προς χιλιάδες ακολούθους. Πόσο ευκολόπιστοι, αλήθεια, αποδεικνύονται οι λάτρεις της βιτρίνας μπροστά σε έναν δόλιο συνομιλητή με μια σπαρακτική ανάρτηση!
Η ψυχολογία έχει όνομα γι’ αυτή την ευπάθεια. Κοινοτικός ναρκισσισμός (communal narcissism) λέγεται ένα γνώρισμα, όπως σαφώς περιγράφει η ψυχιατρική για τις διαταραχές προσωπικότητας, όπου η φιλαυτία τρέφεται όχι με επίδειξη ισχύος αλλά με θεατρική καλοσύνη. Ο φορέας του θεωρεί εαυτόν πιο γενναιόδωρο, ηθικότερο από κάθε γείτονα, επιζητεί συνεχώς επιβεβαίωση και αίσθηση ανωτερότητας. Τον συναντάμε πλάι σε ασθενείς, συχνότατα και αγκαλιά με αδέσποτα σκυλιά ή γατάκια, σε πόζες επιμελώς φωτισμένες, προκειμένου να φανεί ευυπόληπτος και «ευαίσθητος» πολίτης. Μια τέτοια αγαθοεργία δεν πηγάζει από ταπεινότητα αλλά από φιλάρεσκη ανάγκη προβολής.
Χρειάζεται θεατές, και ακριβώς τούτη την αδυναμία εκμεταλλεύονται οι επιτήδειοι. Η Ορθοδοξία μας χαράσσει άλλη οδό, δοκιμασμένη επί είκοσι αιώνες. «Μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου» διδάσκει ο Κύριος. Ο πιστός αφήνει σιωπηλά τον οβολό του στο παγκάρι του ενοριακού ναού, και ο ιερέας, που γνωρίζει ονομαστικά χήρες, ορφανά, ανήμπορους γέροντες, τον μοιράζει με διάκριση. Ετσι πορεύονταν πάντα οι σεμνοί, αδιάφθοροι πρόγονοι. Δίχως μεσάζοντες, φακούς ή δημόσιους επαίνους. Ουδεμία ΜΚΟ οφείλει να παρεμβληθεί ανάμεσα στον δωρητή και τον πονεμένο αδελφό. Η γνήσια αγαθοεργία μένει ανώνυμη, ακίβδηλη, μακριά από την κενοδοξία της εποχής. Ο Θεός δεν μετρά likes.
