ΕΣΥ υπό κατάρρευση: Η περιφέρεια στέλνει ασθενείς, η Αθήνα γεμίζει ράντζα

Την ώρα που η ηγεσία του υπουργείου Υγείας επιδίδεται σε εγκαίνια, πανηγυρικές δηλώσεις και επικοινωνιακές φιέστες για την αναβάθμιση του ΕΣΥ, η σκληρή πραγματικότητα την οποία αντιμετωπίζουν καθημερινά εργαζόμενοι και ασθενείς έρχεται να γκρεμίσει το καλοστημένο κυβερνητικό αφήγημα. Υποστελεχωμένες υγειονομικές δομές, εξαντλημένο προσωπικό, ασθενοφόρα που διανύουν δεκάδες χιλιόμετρα και πολίτες που καταλήγουν στα ήδη υπερφορτωμένα νοσοκομεία της Αθήνας συνθέτουν μια εικόνα που δύσκολα συμβιβάζεται με τα επικοινωνιακά σόου του Άδωνι Γεωργιάδη περί βελτίωσης του δημόσιου συστήματος υγείας.

Τα τελευταία στοιχεία για τις επείγουσες διακομιδές αποκαλύπτουν μία ακόμη πτυχή των σοβαρών δυσλειτουργιών του ΕΣΥ. Μέσα σε μόλις δύο μήνες, περίπου 530 ασθενείς μεταφέρθηκαν από τέσσερις περιοχές της περιφέρειας σε νοσοκομεία της πρωτεύουσας, προσθέτοντας επιπλέον πίεση στις εφημερίες, όπου οι ελλείψεις προσωπικού και οι περιορισμένες διαθέσιμες κλίνες αποτελούν διαχρονικά προβλήματα.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύει το ygeiamou.gr, από τον Σεπτέμβριο έως και τον Οκτώβριο του 2026 πραγματοποιήθηκαν περίπου 530 επείγουσες διακομιδές από τη Θήβα, τη Λιβαδειά, τη Χαλκίδα και την Κόρινθο προς νοσοκομεία της Αθήνας. Πρόκειται για σχεδόν εννέα ασθενείς καθημερινά, οι οποίοι χρειάστηκε να αναζητήσουν νοσοκομειακή περίθαλψη μακριά από τον τόπο κατοικίας τους.

Βεβαίως, η μεταφορά ασθενών σε μεγαλύτερα νοσοκομεία είναι σε αρκετές περιπτώσεις ιατρικά αναγκαία. Ωστόσο, η συχνότητα των διακομιδών, σε συνδυασμό με τις καταγγελίες για τις ελλείψεις στις περιφερειακές δομές, γεννά σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο το υπουργείο Υγείας έχει διασφαλίσει την επάρκεια των υπηρεσιών περίθαλψης εκτός Αττικής.

Ασθενοφόρα στον δρόμο και περιφερειακές δομές υπό πίεση

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική εάν εξεταστούν οι επιπτώσεις στη λειτουργία του ΕΚΑΒ. Κάθε μεταφορά ασθενούς προς την πρωτεύουσα σημαίνει ότι ένα ασθενοφόρο και το πλήρωμά του απομακρύνονται από την περιοχή ευθύνης τους για σημαντικό χρονικό διάστημα. Η διαδρομή, η παράδοση του περιστατικού στο νοσοκομείο υποδοχής και η επιστροφή στη βάση δεσμεύουν πολύτιμες επιχειρησιακές δυνάμεις, την ώρα που οι ανάγκες των τοπικών κοινωνιών δεν σταματούν.

Ειδικότερα, στους τομείς Θήβας, Λιβαδειάς και Χαλκίδας καταγράφηκαν 350 επείγουσες διακομιδές προς την Αθήνα κατά το εξεταζόμενο δίμηνο. Παράλληλα, τα πληρώματα του ΕΚΑΒ στις ίδιες περιοχές διαχειρίστηκαν περίπου 3.600 επείγουσες μεταφορές προς τα τοπικά νοσοκομεία.

Από την Κόρινθο πραγματοποιήθηκαν επιπλέον 180 επείγουσες διακομιδές προς την πρωτεύουσα, χωρίς να συνυπολογίζονται οι μεταφορές ασθενών στο Γενικό Νοσοκομείο Κορίνθου.

Πρόκειται για αριθμούς που αναδεικνύουν τις αυξημένες απαιτήσεις από ένα σύστημα επείγουσας φροντίδας, το οποίο καλείται να ανταποκριθεί ταυτόχρονα στις ανάγκες της περιφέρειας και στις μεταφορές προς τα μεγάλα νοσοκομεία.

Και εδώ προκύπτει το ερώτημα που το υπουργείο Υγείας οφείλει να απαντήσει: Πόσα από αυτά τα περιστατικά θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν τοπικά, εάν τα περιφερειακά νοσοκομεία διέθεταν επαρκές προσωπικό, εξοπλισμό και πλήρως λειτουργικές κλινικές;

Στο «Αττικόν» τα ράντζα, στο υπουργείο οι πανηγυρισμοί

Την ίδια στιγμή, τα νοσοκομεία της Αθήνας καλούνται να απορροφήσουν το πρόσθετο βάρος των διακομιδών, ενώ ήδη αντιμετωπίζουν τεράστια πίεση από την καθημερινή προσέλευση ασθενών.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του «Αττικόν», όπου οι εικόνες με τα ράντζα στους διαδρόμους εξακολουθούν να επανέρχονται μετά τις γενικές εφημερίες, αποτυπώνοντας το χρόνιο πρόβλημα της διαθεσιμότητας νοσηλευτικών κλινών.

Σύμφωνα με στοιχεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), το 50% των προσελεύσεων στο συγκεκριμένο νοσοκομείο προέρχεται από την περιφέρεια. Η Ομοσπονδία έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι οι ελλείψεις σε προσωπικό και η αδυναμία περιφερειακών νοσοκομείων να καλύψουν όλες τις ανάγκες περίθαλψης επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο τις μεγάλες υγειονομικές μονάδες της πρωτεύουσας.

Παρά τις συνεχείς επισημάνσεις των υγειονομικών, το πρόβλημα παραμένει. Και όσο η πολιτική ηγεσία προβάλλει τις παρεμβάσεις στις κτιριακές εγκαταστάσεις και τις τελετές εγκαινίων, οι εργαζόμενοι εξακολουθούν να περιγράφουν ένα σύστημα που λειτουργεί με σοβαρές ελλείψεις και προσωπικό στα όρια της εξάντλησης.

Σχεδόν 60.000 κλήσεις στο ΕΚΑΒ μέσα σε δύο μήνες

Την έκταση της πίεσης αποτυπώνουν και τα στοιχεία για τη δραστηριότητα του ΕΚΑΒ στην Αττική. Από την 1η Σεπτεμβρίου έως τις 31 Οκτωβρίου 2026, το τηλεφωνικό κέντρο του ΕΚΑΒ στην Αθήνα δέχθηκε περίπου 53.000 έως 58.000 κλήσεις, με τον ημερήσιο όγκο να κυμαίνεται, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, μεταξύ 1.000 και 1.100. Από αυτές, περίπου 600 ημερησίως αφορούσαν σε επείγοντα περιστατικά, αντιπροσωπεύοντας το 55% έως 60% των κλήσεων.

Στο ίδιο διάστημα πραγματοποιήθηκαν περίπου 28.000 επείγουσες διακομιδές προς νοσοκομεία του Λεκανοπεδίου, αριθμός που καταδεικνύει τις αυξημένες επιχειρησιακές απαιτήσεις για τα πληρώματα και τις υπηρεσίες υποδοχής.

Πρόκειται για μία κατάσταση που εκθέτει ανεπανόρθωτα την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας, σχετικά με την αντιμετώπιση των χρόνιων αδυναμιών του ΕΣΥ. Θα έπρεπε κάποια στιγμή ο Άδωνις Γεωργιάδης να αντιληφθεί πως το ζητούμενο δεν είναι πόσες πτέρυγες εγκαινιάζονται ή πόσες ανακοινώσεις εκδίδονται για την αναβάθμιση των υποδομών, αλλά αν τα νοσοκομεία διαθέτουν το προσωπικό και τις δυνατότητες να περιθάλψουν τους ασθενείς που φτάνουν στην πόρτα τους.