Το σημερινό συλλαλητήριο δεν έχει μόνο αντικυβερνητικό χαρακτήρα. Είναι ξέσπασμα οργής για όλο τον κοινοβουλευτικό εσμό της ΜεταπολίτευσηςΑπό τον
Γιώργο Χαρβαλιά
Πολύ συχνά με ρωτούν φίλοι και γνωστοί: «Kι εσύ από πού βλέπεις να έρχεται λύση;» Εχει προηγηθεί, βέβαια, μια εισαγωγή, κοινή διαπίστωση για τους νορμάλ ανθρώπους αυτού του τόπου, που συνοψίζεται στα ακόλουθα: «Οι πολιτικοί μας είναι στη συντριπτική πλειονότητά τους ξεπουλημένοι. Παρέδωσαν αμαχητί τα κλειδιά της χώρας στους ξένους και βάφτισαν τον δωσιλογισμό “ευρωπαϊκό μονόδρομο”. Ο Τσίπρας μάς κορόιδεψε και αποδείχτηκε τζάμπα μάγκας. Το ασύντακτο ασκέρι του δοξάζει τον εθνομηδενισμό. Ομως, ούτε η σημερινή, αμήχανη Νέα Δημοκρατία πείθει ότι μπορεί να ανασυντάξει την εθνική αξιοπρέπειά μας. Παραπαίει μεταξύ νεοφιλελευθερισμού, ευρωλιγουριάς και αγωνίας να ξανάρθει στην εξουσία με κάθε τρόπο! Ποιος, λοιπόν, θα βγάλει την πατρίδα από το τέλμα;»
Η απάντησή μου είναι σταθερή: Ορατή λύση δεν υπάρχει. Τουλάχιστον στο υπάρχον πολιτικό σκηνικό. Υποβόσκουσα, όμως, ναι. Και θα ξεπηδήσει. Από την έκρηξη της λαϊκής βάσης. Αυτής της σιωπηρής πλειοψηφίας, που βαρέθηκε το κηφηναριό των επαγγελματιών του Κοινοβουλίου και δεν θέλει να τους βλέπει ούτε ζωγραφιστούς.
Ο κόσμος μπορεί να μη μιλά, αλλά βράζει… Και, όταν έρθει η ώρα να οργανώσει την απόδρασή του από το σάπιο κατεστημένο της Μεταπολίτευσης, ο ίδιος θα δείξει τον δρόμο. Το ποιος θα πάρει τη σημαία στην πλάτη του μικρή σημασία έχει. Αρκεί να είναι καθαρός, αποφασισμένος και να διαθέτει ηγετικά χαρακτηριστικά – όχι απαραίτητα χτισμένα στον φαύλο κόσμο της πολιτικής.
Μπορεί να είναι παλιός, από τους ελάχιστους έντιμους και πατριώτες. Μπορεί να είναι και νέος. Ανώνυμος για τα κανάλια και τις εφημερίδες. Κάποιος από τη λαοθάλασσα, που «έπνιξε» τον Λευκό Πύργο και σήμερα θα πλημμυρίσει το κέντρο της Αθήνας για να βροντοφωνάξει: «Ως εδώ, εξωνημένοι! Ξεπουλάτε τη χώρα, αλλά μαύρο φίδι που σας έφαγε αν πάτε να χαρίσετε και την !στορία της!»
Δεν έχουν απολέσει την εθνική υπερηφάνεια τους οι Ελληνες, παρά τη μαζική προπαγάνδα «ευρωπληξίας» που υφίστανται και τη φαινομενική μοιρολατρία με την οποία αντιμετωπίζουν τα δεινά της μνημονιακής ομηρίας. Ευκαιρίες ψάχνουν και αφορμές για τόνωση του πατριωτικού φρονήματος. Και, μόλις αυτές προκύπτουν, τις αρπάζουν από τα μαλλιά.
Γι’ αυτό και μαζεύτηκαν σε χρόνο-ρεκόρ μισό εκατομμύριο άνθρωποι στον Λευκό Πύργο. Αυθόρμητα. Από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα μετρημένα στα δάχτυλα «συμβατικά» μέσα ενημέρωσης που αγκάλιασαν την πρωτοβουλία, όπως η «δημοκρατία» μας, και από στόμα σε στόμα. Με μια οργανωτική επιτροπή ανωνύμων, που δεν έχουν βγάλει ποτέ τη φάτσα τους στα «βοθροκάναλα», αλλά πιθανότατα αγαπούν την πατρίδα περισσότερο από τους τηλεοπτικούς σταρ της πολιτικής.
Πείτε μου, λοιπόν, εσείς ποιο πολιτικό κόμμα θα είχε σήμερα καταφέρει να μαζέψει έστω το 1/10 αυτού του κόσμου; Και δείτε σήμερα τι έχει να γίνει, ακριβώς επειδή η πρώτη εκδήλωση δεν είχε κομματικό «καπέλο». Αυτό ήταν το μυστικό της επιτυχίας της.
Κι ας μην αυταπατώνται διάφοροι γελοίοι, που συμβουλεύουν τον Κυριάκο ότι βρήκαν ευκαιρία να στήσουν συλλαλητήριο διαμαρτυρίας κατά του Τσίπρα. Η διαμαρτυρία και η οργή θα ξεχειλίσουν. Αλλά για όλα τα «φρούτα» του κοινοβουλευτικού εσμού της Μεταπολίτευσης και για όλα τα κόμματα εξουσίας που μας οδήγησαν μέχρι εδώ, μεταξύ των οποίων (πλέον) και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ας καταλάβει καλά κάθε Κυριάκος ότι η πλειονότητα όσων θα μαζευτούν το μεσημέρι στο Σύνταγμα είναι αυτή που ψήφισε «Οχι» στο δημοψήφισμα, αποδοκιμάζοντας τις παραινέσεις και τις προτροπές όλων των εκπροσώπων του πολιτικού κατεστημένου. Είναι αυτοί που εξαπατήθηκαν από τον Τσίπρα αναζητώντας εθνική αξιοπρέπεια και αποδέσμευση από τη δανειακή ομηρία. Τα εκατομμύρια των Ελλήνων ψηφοφόρων και όχι οι 5.000 του «Μένουμε Ευρώπη», που θα έριχναν -υποτίθεται- την κυβέρνηση, αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι τσίμα τσίμα γεμίζουν λεωφορείο «γαλάζιας» νομαρχιακής…
Μη στενοχωριέστε, λοιπόν… Η λύση θα έρθει από τον λαό, που θα «μαυρίσει» τους απατεώνες της πολιτικής οριστικά και αμετάκλητα. Οταν δέκα ανώνυμοι, με την επίκληση και μόνο του πατριωτικού αισθήματος, καταφέρνουν να μαζέψουν λαοθάλασσες και τα κόμματα δεν μπορούν ούτε να γεμίσουν το καφενείο της γειτονιάς, αρχίζει και τρέμει η γη…
Οι πολιτικοί δεν ξέρουν τι τους γίνεται, υποτιμούν πλήρως την περηφάνια και τα εθνικά ανακλαστικά του κόσμου, και νομίζουν ότι με τον εκβιασμό του ευρώ προσδιορίζουν το πολιτικά ορθό για να παραμένουν εσαεί στην εξουσία, εναλλάσσοντας τα πλουμιστά οπίσθιά τους στις καρέκλες. Θα αλλάξουν, όμως, τα πράγματα. Και γρήγορα…
